Sprawdź nas też tutaj

Felieton

KOMENTARZ: Gang Albanii – Zła płyta na dobry humor

Opublikowany

 

Złoto przed oficjalnym wydaniem debiutanckiej płyty? Niecały tydzień po premierze platyna? Da się ? Da, jeśli robią to prawdziwi Albańczycy, a nie żadni podrabiańcy. Śmiało można pisać o fenomenie Gangu Albanii w Polsce. Jedni ich kochają, inni nienawidzą. Jak dla mnie jest to płyta dla ludzi mających otwarty umysł na różnego rodzaju szalone projekty.

Zarzuty o niskiej wartości albumu i o dającym się usłyszeć bardzo szybkim tempie pracy (podobno została nagrana w 10 dni) są…. (i tu zaskoczę niektórych) trafne! Lirycznych i muzycznych dokonań na wysokim poziomie nie znajdziecie na owym albumie, ale znajdziecie coś, czego nie ma żaden inny album w tym kraju. Tu każdy kawałek jest w stanie rozbujać towarzystwo, a już szczególnie popularne single takie jak „Albański raj”, „Marihuana” czy „Klub go go”. Popek i Borixon poruszają głównie temat  grubego melanżu, kokainy i dobrej zabawy. Hedonizm pełną gębą. Fakt, zdarzały się pojedyncze utwory w historii rapu takie jak ”Drin za drinem” czy legendarne „W aucie”.

 

Jednak co później jak one polecą już na melanżu? Potrzebowaliśmy recepty na nieco już monotonne i oklepane hity. I tu nagle znalazło się lekarstwo na lekko przykurzone imprezowe playlisty, a lekarzem okazał się Popek i jego Gang z Albanii. Dostaliśmy nie tylko jeden przebój, ale cały ich zbiór. Kto by to przewidział przed pojawieniem się pierwszego singla z płyty czy choćby zapowiedzi projektu? Raczej mało osób, i ja do tego grona na pewno nie należałem. Fanem Popka i jego muzycznych poczynań nigdy nie byłem i raczej nie zostanę, do Gangu również podchodziłem sceptycznie a zajawki, które zapowiadały projekt, nie trafiły do mnie do czasu „Kokainowego barona”.

 

O ile zwrotka Borixona oraz podkład Rozbójnika nie powaliły mnie z nóg to wersy Króla:
 

"Nowa płyta Gang z Albanii
nasi fani tańczą najebani"

od razu wpadły mi do głowy i nie chciały z niej wyjść. Mówię sobie: „chwila, stop!, przecież ten koleś nie umie śpiewać, nie ma wybitnej techniki jako raper i nie robi także wrażenia gościa, który jest skażony myślą”. A jednak to zadziałało i do dzisiaj puszczam sobie ten numer, oczywiście kilka razy z rzędu dla tego momentu. Dwa proste wersy, wpadająca w ucho plus prosta melodia i już zostałem zahipnotyzowany, co gorsza zacząłem to sobie podśpiewywać w ciągu dnia. Tak oto Gang Albanii pozostawił ślad na mojej psychice i to nie jeden, tak mnie zaskoczyli, sic! Haczyków, dzięki którym Albańczycy wyławiają ludzi im przychylnych z morza sceptyków, jest więcej na albumie. Do mocno bawiących ucho aspektów jako przykład można także dodać refren Borixona w „Marihuanie”.  

 

Dodatkowo chciałbym tutaj także obronić Alibabę, ponieważ często czytam o tym, że zrobił słabe bity. No prośba ziomeczku, przecież te bity hipnotyzują, a „Napad na bank” chyba najbardziej. Nie widzę innych podkładów niż te, które znajdują się na płycie i równie dobrze oddawałyby klimat utworów. Są proste i nowoczesne. Brzmią jak robione na organkach? A czego chcesz do klubu? Rozbudowanych aranżacji, których i tak nikt nie usłyszy, bo nikogo nie obchodzi ile tam jest ścieżek i ile pracy zostało włożone w ten podkład? Ma on wpadać w ucho i bujać. Jak dla mnie ta płyta ma określony cel i przeznaczenie. Co do albumu, można przyjąć tak, że jest to płyta dla debili oraz, że jest to płyta dla ludzi z dystansem. Umówmy się, całości za jednym podejściem nie da się przesłuchać (jeśli komuś się udało, gratuluję), ale od czasu do czasu, jak na imprezie poleci jakiś „rodzynek” od Gangu, to od razu szał ciał na parkiecie. I oto chodzi! Ona dodaje energii, i to niepodważalnie, o ile ma się właściwe podejście do takiej muzyki. To jest zbiór imprezowych hitów, które mają rozbawić wszystkich i jak dla mnie zdaje to egzamin. A jak wiadomo hity tego typu mają być lekkie i przyjemne, a nie jak np. „Eternia” Eldoki, która jest wybitna, ale nie nadaje siędo klubu, także ograniczeni słuchacze którzy nie mogą połączyć tych dwóch płyt na jednej playliście, dla was środkowy palec.

 

Fakt, gdyby puścić Gang Albanii osobom starszym, lub nieznającym się na rapie, zapewne większość stwierdzi, że jest to zbiór przypadkowych dźwięków i bełkot za mikrofonem (odwrotnie w przypadku Eldo i jego „Eterni”) i po części mieliby rację, ale nikogo to nie obchodzi przy dobrej zabawie.

 

Ta płyta dodała trochę koloru w tym smutnym jak pizda kraju, a że nie każdy to rozumie, to już sprawa oczywista. Niemniej, sprzedaż płyty świadczy o nabieraniu dystansu do świata przez młode pokolenie. Osobiście nie rozumiem kogoś, kto mówi o tej płycie "denna", a sam będąc w klubie dobrze się bawi do jeszcze bardziej dennych kawałków. Ludzie! Ta płyta nie ma przesłania, nie porusza ciekawych tematów godnych przemyśleń. Jest to album mający na celu wzmocnić twoją euforię czy uczucie szczęścia, poprawić humor na imprezie, a nie jest przeznaczona na ciężkie rozkminy podczas samotnych wieczorów z piwkiem. Sama nazwa Gang Albanii wywołuje uśmiech na mojej twarzy, a nie zażenowanie i oto chodzi, żeby dawać ludziom radość prawda? O wiele bardziej przemawia do mnie trio z Albanii niż Jędker, który przed Monopolem sztywniutko bujał się na dzielni jako prawilniak z zasadami, a później nagrał „Na melanżu” mimo, że poziom ich muzyki stoi na podobnym poziomie. Oni nikogo nie udają, są naturalni i może w tym tkwi moc tego zespołu, bo jakby nie patrzeć spełniają przez to „najważniejszą” dewizę rapu – są autentyczni!

Broniłem Alibabę teraz czas na Borixona. Według mnie sprawdził się w tych nagraniach bardzo dobrze. Rekin już za czasów RRXu był doświadczonym melanżystą więc co tu się dziwić. Po za tym, mam jeszcze jedno spostrzeżenie, otóż Popek ma swoje jazdy, zadarty od nie wiadomo czego wokal, ponadto średni z niego raper. Z tym drugim jest odwrotnie, spokojniejszy niż Król, wokal również przyjemniejszy dla ucha, a umiejętności raperskie są na zupełnie innym poziomie (wyższym, co nie ulega wątpliwości czego dowodem jest chociażby dobór słów obu panów) i to stanowi idealne połączenie „dziki” Popek plus „spokojny” Borixon. Zacznijmy mieć otwarte umysły! Amen.

PS. Popek broni się sam swoją ekscentryczną osobowością.

PS2. Jeszcze a propos występu Jana Nowickiego w teledysku „Wyprawa do kasyna”. Przywitanie „hej sokoły” śmiało może wejść do słownika slangu miejskiego (nie wiem czyja to inicjatywa), zdecydowany props.

__________

Tekst nadesłany przez czytelnika. *Cykl "Komentarz" jest subiektywną oceną wydarzeń ze świata Hip-Hopu. Jeżeli Ty również chcesz podjąć się jakiegoś tematu, który ma zostać opublikowany w tym cyklu, prześlij do nas gotowy tekst na adres kontakt@glamrap.pl

 

Felieton

Oki wpadł we własne sidła? Niewygodne fakty po beefie z Kinnym Zimmerem – felieton

Hipokryta, który rzuca słowa na wiatr?

Opublikowany

 

oki kinny zimmer kto wygrał beef

W czasie beefu z Kinnym Zimmerem Oki punktował rywala za współprace reklamowe i stawiał ultimatum organizatorowi Rap Stacji. Dziś oba te wątki wracają jak bumerang.

Kinny trafił w punkt? Tymbark potwierdza jego wersy

Jeszcze kilka miesięcy temu Oki celował w Kinny’ego Zimmera z ciężkimi argumentami. Jednym z najgłośniejszych zarzutów było rzekome sprzedawanie każdego numeru sponsorom.

„Dziękują mi Twoi fani – pierwszy track bez lokowania” – nawijał Oki, sugerując, że jego przeciwnik nie potrafi funkcjonować bez reklamowych współprac.

Dziś ten fragment wraca niczym bumerang. W klipie promującym „REKLAMACJA’47: CD1” można było zauważyć charakterystyczną niebieską butelkę Tymbarka. Już wtedy informowaliśmy, że za obecnością produktu może stać szersza współpraca. Teraz sprawa została oficjalnie potwierdzona. Do sklepów trafiły napoje Tymbark sygnowane ksywką Okiego o smaku kwaśnego jabłka.

tymbark oki

W tym kontekście szczególnie mocno wybrzmiewają wersy Kinny’ego Zimmera: „Na filmie do płyty lokujesz Tymbarka. Jak okaże się że macie deala, pęknie twoja bańka” – rapował.

Patrząc na rozwój wydarzeń, trudno nie zauważyć, że przewidywania Kinny’ego okazały się trafione.

Oki postawił ultimatum. Rap Stacja go zweryfikowała

To jednak niejedyny temat, który wraca przy okazji tamtego konfliktu. W trakcie beefu głośno było również o Rap Stacji. Oki szantażował Waldiego, organizatora festiwalu, że jeśli w line-upie pojawi się Kinny Zimmer, to on sam nie wystąpi.

Ostatecznie rzeczywistość zweryfikowała te deklaracje. W składzie imprezy znaleźli się obaj raperzy, a zapowiadane ultimatum nie zostało zrealizowane. Trudno więc pogodzić takie działania z wizerunkiem rapera, który podczas beefu tak chętnie rozliczał innych z autentyczności i konsekwencji.

Czy Oki przegrał beef?

To już kwestia indywidualnej oceny słuchaczy. Nie zmienia to jednak faktu, że zarzuty dotyczące hipokryzji i braku konsekwencji wracają do Okiego ze zdwojoną siłą, a jego przeciwnik nie zaliczył w trakcie beefu równie głośnych wpadek. Gdyby konflikt trwał dłużej, lista podobnych tematów mogłaby być jeszcze dłuższa.

Tym razem uznania w kierunku Okiego nie będzie ani słowem, ani oczami.

Czytaj dalej

Felieton

Łatwogang stał się nietykalny. Sięga po nasze pieniądze na lek, który nie działa? – felieton

Zamiast porządnego researchu, streamer bazuje głównie na emocjach.

Opublikowany

 

łatwogang

Łatwogang po sukcesie swojej akcji charytatywnej wszedł poziom wyżej i zaczął apelować do rządu o refundację terapii dla dzieci z DMD. Problem w tym, że chodzi o lek, którego skuteczność podważają europejskie instytucje, a emocjonalna presja na polityków zaczyna wymykać się spod kontroli, bo za wszystko tym razem mamy zapłacić my wszyscy.

Polacy będą sponsorować amerykańskich lekarzy?

Nie mam problemu ze zbiórkami. Serio. Jeśli ktoś chce wydać własne pieniądze na eksperymentalną terapię dla chorego dziecka – jego sprawa. Ludzie potrafią się jednoczyć, pomagać i to jest piękne. Pierwsza akcja Łatwoganga zrobiła gigantyczne wrażenie i ciężko było nie mieć szacunku do skali mobilizacji. Tyle że teraz to już zupełnie inna bajka.

Bo kiedy streamer z milionowymi zasięgami zaczyna naciskać na refundację terapii przez państwo, przestaje chodzić wyłącznie o dobre serce. Wtedy w grę wchodzą pieniądze podatników, decyzje medyczne i odpowiedzialność za przekaz, który większość z nas łyka bez żadnego researchu tylko dlatego, że tak powiedział Łatwogang.

Lek Elevidys, o którym mowa, nie został dopuszczony w Europie. Europejska Agencja Leków stwierdziła wprost, że nie wykazano korzyści ze stosowania preparatu. To nie teoria z TikToka, tylko stanowisko jednej z najważniejszych instytucji medycznych na świecie. Terapia dostała jedynie warunkową zgodę FDA w USA i to pod bardzo konkretnymi ograniczeniami. Lek można podawać wyłącznie określonej grupie dzieci, a wokół terapii pojawiają się też informacje o ciężkich skutkach ubocznych, nawet przypadkach śmiertelnych. Nie uśmiecha mi się więc z mojej własnej kieszeni sponsorować amerykańskich lekarzy i ich lek, który nie wiadomo czy działa, a z raportów wynika, że działa słabo.

Emocje i presja

Mimo tego Łatwogang i jego pobratymcy w komentarzach nakreślili prostą narrację: kto ma wątpliwości, ten jest przeciwko chorym dzieciom. No bo jak to, NA CHORE DZIECI NIE DASZ?

Przekaz ten zaczyna coraz mocniej opierać się na emocjach i presji moralnej, którą napędzają też ludzie w komentarzach, zamiast na spokojnej rozmowie o faktach. Jeśli zadasz pytanie o skuteczność terapii, jesteś potworem. Jeśli przypomnisz, że państwo nie drukuje własnych pieniędzy, tylko wydaje kasę obywateli, dostajesz łatkę człowieka bez serca.

Łatwogang ewidentnie działa pod wpływem emocji i gigantycznej fali uwielbienia. Problem polega na tym, że internet bardzo szybko robi z influencerów moralnych liderów. Wystarczy jedna viralowa akcja i nagle streamer staje się dla ludzi większym autorytetem niż lekarz. To już nie jest tylko „pomaganie dzieciom”. To próba wpływania na politykę zdrowotną państwa przez presję społeczną i emocjonalne filmiki.

Bo jeśli dziś każda internetowa mobilizacja ma wymuszać refundację terapii odrzuconej przez europejskich ekspertów, to jutro będziemy podejmować decyzje zdrowotne na podstawie lajków, a nie badań.

Dobry chłopak, ale działa na emocjach

Działalność internetowa Łatwoganga pokazała nam, że to zwykły, dobry chłopak, ale działa bardzo spontanicznie i często pod wpływem silnych emocji. Osoby z jego otoczenia mówiły otwarcie po pierwszej zbiórce, że wszystko u niego jest totalnym spontanem. 9-dniowy stream mógł się w ogóle nie udać, bo nie było żadnego szczegółowego planu, a transmisję odpalono na starym komputerze, który w każdej chwili mógł się wyłączyć. Ostatnia akcja rowerowa również wyglądała na zrobioną na prędce, co wiedzieliśmy po wielu wpadkach ze sprzętem.

*Powyższy felieton jest bardzo niepopularną opinią, bo Łatwogang w kilka tygodni stał się osoba nietykalną w Polsce, podobnie zresztą jak Bedoes, o którym innym razem.

Czytaj dalej

Felieton

B.R.O. tworzy śpiewających influencerów, a teraz mówi, że „mainstream to znajomości, pieniądze i sztucznych uśmiech”

Większego zaorania w ostatnim czasie nie było.

Opublikowany

 

bro

B.R.O. wydał całkiem dobry technicznie numer „Maszyna”, który jednak nie broni się lirycznie. Strzały w powietrze, które przebiły oba kolana Broskiego.

Jedną z największych bolączek polskich raperów są strzały w powietrze. Kogo oni nie rozliczają w numerach. Wszystko im się nie podoba. Kiedy jednak podamy konkretne ksywy, które możemy dopasować do ich linijek 1:1, nabierają wody w usta albo się głupio tłumaczą.

Najświeższym przykładem pier***nia totalnych głupot jest B.R.O., który wymierzył linijki w mainstream, zapominając, że z takimi ludźmi chętnie i cały czas współpracuje, bo kosi z nich – pewnie – nieprzyzwoite pieniądze.

„Pływałem w głównym nurcie, czytaj w tym brudnym gównie. W którym rządzi pieniądz, znajomości no i sztuczny uśmiech. Jeśli go nosisz jesteś pustym głupcem. Bo to jak uprawiać prostytucję, mówiąc że to duży sukces” – nawija.

B.R.O. jest naczelnym ghostwriterem sztucznie stworzonych influencerów. Współpracuje głównie z Ekipą Friza, który uczy od podstaw swoich podopiecznych wspomnianych przez rapera „sztucznych uśmiechów” albo przesadzonych reakcji. W taki sposób buduje armię contentowych produktów, które zamiast własnego języka dostają gotowe teksty, gotowe emocje i gotowe schematy zachowań. Wszystko po to, żeby kamera widziała luz, a algorytm dostał dokładnie to, co lubi najbardziej: przesadę, krzyk i wiecznie przyklejony uśmiech.

B.R.O. cały czas działa z Frizem i Wersow i wciąż pisze teksty im oraz ich influencerom, których akapit wyżej porównuje do „prostytutek”, bo sztuczny uśmiech i znajomości chyba do nich pasują w 100% – prawda?

Dalej w numerze nie jest wcale lepiej: „Słucham wasze zwrotki wszystkie pocięte jak rozbi” – znów strzela w powietrze i kolejny raz wers ten można przypisać do jego „podopiecznych”, którzy bez pocięcia zwrotek byliby asłuchalni nawet dla 10-latków.

Może B.R.O. to maszyna, ale zaczęła już dawno rdzewieć, po tym pamiętnym piwie wylanym na głowę przez Belmondziaka.

Czytaj dalej

Felieton

Robią z nas złodziei. Kupując smartfona, zapłacimy więcej, a kasa pójdzie m.in. do raperów – felieton

Nowa, stara opłata, który uderzy we wszystkich, ale tylko niektórzy na niej zarobią.

Opublikowany

 

opłata reprograficzna

Rząd rusza z aktualizacją opłaty reprograficznej. Nowe zasady obejmują m.in. smartfony i laptopy, a pieniądze mają trafić do artystów, w tym do raperów. No i kto tu kogo okrada?

Ministerstwo dumnie ogłasza

Minister kultury Marta Cienkowska podpisała rozporządzenie, które aktualizuje zasady pobierania opłat od urządzeń używanych do kopiowania i odtwarzania treści. – Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to!” – przekazała w komunikacie opublikowanym na portalu X.

Smartfony i laptopy objęte opłatą!

Na czym polega zmiana? Lista sprzętów objętych opłatą została dostosowana do tego, jak dziś konsumujemy muzykę, filmy i inne treści. Do gry wchodzą m.in. smartfony, laptopy, tablety, telewizory oraz dekodery z pamięcią albo funkcją nagrywania. W praktyce chodzi o urządzenia, które realnie służą do kopiowania lub przechowywania materiałów chronionych prawem autorskim.

Czyli co, jesteśmy złodziejami?

Po chłopsku, twórcy ustawy chyba uważają, że jesteśmy złodziejami, bo z góry zakładają, że nielegalnie słuchamy muzyki, przegrywając ją sobie na telefony lub korzystając z nielegalnych źródeł streamingu. Ciekawe jakie to nielegalne źródła mamy w czasach powszechnego dostępu do Youtube i Spotify.

Żeby jednak było miło i fajniusio pani minister rozszerzoną opłatę ubrała w ładne słowa: – Giganci sprzętowi dzielą się swoimi zyskami z polskimi twórcami – podkreśliła.

Jak to dokładnie działa – wyjaśniamy

Kupujesz np. telefon albo pendrive. W cenie jest już opłata reprograficzna. Producent/importer przekazuje ją do organizacji, a organizacje dzielą pieniądze między twórców. Artyści dostają część pieniędzy, jeśli są zarejestrowani w takich organizacjach jak ZAiKS czy STOART, a ich muzyka jest uwzględniona w podziale. Gotówka jest rozdzielana według określonych zasad.

Ministerstwo uspokaja, jesteśmy spokojni

Ministerstwo ma życzeniowe myślenie na temat wzrostu cen elektroniki w związku z rozszerzoną opłatą. W uzasadnieniu projektu czytamy: – Biorąc pod uwagę stosunkowo niski poziom opłat przyjęty w projekcie rozporządzenia, należy uznać, że wpływ na sytuację konsumentów nie będzie znaczący.

Wszyscy jednak dobrze wiemy, że opłata ta zostanie przeniesiona na końcowego użytkownika, i to my zapłacimy więcej za smartfona czy laptopa, a miliony pójdą do artystów i twórców,

Miliony złotych wpływów

W 2024 roku wpływy z opłaty reprograficznej wyniosły 35,8 mln zł. Po zmianach budżet dla twórców może wzrosnąć nawet do poziomu 150-200 mln zł rocznie. Według szacunków stawka opłaty ma wynosić od 1 do 3% wartości urządzenia.

Jakie to piękne, a ty co słuchaczu o tym myślisz?

Czytaj dalej

Felieton

Czy Kanye West padł ofiarą podwójnych standardów?

„Równi i równiejsi”.

Opublikowany

 

kanye west

Chorzów to miasto, które wyjątkowo nie ma szczęścia do ludobójczej symboliki i rapu. Dopiero co ucichł temat wizerunku sympatyka Ruchu z tatuażem hitlerowskiej gapy na karku w teledysku Bonusa RPK, a teraz medialną burzę wywołały próby blokady koncertu Kanye Westa. Czy jednak nie można tu dostrzec pewnej niesprawiedliwości w ocenie amerykańskiej gwiazdy?

Nie lada zagwozdkę mają decydenci w kwestii zgody na organizację czerwcowego koncertu Kanye Westa. Już pojawiają się przecieki, że zielonego światła na imprezę nie będzie. Z jednej strony warto pokazać, że jesteśmy zupełnie inni kulturowo niż np. Niemcy, gdzie wielu zbrodniarzy nie poniosło żadnej odpowiedzialności po wojnie i mogli spokojnie wychowywać kolejne pokolenia naszych zachodnich sąsiadów, piastując ważne stanowiska publiczne. Z drugiej – czy osoba chora psychicznie musi być wiecznie stygmatyzowana z powodu odklejek z przeszłości, które mogły wywołać np. źle dobrane leki?

W zasięgowych głosach sprzeciwu przodują zwłaszcza minister Marta Cienkowska i Krzysztof Stanowski. Pytaniem otwartym pozostaje, dlaczego Stanowski nie był równie stanowczy, gdy ambasador Ukrainy wybielał na antenie Kanału Zero hitlerowskiego kolaboranta, Romana Szuchewycza, który uczestniczył w pogromach ludności cywilnej?

Z tęczową swastyką na szyi zaprezentował się fotoreporterom w 2015 roku Maciej Maleńczuk, a dziś jest przecież jednym z pupilów prorządowych mediów. Podobna akcja tyczy się Olgi Tokarczuk, która pozowała na tle krzyża przerobionego na hitlerowski symbol. Żadnej dyskusji nie wywołała też manifestacja byłego prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenko, który w 2023 roku udostępnił nagranie z czarnym słońcem na ramieniu, czyli ulubionym symbolem jednego z architektów obozów śmierci, Heinricha Himmlera. Czy w związku z tym możemy mówić wprost o zjawisku „równi i równiejsi”?

Czytaj dalej

Popularne

Copyright © Łukasz Kazek dla GlamRap.pl 2011-2026.
(Ta strona może używać Cookies, przeglądanie jej to zgoda na ich używanie.)

error: