Felieton
Jak Yung Lean pokazał, że fajnie jest być smutnym
Smutek i frustracja stała się motywem przewodnim naszego świata.
„I’m a lonely cloud” nawija Yung Lean w swoim firmowym kawałku Yoshi City z przełomowego albumu Unknown Memory. Rodzi to pewien dysonans wizerunkowy, biorąc pod uwagę fakt, że 18-letni wówczas szwedzki raper murem postawił za sobą rzeszę użytkowników Tumblr i emocjonalnie nadwrażliwych nastolatków. Zrodzona z mrożonej herbaty Arizona, ketaminy i japońskich gier video persona Leana dla wielu krytyków okazała się jednak nadto głupia, karykaturalna czy wyzbyta poetyckich konwenansów na rzecz wizualnych uniesień. Mimo wszystko po latach nikt nie może podważyć wkładu, jaki Jonatan Leandoer Håstad – prawdziwie imię rapera – miał w globalną kulturę w najszerszym tego słowa znaczeniu.
Urodził się na Białorusi
Zaczynając jednak od początku, Jonatan urodził się w 1996 roku na Białorusi, by w wieku 3 lat przeprowadzić się na stałe do Szwecji. Wschodnio-europejskie naleciałości również przewijają się niejednokrotnie w mocno eklektycznej stylówce Leana. Od małego był pracowitym dzieciakiem, od sprzątania toalet gdzieś na basenie w południowej Szwecji po lanie piwa na festiwalach muzycznych. W jednym z wywiadów wspomina on nawet, że pierwszy mikrofon kupił za pieniądze zarobione na przerzucaniu burgerów w McDonalnd’s. Swój pierwszy, mocno inspirowany albumem Eminema Encore, napisał już w wieku 11 lat!
Pierwsze kroki w składaniu wersów czynił oczywiście w języku szwedzkim. Do nawijania po angielsku przekonał się dopiero wtedy, kiedy usłyszał kawałki takich artystów jak Gucci Mane czy Wacka Flocka Flame. Swoją drogą, nie trudno pominąć mocnej inspiracji tym pierwszym artystą w kawałkach Hasch Boys, grupy do której należał Lean.
„Wszyscy moi przyjaciele zrezygnowali z dążenia do sukcesu i nie chcą być nikim więcej. Uświadomili sobie, że życie to gówno. Ale ja zawsze chciałem odnosić sukcesy. Nawet kiedy byłem dzieckiem, myślałem o sobie jako o celebrycie” – mówił Yung Lean w wywiadzie z Marlowem Sternem.

Sad Boys
Wraz z rozpadem Hasch Boys wykrystalizował się kolektyw Sad Boys, współtworzony przez Leana, Yung Shermana i Guda. Mimo że do 2012 roku sukcesywnie tworzyli oni muzykę dzieląc się nią na platformie Sound Cloud i grywali koncerty, Świat usłyszał o smutnych chłopach rok później, po premierze klipu do Ginseng Strip 2002. Pulchny, biały chłopak z dziwnie brzmiącym akcentem rapujący o depresji i narkotykach trafił do serc milionów słuchaczy, zwłaszcza w USA. Trasa koncertowa po Stanach, wyprzedaż dużych klubów i tłumy wiernych fanów próbujących jak najwierniej naśladować styl artysty. Yung Lean pojawił się w okresie przejściowym dla sposobu mówienia o promocji muzyki w Internecie.
Witryny, które do niedawna stały w opozycji dla legalnej dystrybucji muzyki (soundcloud, YouTube), nagle znalazły się pod lupą wydawniczych hegemonów. Zawrzało nie tylko na poświęconych muzyce blogach, o fenomenie szwedzkiego rapera pisano między innymi na łamach The New Yorker i The New York Times. Czy Yung Lean świadomie parodiował hip-hop? A może wszechobecny napój Arizona i trochę kiczowaty, acz w pełni spójny z wizerunkiem blichtr miał być kąśliwym komentarzem na temat kultury konsumpcjonizmu wśród młodzieży? Na te pytania dostaliśmy krótką, treściwą odpowiedź od samego Håstada.
„Cała koncepcja nie jest zdecydowanie niczym skomplikowanym. Po prostu robię filmy i takie tam, nie ma w tym nic więcej. Jestem muzykiem próbującym wyrazić siebie. Gdybym urodził się w latach 70-tych byłbym punkiem. Po prostu urodziłem się w erze hip-hopu”. Tymi słowami dla portalu medium.com Yung Lean zdradził wszystkie fundamentalne dla swojej twórczości aspekty.
„Żałosny styl życia oparty na narkotykach”
Po serii ekstrawaganckich teledysków, pełnych dziwacznej melancholii i 16-bitowych animacji, Yung Lean stał się bodajże pierwszym viralowym raperem-memem, który zawładnął portalem Tumblr. Późniejsze utwory skompletowane na debiutanckim LP Unknown Memory opowiadają zasadniczo o wszystkim. Od melancholijnych ballad do starych gier video i Harrego Pottera, po utwory dotykające problemów z samotnością, izolacją i smutkiem. Na scenie narodziła się nowa Lana Del Rey, w jeszcze bardziej rozchwianej emocjonalnie wersji i pozbawiona wokalnej wykwintności. Jego monotonna muzyka stała się podkładem muzycznym dla doświadczenia K-hole.
Wielu krytyków muzycznych wzięło szwedzkiego rapera pod odstrzał. Anglojęzyczny portal muzyczny Pitchfork pisał o Leanie w słowach „wyrzutek z obsesją na punkcie rapu” oraz „niedorzeczny w swojej niewiedzy”. The Guardian przyczepił się natomiast do wartości, jakie promował w swoich utworach, pisząc między innymi „żałosny styl życia oparty na narkotykach”.
Smutny raper
Przed 2014, poruszane przez Leana, kontrowersyjne tematy dotyczące depresji, były raczej wykrzykiwane przez twórców alternatywnej sceny emo-rocka aniżeli rapowane pod snujące się podkłady. Był co prawda przecierający szlaki wszystkim smutnym chłopcom szlagier Lil Wayne’a I Feel Like Dying, jednak to dopiero nowa fala wyniosła ten podgatunek na piedestał popularności. Nic dziwnego zatem, że Yung Lean pytany o swoje największe inspiracje, wielokrotnie podawał osobę Weezy’ego.
W większości utworów Yung Leana znajdziemy sporą dawkę mocno cenionego przez rapera nihilizmu. Jednak w utworze Die with me Håstad osiąga szczyt swojego frustracji, sprawnie wprowadzając w elektryzujące poczucie chandry wszystkich swoich słuchaczy. Innym razem, w kawałku King of the Darkness z albumu Warlord, Lean mimochodem ogłasza, że jest pusty, martwy i splamiony krwią. Jego naturalna nonszalancja, z jaką mówi o swoich emocjach sprawia, że nagle sami zaczniemy odczuwać potrzebę izolacji od świata.
Jednak czy to nie właśnie emo-rap i odwaga mówienia o emocjach, które mocno zachwiały wytarty do cna stereotyp męskości, nie przyczyniły się do największego progresu, jaki dokonał się w muzyce rap? Choć wiele żyjących gdzieś na skraju społecznych norm dzieciaków wciąż boi mówić się o sobie (orientacja seksualna, wyznanie, rasa, filozofia życia), znalazło bezpieczną zbroję spójnej estetyki „smutnego chłopca”. Nie tylko łatwiej akceptowalną, ale również wzbudzającą swego rodzaju respekt. W moralizowaniu się nad pokoleniem Y pojawiają się echa dysputy na temat mizoginii i homofobii – vide twórczość grupy Odd Future.
Głos pokolenia
Bądźmy więc wdzięczni Yung Leanowi, bo za wodospadami Arizony i artezyjskiej wody Fiji, pod płaszczem Gucci i za kotarą współpracy z Converse, to przede wszystkim donośny głos milenialsów. Jesteśmy smutni, bo chcemy być smutni, jesteśmy smutni, bo nasz idol jest smutny, jesteśmy smutni, bo po prostu fajnie jest dzisiaj być smutnym. Smutek i frustracja stała się motywem przewodnim naszego Świata.
Felieton
Robią z nas złodziei. Kupując smartfona, zapłacimy więcej, a kasa pójdzie m.in. do raperów – felieton
Nowa, stara opłata, który uderzy we wszystkich, ale tylko niektórzy na niej zarobią.
Rząd rusza z aktualizacją opłaty reprograficznej. Nowe zasady obejmują m.in. smartfony i laptopy, a pieniądze mają trafić do artystów, w tym do raperów. No i kto tu kogo okrada?
Ministerstwo dumnie ogłasza
Minister kultury Marta Cienkowska podpisała rozporządzenie, które aktualizuje zasady pobierania opłat od urządzeń używanych do kopiowania i odtwarzania treści. – Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to!” – przekazała w komunikacie opublikowanym na portalu X.
Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to! Właśnie podpisałam rozporządzenie dot. opłaty reprograficznej. To był trudny proces, pełen lobbingu i fake newsów o rzekomych "nowych podatkach". Prawda jest prosta: pożegnaliśmy lata 90. (faksy i…
— Marta Cienkowska (@MartaCienkowska) April 30, 2026
Smartfony i laptopy objęte opłatą!
Na czym polega zmiana? Lista sprzętów objętych opłatą została dostosowana do tego, jak dziś konsumujemy muzykę, filmy i inne treści. Do gry wchodzą m.in. smartfony, laptopy, tablety, telewizory oraz dekodery z pamięcią albo funkcją nagrywania. W praktyce chodzi o urządzenia, które realnie służą do kopiowania lub przechowywania materiałów chronionych prawem autorskim.

Czyli co, jesteśmy złodziejami?
Po chłopsku, twórcy ustawy chyba uważają, że jesteśmy złodziejami, bo z góry zakładają, że nielegalnie słuchamy muzyki, przegrywając ją sobie na telefony lub korzystając z nielegalnych źródeł streamingu. Ciekawe jakie to nielegalne źródła mamy w czasach powszechnego dostępu do Youtube i Spotify.
Żeby jednak było miło i fajniusio pani minister rozszerzoną opłatę ubrała w ładne słowa: – Giganci sprzętowi dzielą się swoimi zyskami z polskimi twórcami – podkreśliła.
Jak to dokładnie działa – wyjaśniamy
Kupujesz np. telefon albo pendrive. W cenie jest już opłata reprograficzna. Producent/importer przekazuje ją do organizacji, a organizacje dzielą pieniądze między twórców. Artyści dostają część pieniędzy, jeśli są zarejestrowani w takich organizacjach jak ZAiKS czy STOART, a ich muzyka jest uwzględniona w podziale. Gotówka jest rozdzielana według określonych zasad.
Ministerstwo uspokaja, jesteśmy spokojni
Ministerstwo ma życzeniowe myślenie na temat wzrostu cen elektroniki w związku z rozszerzoną opłatą. W uzasadnieniu projektu czytamy: – Biorąc pod uwagę stosunkowo niski poziom opłat przyjęty w projekcie rozporządzenia, należy uznać, że wpływ na sytuację konsumentów nie będzie znaczący.
Wszyscy jednak dobrze wiemy, że opłata ta zostanie przeniesiona na końcowego użytkownika, i to my zapłacimy więcej za smartfona czy laptopa, a miliony pójdą do artystów i twórców,
Miliony złotych wpływów
W 2024 roku wpływy z opłaty reprograficznej wyniosły 35,8 mln zł. Po zmianach budżet dla twórców może wzrosnąć nawet do poziomu 150-200 mln zł rocznie. Według szacunków stawka opłaty ma wynosić od 1 do 3% wartości urządzenia.
Jakie to piękne, a ty co słuchaczu o tym myślisz?
Chorzów to miasto, które wyjątkowo nie ma szczęścia do ludobójczej symboliki i rapu. Dopiero co ucichł temat wizerunku sympatyka Ruchu z tatuażem hitlerowskiej gapy na karku w teledysku Bonusa RPK, a teraz medialną burzę wywołały próby blokady koncertu Kanye Westa. Czy jednak nie można tu dostrzec pewnej niesprawiedliwości w ocenie amerykańskiej gwiazdy?
Nie lada zagwozdkę mają decydenci w kwestii zgody na organizację czerwcowego koncertu Kanye Westa. Już pojawiają się przecieki, że zielonego światła na imprezę nie będzie. Z jednej strony warto pokazać, że jesteśmy zupełnie inni kulturowo niż np. Niemcy, gdzie wielu zbrodniarzy nie poniosło żadnej odpowiedzialności po wojnie i mogli spokojnie wychowywać kolejne pokolenia naszych zachodnich sąsiadów, piastując ważne stanowiska publiczne. Z drugiej – czy osoba chora psychicznie musi być wiecznie stygmatyzowana z powodu odklejek z przeszłości, które mogły wywołać np. źle dobrane leki?
W zasięgowych głosach sprzeciwu przodują zwłaszcza minister Marta Cienkowska i Krzysztof Stanowski. Pytaniem otwartym pozostaje, dlaczego Stanowski nie był równie stanowczy, gdy ambasador Ukrainy wybielał na antenie Kanału Zero hitlerowskiego kolaboranta, Romana Szuchewycza, który uczestniczył w pogromach ludności cywilnej?
"I przejdzie Panu przez gardło, żeby powiedzieć, że Roman Szuchewycz jest zbrodniarzem wojennym?" – zapytała @abojke ambasadora Ukrainy @VasylBodnar w wywiadzie dla @OficjalneZero.
— Stowarzyszenie „Wspólnota i Pamięć” (@WspolnotaPamiec) January 11, 2026
"Nie, nie powiem tego" – usłyszała w odpowiedzi.
Ambasador zaprzecza samemu sobie. Z jednej… pic.twitter.com/9F0rMzvgEf
Z tęczową swastyką na szyi zaprezentował się fotoreporterom w 2015 roku Maciej Maleńczuk, a dziś jest przecież jednym z pupilów prorządowych mediów. Podobna akcja tyczy się Olgi Tokarczuk, która pozowała na tle krzyża przerobionego na hitlerowski symbol. Żadnej dyskusji nie wywołała też manifestacja byłego prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenko, który w 2023 roku udostępnił nagranie z czarnym słońcem na ramieniu, czyli ulubionym symbolem jednego z architektów obozów śmierci, Heinricha Himmlera. Czy w związku z tym możemy mówić wprost o zjawisku „równi i równiejsi”?
Поїздка на фронт для мене — це завжди найголовніша подія тижня. Хедлайнер в розкладі.
Після парламентської діяльності, перемовин з міжнародними партнерами щодо підтримки України, акумулювання та розподілу благодійної допомоги та іншої тихої роботи в тилу, ця подія — великий… pic.twitter.com/5aucKuX5c7— Петро Порошенко (@poroshenko) September 10, 2023
Felieton
Czy uliczny rap ogłupia? Kawałki, których słuchamy, mogą zdradzać naszą inteligencję
Twoja playlista mówi więcej, niż myślisz.
Nowe badanie Journal of Intelligence pokazuje, że to nie muzyka, a teksty kawałków mogą zdradzać poziom inteligencji słuchacza. Analiza danych ze smartfonów ujawnia subtelne powiązania między playlistą a zdolnościami poznawczymi.
Teksty ponad bitem – wniosek naukowców
Możemy zapomnieć o gadkach, że inteligencję zdradza słuchanie jazzu albo klasyki. Nowe badanie opublikowane w Journal of Intelligence wywraca ten schemat do góry nogami. Okazuje się, że klucz nie leży w gatunku ani brzmieniu, tylko w tym, co jest nawijane w kawałkach.
Naukowcy odkryli, że to właśnie warstwa liryczna daje więcej informacji o zdolnościach poznawczych niż tempo, melodia czy klimat numeru. Czyli nie chodzi o to, czy leci trap czy boom bap – tylko o to, jakie treści wchodzą do głowy.
58 tysięcy kawałków
Badacze wzięli na warsztat 185 osób i przez 5 miesięcy śledzili ich odsłuchy. Każdy numer, każda playlista – wszystko zapisane przez specjalną apkę.
W tym czasie uczestnicy przesłuchali łącznie ponad 58 tysięcy unikalnych utworów. Do tego doszły testy sprawdzające logiczne myślenie, słownictwo i zdolności matematyczne.
Smutniejsze numery, wyższe wyniki?
Wnioski? Ciekawe i trochę nieoczywiste. Osoby, które częściej sięgały po kawałki o mniej pozytywnym, bardziej refleksyjnym klimacie, miały wyższe wyniki w testach. Do tego dochodzą teksty skupione na „tu i teraz”, autentyczności i tematach związanych z domem – one też korelowały z wyższą inteligencją.
Z kolei tracki pełne społecznych odniesień i niepewnego języka częściej pojawiały się u osób z niższymi wynikami.
Studio > koncert? Też ma znaczenie
Osoby z wyższą inteligencją częściej wybierały kawałki z niskim wskaźnikiem „liveness”, czyli takie, które brzmią jak nagrane w studiu, a nie na żywo. Badacze tłumaczą to prosto – bardziej ogarnięci słuchacze mogą traktować muzykę jako coś do skupienia i analizy, a nie tylko do energii i chaosu koncertowego.
Słuchasz więcej – masz lepsze wyniki
Kolejna rzecz – ilość. Ci, którzy spędzali więcej czasu na słuchaniu muzyki, mieli statystycznie wyższe wyniki w testach. Podobnie jak osoby, które często sięgały po kawałki w innych językach niż ojczysty.
Playlista nie zrobi z Ciebie geniusza
Zanim ktoś zacznie układać playlistę „na inteligencję”, warto ostudzić hype. Związek między muzyką a inteligencją jest niewielki i czysto statystyczny. To nie działa tak, że słuchasz jednego typu numerów i nagle rośnie IQ.
Same w sobie te efekty prawdopodobnie nie są wystarczająco silne, aby miały praktyczne zastosowanie – mówią badacze.
Co to oznacza dla rapu
Badanie nie ocenia gatunków muzycznych typu rap, rock czy jazz jako „lepszych” lub „gorszych”. Bardziej chodzi o to, jakich treści się słucha i jak je przetwarza. W przypadku rapu ulicznego mamy zazwyczaj do czynienia z prostymi tekstami, ale z drugiej strony możemy je przetwarzać na rożne sposoby. W przypadku rapu technicznego i wielowarstwowych linijek, język, tematy i sposób narracji jest jednak dużo bardziej wyszukany.
Osoby słuchające bardziej refleksyjnych i złożonych treści – mają trochę wyższe wyniki. Osoby słuchające prostych i powierzchownych treści – mają je niższe.
Felieton
„Kutas Records” – żart Kuqe 2115 to tak naprawdę spory problem – felieton
Wspomniana wytwórnia istnieje, jest z Polski i ma pół miliona słuchaczy.
Kilka dni temu Kuqe 2115 opublikował żartobliwy film, w którym mówi, że odchodzi z 2115 Label na rzecz nowej wytwórni „Kutas Records”. Pośmialiśmy się z rzekomo czerstwego żartu, który tak naprawdę nie do końca był żartem. Jak sprawdziliśmy, wytwórnia „Kutas Records” istnieje, jest z Polski i podbija Spotify.
„Kutas Records” – o co w tym chodzi?
Na Youtube powstał kanał zatytułowany „Kutas Records”. Uśmiech na twarzy może budzić nie tylko nazwa kanału, ale także współgrające logo z plemnikiem. Od razu więc mamy jasny komunikat, że mamy do czynienia z trollingiem. Tylko ten żart powoli wymyka się spod kontroli, bo jest całkiem sprawnie zarządzany.
Kawałki, które pojawiają się na kanale mają zawsze podtekst erotyczny i są w pełni wygenerowane przez skrypt AI. Ich treść jest dość wulgarna, ale dla młodszych odbiorców może być interesująca i zabawna. Każdy kawałek jest dobrze opisany i ma wygenerowaną unikalną okładkę. Tytuły numerów, podobnie jak ich treść jest nacechowana seksualnie.
Oto kilka przykładów:
- Dariusz Jebadło – Podziemny Drąg
- Gejtos – Bóg Morza
- Cwelgar – Gejowski Łowca Potworów
- Johnny Cwel – NNN (Nie Orzech Listopad)
- Homo Erectus – Gejowski Jaskiniowiec II (prod. Kutas Records)

W ciągu roku, odkąd istnieje „wytwórnia” na Youtube wygenerowano 163 utwory, które łącznie mają ponad 4 mln wyświetleń.
Spotify podbite przez „Kutas Records”
Jeszcze większe cyfry żartobliwa wytwórnia wykręca na Spotify. Przed kilkoma dniami doszło do sytuacji, kiedy na pierwszych 15 miejsc najbardziej viralujących numerów aż 8 pochodziło z labelu „Kutas Records”. Na pierwszym miejscu mogliśmy zobaczyć „Antycznego Napaleńca”, który przebił już barierę 1 mln streamów.

Wytwórnia AI ma już blisko pół miliona słuchaczy na Spotify. To więcej niż Belmondo (300 tys.), Liroy (160 tys.) czy Ten Typ Mes (240 tys.). Niewiele więcej od żartownisiów ma np. O.S.T.R. (580 tys.), który jest w ciągu wydawniczym od ponad 25 lat.

Co więcej, kawałki wygenerowane przez AI zaczynają trafiać też do TOP 50 Polska. Wspomniany „Napaleniec” jest obecnie na 8. pozycji, wyprzedzając m.in. Malika Montanę, Kaza Bałagane czy Pezeta.

AI w muzyce – mamy problem
Sztucznie generowane kawałki i całe „wirtualne wytwórnie” oparte na AI to coraz większe wyzwanie dla branży muzycznej. Z jednej strony zalew tanich, żartobliwych produkcji obniża próg wejścia, ale z drugiej – rozmywa granice między twórczością a automatem.
To jest też problem dla słuchaczy, bo coraz częściej mają oni problem z odróżnieniem prawdziwej muzyki od algorytmicznej masówki. Branża stoi więc przed pytaniem, jak chronić kreatywność i unikalność w czasach, gdy muzykę można „wyklikać” w kilka sekund.
Felieton
Eminem ma polskie korzenie? Dokumenty wskazują na wieś pod Strzegomiem
„Pradziadek rapera wpisywał w dokumentach narodowość polską”.
Brzmi absurdalnie? Z dokumentów wynika, że jeden z największych raperów świata ma rodzinne powiązania z Polską. Według badań genealogicznych część przodków Eminema pochodzi z Dolnego Śląska.
Od lat w mediach powraca temat polskich korzeni Marshalla Mathersa. Wiele portali pisze wprost – pradziadek Eminema był Polakiem. Choć historia ta nigdy nie zyskała takiej popularności jak internetowe plotki o jego rzekomej niechęci do Polski, fakty wskazują, że raper rzeczywiście może mieć polskie pochodzenie.

Polskie korzenie Eminema
Jak ustalono, jeden z pradziadków Eminema od strony matki – Georg A. Scheinert – urodził się 29 stycznia 1851 roku we wsi Kostrza, znajdującej się dziś w gminie Strzegom (woj. dolnośląskie).
Miejscowość ta, znana z wydobycia granitu, należała wówczas do Prus i nosiła nazwę Häslicht. Przodkowie Eminema mieli być z nią związani od pokoleń. W dokumentach pojawiają się nazwiska Joseph Scheinert (ur. ok. 1825) i Ewa Wasuzki (1827–1901) – rodzice wspomnianego Georga. To właśnie nazwisko Wasuzki, zapisane błędnie przez amerykańskich urzędników imigracyjnych, może sugerować polskie pochodzenie matki przodka rapera.

Przodkowie rapera – „Ger Polish”
Sprawą zainteresował się Janusz Andrasz, autor bloga „Genealogiczne śledztwo”, który odnalazł szereg dokumentów potwierdzających ten trop. Jak wskazuje, część aktów metrykalnych nie zachowała się, jednak dostępne źródła sugerują, że przodkowie rapera rzeczywiście mogli pochodzić z terenów dzisiejszej Polski.
Co więcej, w amerykańskich spisach ludności z początku XX wieku pojawia się przy rodzinie Scheinert określenie „Ger Polish”, co tłumaczone jest jako narodowość polska, kraj pochodzenia – Niemcy.
– Znalazłem zagadkowo brzmiący wpis w spisie mieszkańców USA z 1910 r., gdzie w przypadku jednej z córek Georga (wspomnianego 3x pradziadka Eminema) – Marcie Scheinert, po mężu Roesch, w rubryce „Miejsce urodzenia ojca”, znajduje się zapis „Ger Polish”. Potem znalazłem analogiczną kartę ze spisu, dotyczącego samego Josepha Scheinerta, czyli jej ojca. I tu również pada określenie „Ger Polish„, które znalazło się zarówno w rubryce jego matki, czego można byłoby się spodziewać, mając na uwadze jej polsko brzmiące nazwisko Wasuzki, jak i w rubryce podającej pochodzenie ojca Georga – Josepha Scheinerta! – pisze badacz.

W Eminemie płynie polska krew?
Wnioski z przeprowadzonego śledztwa odnośnie „polskości Eminema” są niejednoznaczne, ale coś ewidentnie jest na rzeczy.
– Skoro urodzony w 1851 roku w pruskim Häslicht Georg Scheinert, mieszkając w USA już od 46 lat, wpisuje w roku 1910 jako swoją narodowość polską, to coś jednak na rzeczy musi być. Niestety, bez dostępu do metryk tej tajemnicy wyjaśnić się nie da. Przyznam, że na początku tego genealogicznego śledztwa myślałem, iż wzmianka o polskich korzeniach Eminema była pomyłką. Teraz jednak widzę, że to raczej tajemnica, która wciąż czeka na swoje rozwiązanie.
Choć metryki z XIX-wiecznej Kostrzy nie są dostępne online, odkryte zapisy pozwalają przypuszczać, że w żyłach Eminema rzeczywiście może płynąć kropla polskiej krwi.
Fakty kontra plotki
W przeciwieństwie do dawnych, nieprawdziwych historii o rzekomym spaleniu polskiej flagi przez Eminema czy jego niechęci do występów w Polsce, informacje o polskim pochodzeniu rapera mają częściowo podstawy w dostępnych dokumentach.
-
News4 dni temuBedoes 2115 popłakał się w „Uwadze” TVN
-
News2 dni temuWyliczono ile stream Bedoesa i Łatwoganga zarobił za 100 mln wyświetleń
-
teledysk3 dni temuPaluch: „W końcu se uświadomiłem, że też jestem Bogiem”
-
News3 dni temuVienio: „Nie chodzę do pracy”. Weteran o 30-leciu Molesty i ruchach poza rapem
-
News4 dni temuPolski Hip-Hop rządzi juwenaliami w całym kraju
-
News1 dzień temuKarol Nawrocki skomentował zbiórkę Łatwoganga i Bedoesa 2115
-
News2 dni temuSkolim kupuje 6 kolejnych stacji benzynowych. „Paliwowy szejk”
-
News3 dni temuBBC informuje o akcji Łatwoganga, a Bedoes reaguje