Dziś rozmawiamy z Disetem – lubelskim raperem.

Urodzony w roku 90' artysta z Lublina. Aktywny za mikrofonem na lokalnej scenie od lat wczesnej młodości, jednak dopiero w 2011 ukazała się jego pierwsza długogrająca płyta – "High Definition".

Zadebiutowałeś albumem „High Definition” w 2011 roku, czyli stosunkowo niedawno. Zdajesz sobie sprawę, że jesteś w dość wąskim gronie osób, którym udaje się przebić dalej?

Diset: Przy tym tempie rozwoju sceny cztery lata to wieczność. Dzisiaj dwutygodniowy utwór jest już stary i nieaktualny. Kilka miesięcy bez singla czy rok bez projektu dla większości słuchaczy oznacza, że przepadłeś i nie wiadomo co się z Tobą dzieje. Natomiast oficjalnie tak naprawdę jeszcze nie zadebiutowałem, bo to wciąż podziemne projekty. Co do przebijania się, to raczej mam je dopiero przed sobą. Dotychczasowa ścieżka to był mały przedsmak. Zbieram siły, pomysły, przygotowuję się do większej „ofensywy” wydawniczej. Wszystko dopiero tak naprawdę się zaczyna. Czułbym się ogromny niedosyt, gdyby to, co do tej pory osiągnąłem było już „wybiciem się”.

Reprezentujesz Lublin, miasto w którym uprawia się raczej alternatywną odmianę rapu. Na ile to miasto ukształtowało Twój wizerunek sceniczny?

Diset: Prędzej ukształtowało charakter. Wschód to zimna krew, dystans, spojrzenie z innej perspektywy i przecieranie szlaków, które inni mają przetarte. Natomiast to, co dzieje się na lubelskiej scenie muzycznej nie wpływa na mój styl w jakiś szczególny sposób.

W rok po premierze HD dołączasz do Aptaun Support. Kto wyszedł z inicjatywą współpracy?

Diset: Zostałem wyłoniony w konkursie, na który wysłałem zwrotkę. Chłopaki zaproponowali wydanie albumu pod ich patronatem.

Dla młodego rapera taki skok jakościowy to było duże zaskoczenie?

Diset: Zajawka i radość była spora. Z czasem człowiek wymaga od siebie coraz więcej, chce iść coraz dalej. To co wcześniej wydawało się spełnieniem snów i krokiem milowym, z perspektywy jest etapem, do którego podchodzi się z większym dystansem, szczególnie jak zdajesz sobie sprawę jak wiele jeszcze przed Tobą.

Wsparcie wytwórni w rozwoju, w promocji. Jak bardzo ułatwiło Ci to podróż przez muzykę?

Diset: Wsparcie w ramach Aptaun Support polegało głównie na wytłoczeniu albumu i jego dystrybucji po wcześniejszym zaprezentowaniu danej postaci. Pod tym względem założenia się spełniły, bo względnie sporo osób o mnie usłyszało, a nakład płyty rozszedł się w kilka dni. Natomiast za swój rozwój i kierunek w jakim idzie moja muzyka odpowiadam raczej sam.

W biografii na stronie Aptaun przeczytałem, że prezentujesz świat muzyczny w wysokiej rozdzielczości. Jak długo trwa u Ciebie proces twórczy nad utworami?

Diset: Długo. Najwięcej czasu spędzam nad obmyślaniem konceptów muzycznych i tekstowych, szukaniu odpowiednich brzmień i inspiracji, zbieraniu notatek. Dzięki temu już w trakcie realnego procesu tworzenia dokładnie wiem co chcę osiągnąć. Mnóstwo uwagi poświęcam kwestii aranżu, miksu i realizacji wokali, szczególnie ich postprodukcji. Oczywiście nie robię tego sam, ale lubię mieć nad wszystkim kontrolę i być pewnym, że coś, co wychodzi ode mnie zostało dopracowane. Stąd nazwa „High Definition”. Nie jest to też wyznacznik tego jak według mnie powinno się robić muzykę. Każdy ma swoje metody. Po prostu tak działam i sam lubię rzeczy, w których słyszę zaangażowanie nie tylko w sferę emocjonalną, ale też techniczno-wykonawczą.

W roku bieżącym praktycznie nie publikujesz solowych numerów. Dlaczego?

Diset: Po części wynika to ze stylu pracy, o którym wspomniałem wyżej, a po części jest spowodowane robieniem płyty i innymi, okołomuzycznymi aktywnościami niezwiązanymi z rapem i ogarnianiem prywatnych spraw. Mógłbym puszczać numery, ale chcę wszystko zgrać ze sobą w odpowiednim momencie. Mam przygotowanych sporo sztosów, które chciałbym pokazać i pomysłów do realizacji. Wszystko czeka na odpowiedni moment, kiedy na dobre wejdę w regularny rytm wypuszczania nowych rzeczy. Wtedy na pewno nie dam o sobie zapomnieć na tak długi czas.

Mimo to trafiłeś do akcji Młode Wilki”.

Diset: Tak, choć właściwie była to edycja obejmująca szerszy zakres niż ostatni rok.

Kolejnym wyróżnieniem jest złoto za udział na „Utopii” Pawbeats`a. Jest to Twoja pierwsza tego typu nagroda muzyczna?

Diset: Pierwsza i mam nadzieję, że nie ostatnia. Nie oszukujmy się, odebranie złotej płyty za album innego artysty, na którym masz jedną zwrotkę jest raczej symbolicznym wyróżnieniem. Mimo tego, to i tak spoko opcja.

Wpisałem frazę w Google „wywiad z Disetem” – nie znalazłem praktycznie niczego. Sukcesywnie odmawiasz portalom, czy nie zgłaszają się do Ciebie?

Diset: Myślę, że nie ma po prostu okazji do rozmowy. Tematy wywiadów to zazwyczaj aktualne wydawnictwa, a mało z mojej strony ostatnio aktywności muzycznej. Wkrótce się to zmieni.

Porozmawiajmy w takim razie o poziomie dziennikarstwa muzycznego w Polsce. Jakie jest Twoje zdanie na temat portali branżowych?

Diset: Rap jest jak sport, jak dziedzina w której są jakieś postaci i robią coś na danym polu, więc dziennikarze muzyczni są jak dziennikarze sportowi. Relacjonują fakty, opisują jakieś postawy, zjawiska, kto gdzie z kim i kiedy, wydarzenia, komentują sytuacje. Mało jednak w tym wszystkim muzyki, wnikania w jej istotę, w procesy, w artystyczną stronę. Za dużo branżowości w branży, jeśli wiesz o co mi chodzi. Nie przeszkadza mi to ani nie jara, raczej jest dla mnie naturalne. Ale portale rozwijają się coraz szybciej, profesjonalizują, mają coraz większe zasięgi oddziaływania i bardzo dobrze, cieszy mnie to.

Przeglądałem Twój fanpage w poszukiwaniu informacji na Twój temat i nie ma tam niczego. Oficjalne „bio” o ile można to tak nazwać jest na stronie Aptaun. Skąd takie podejście do własnej osoby?

Diset: Nie bardzo wiem co miałbym wpisać w taką rubrykę. Tym bardziej, że tak jak wspomniałem na początku, czuję, że dopiero się rozkręcam. Poza tym to moja muzyka najlepiej pokazuje kim jestem.

„W efekcie czujemy się cały czas eksploatowani. Musimy ciągle się sprawdzać, bo każdy nowy projekt to niezapisana tablica”. Fragment cytatu z Twojego fanpage`u. Tak właśnie podchodzisz do muzyki – jako czystej kartki? Nie nawiązujesz na swoich projektach do przeszłych dokonań?

Diset: To był cytat z książki dotyczącej pracy kreatywnej. Z tworzeniem jest tak, że nigdy nie przestajesz. Twój umysł pracuje cały czas, nie kończysz pracy po 16.00 odchodząc od komputera w biurze. Mimo to, kiedy stajesz przed nowym zadaniem i tak czujesz, że zaczynasz wszystko od nowa.

Druga część cytatu brzmi: „Niezależnie od tego, ile sukcesów odnieśliśmy w przeszłości, nowe zadanie zaczyna się od pytania -Czy jeszcze potrafię?-”. Brzmi to dość pesymistycznie, mógłbyś rozwinąć ten cytat w odniesieniu do siebie?

Diset: No właśnie to jest przejebane, ale jednocześnie piękne. Kimkolwiek jesteś, jeśli pracujesz twórczo, to za każdym razem jak stajesz przed nowym zadaniem – obojętnie czy jesteś muzykiem, malarzem, projektantem, architektem czy robisz nową kampanię marketingową – gdzieś z tyłu głowy plącze się pytanie o to, czy będziesz w stanie znowu rozjebać. Przeskoczyć samego siebie. Czy się nie wypaliłeś, czy jeszcze potrafisz, czy masz wystarczające pokłady energii, chęci i przede wszystkim odpowiednią ilość dobrych pomysłów do tego projektu. Czy nie popadniesz w schematy. Kończysz album, zamykasz projekt, czujesz, że dałeś z siebie wszystko i zrobiłeś to najlepiej jak mogłeś – jak w tym momencie jednocześnie uświadamiasz sobie, że przyjdzie czas na robienie kolejnego albumu to wydaje się to przerażające i niewykonalne. Ale to przeskakiwanie samego siebie jest właśnie najbardziej ekscytujące.

W takim razie czy możesz wyjawić jakie masz plany na resztę roku i czy wiesz już co będzie się u Ciebie działo muzycznie w przyszłym roku, a może nie wybiegasz tak daleko?

Diset: W dużym skrócie: praca nad płytą, klipami, potem premiera, koncerty, featy i poboczne aktywności muzyczne niezwiązane z rapem, o których będę informował na bieżąco.

Dzięki za rozmowę

Diset: Dzięki.