Zetenwupe zadebiutowali właśnie w Alkopoligamii płytą "Bejbo". W związku z premierą ich nowego krążka podpytaliśmy trzon składu o kilka rzeczy.

Sprawdźcie poniżej co Mada i Kaietanovich mają do powiedzeia na temat produkcji albumu, moralizatorstwa czy o planach na przyszłość.

Wasze crew według oficjalnych informacji zawiązało się w 2008 roku – opowiedzcie o Waszych początkach.

Mada: Z Kajtkiem poznaliśmy się jakoś pod koniec 2007 przez Grubego Józka (eks-ZETENWUPE, teraz Mondry i Gupi) i zaczęliśmy razem rapować. W tym czasie trzymał się z nami jeszcze taki ziomek Igo, który nadal "też coś tam rapuje". Przed jedną z domówek zrobiliśmy ustawkę i założyliśmy zespół. W późniejszym czasie kolejno odpadł Igo i odszedł Józek. I tak zostaliśmy we dwóch. Lazy dołączyła do nas niedawno jako członek składu koncertowego.

Warszawa na hip hopowej to multum solistów i składów, nie macie obaw, że zginiecie w natłoku produkcji z miasta?

Kaietanovich: Nie. Prawda jest taka, że trzeba zapieprzać.

Mada: Nie (śmiech).

Alkopoligamia – ostatnio kilku raperów opuściło szeregi wytwórni, jak Wam się układa współpraca z labelem?

Kaietanovich: Od 2011 niezmiennie uważam, że nie mogliśmy lepiej trafić.

Mada: To jak w zespole – są piękne momenty, są zgrzyty i kompromisy; ale gramy w jednej drużynie, więc czill.

Wasz debiutancki album to 18 produkcji, na płycie macie wielu gości i producentów, opowiedzcie o procesie powstawania krążka – przede wszystkim jakie ramy czasowe mu towarzyszą?

Mada: W zasadzie można by powiedzieć, że krążek powstawał od "Serwusa". Po drodze było wiele projektów, które zawiesiliśmy albo odłożyliśmy na później. Część utworów z nich jest na "Bejbo", część zniknęła w czeluściach szuflad i studia, a jeszcze inne może kiedyś się ukażą. Płyta powstawała niekiedy dość spontanicznie, a sam proces zbierania bitów, nagrywania, dogrywania gości był mocno rozstrzelony w czasie.

Kaietanovich: Tak. Długo szukaliśmy kręgosłupa dla następnej płyty. Koncept – luźny, ale jednak – urodził się w trakcie nagrywania, jakoś w 2014, kiedy okazało się, że większość treści z numerów, które nagraliśmy w ostatnim czasie obraca się głównie wokół relacji damsko-męskich. Potem było z górki.

Obcuje z rapem ponad dwie dekady, jednak im dłużej w tym siedzę, tym rzadziej chce mi się sprawdzać to co nowe. Z Waszym albumem nie miałem problemu – nie nudzicie. Co jest Waszym największym atutem według Was samych?

Kaietanovich: Hmm, może to, że naprawdę zależy nam głównie na muzyce.

Mada: My sami.

W 2015 roku zrobić płytę muzycznie oldschoolową to sztuka – jakim okresem w rapie się najbardziej inspirujecie, czego słuchacie na co dzień?

Mada: Ale nasza płyta nie jest oldschoolowa?? Ja to słucham najczęściej swoich ziomów, a tak z ogółu, to raczej Stany. Przede wszystkim Bada$$ i Pro Era, a poza tym jak słuchasz mojego rapu, to wiesz czym się jaram.

Kaietanovich: Nie wydaje mi się, żeby akurat jakiś konkretny okres był dla mnie szczególnie inspirujący, chociaż większość tego rapowego, co noszę w serduszku to przełom tysiącleci i okolice. Pierwsza płyta Eminema, pierwsze uliczne produkcje z Warszawy(Molesta, WWO), ale nie mam szuflad 'to mnie inspiruje, a to nie', we wszystkim coś jest. Poza tym, dużo słucham śpiewających kobiet: Brodka, Selah Sue, pierwsza Steczkowska. No i radio Nostalgia 4life!
 

Płyta ma momenty refleksyjne, zabawne, czasami bawicie się słowem – nie brakuje eksperymentów. Jednak dalecy jesteście od nauczania, moralizatorstwa. Jaką rolę chcecie spełniać jako raperzy?

Mada: Ja przedstawiam słuchaczowi swoją rzeczywistość, pokazuję mój punkt widzenia i albo stwierdza, że gitara, myślę podobnie, chcę tak jak on albo może się nie zgadzać i odrzucać moją ocenę, ew. traktować to jako luźną obserwację. Lubię kiedy odbiorca musi się chwile zastanowić nad tym co mam do powiedzenia i dlaczego akurat ubieram to w takie, a nie inne słowa, porównania, follow upy i metafory. W dużej mierze chodzi o to żebym spełniał się sam dla siebie.

Kaietanovich: Same here.

„Serwus Hello” jeden z numerów, który opowiada rzeczywistości jaka Wasz otacza. Jak Wam się żyje w świecie technologii, biegu i wyścigu szczurów?

Kaietanovich: a jak Tobie się żyje? (śmiech) Bardziej widzę siebie w latach dziewięćdziesiątych, niż obecnych. Teraz łatwiej się rozwijać, wszystko jest w zasięgu ręki, ale chyba też łatwiej się pogubić. Natomiast miło patrzeć, jak Polacy pozbywają się kompleksów, otwierają głowy i dążą do samoświadomości.

Mada: Dopóki umiem go zgrabnie omijać, to mam się całkiem nieźle. "Nie dbaj o to na co nie masz wpływu."

Na 18 numerów, które numery według Was są najlepsze, do których lubicie wracać?

Kaietanovich: Mój ulubiony to chyba „Jadę Jadę”. Ale sentyment mam do każdego, nie ma na tej płycie przypadku.

Mada: Wszystkie 😀
 

Wróćmy na moment do muzyki, zarówno odniesienia do lat 90-tych, a także dużo elektroniki. Wysoko postawiliście poprzeczkę producentom. Pamiętacie jakieś ciekawe historie właśnie związane z wyborem bitów?

Kaietanovich: Taaaaak. „Wisełka” była pierwotnie wyprodukowana przez Głośnego. Spędziliśmy wspólnie kilka wieczorów nad aranżowaniem tego numeru, efekt końcowy rozpierdalał. Głośny jednak 'ma swój świat i piękna to kraina' i w międzyczasie trochę się na chwilę poprztykaliśmy, wobec czego byliśmy zmuszeni zremiksować sztosa. Nie było wątpliwości, że zrobić to może tylko jeden człowiek – Wrotas. Remix śpiewanych partii to nie jest prosta sprawa, ale Maciek oczywiście stanął na wysokości zadania, nazajutrz mieliśmy nową wersję utworu. Z Głośnym wszystko sobie wyjaśniliśmy, niewykluczone, że opublikujemy „Wisełkę” w wersji oryginalnej.

Mada: Producenci to oddzielny gatunek człowieka, zawsze są jakieś wydarzenia, ale to raczej kwestie obsuwy albo niedogadywania się, nie pamiętam nic co mogłoby być nadzwyczaj ciekawe 😉

Na koniec opowiedzcie o planach na resztę roku i jakie sobie wyznaczacie cele – odnośnie karier muzycznych?

Kaietanovich: Jesteśmy zespołem miliona projektów, ale nauczeni doświadczeniem nie opowiadamy, dopóki nie zrobiliśmy. Pewne jest, że jeszcze w tym roku ujrzą światło dzienne nowe rzeczy.

Mada: Cały czas RAP (cały czaaaaaaas), a poza tym NON STOP KOLOR!

Dzięki za rozmowę

Mada: Elo Mordo!

Kaietanovich: Dziękoza!