

Wywiad
Major & Matheo: „Nie nastawialiśmy się, że cała płyta musi być przesycona hitami”
Rozmawiamy o albumie „Nitro”.
Przy okazji premiery albumu Majora z Matheo „Nitro” udało się z nimi porozmawiać na temat konceptu materiału jak i podejścia środowiska do kreowania nowych patentów. Sprawdzajcie co dla was przygotowaliśmy.
Skąd pomysł na album mocno inspirowany latami 90tymi?
Matheo & Major: Na pomysł wpadł przypadkowo Major, który gdzieś w rozmowie odniósł się do swojego utworu „Weź mnie”, inspirowanego „Take me in your arms” Lil Suzy, a ja przekułem to w cały koncept projektu. Pomyślałem, że takie charakterystyczne brzmienia, jakie panowały w klubach w latach 90, mogą być podstawą ciekawego eksperymentu, gdyby tylko nadać im nieco nowocześniejszy i rapowy sznyt.
W „Intro” pada określenie „banda schemaciarzy”. Uważacie, że obecnie rap mało ma do zaoferowania?
Ludzie w większości poruszają się w obrębie ogólnie przyjętych i bezpiecznych norm. Zwłaszcza obecnie, kiedy za muzykę bierze się praktycznie każdy, kto odkrywa, że coś rytmicznie potrafi wydukać do bitu, bądź też poskładać klika kwadracików. Tworzy się tym samym wyścig szczurów – kto lepiej zinterpretuje polskiemu odbiorcy dobrze przyjęte trendy ze świata. Gdyby przeanalizować zabiegi stylistyczne, tematykę i interpretację trendów większości artystów, niewiele miejsca zostaje wtedy na ich własną wizję muzyki. Mało jest obecnie ryzyka w muzyce i „Intro” jest takim trochę prześmiewczym prztyczkiem w nos, gdyż otwiera ono album, który realizuje oryginalny koncept.
Producenci podobnie jak raperzy zaczęli iść na łatwiznę?
Myślę że tak, choć nie do końca nazwałbym to łatwizną. Według mnie dzieje się to za sprawą presji środowiska, które wymaga pewnych ustalonych rodzajów brzmień, bo wiadomo jak je zinterpretować i nie trzeba specjalnie ich bronić, zawsze złowisz więcej raperów na jakiś trapowy bit niż gdybyś chciał przekonywać ich do czegoś, co według ciebie jest wyjątkowe. Natomiast cieszę się, że niektórym twórcom udaje się temu nie poddawać, a zwłaszcza tym, których łączy długoletnia znajomość z artystą. Tam słychać, że pozwalają sobie na nieco więcej i czasem się to zajebiście broni, przykładem niech będzie chociażby Pro8l3m czy Sarius z Gibbsem.

W waszym wykonaniu inspiracja muzyką sprzed ponad dwóch dekad nie jest podróżą sentymentalną, a czymś w rodzaju pomostu, który prowadzi do zupełnie nowych wariacji muzycznych. Czujecie się prekursorami? Czy ta płyta może być pionierem stylu?
Właściwie jest to trochę podróż sentymentalna, bo zarówno ja jak i Major, który jest nieco starszy, wyrastaliśmy w czasach, w których takie brzmienia królowały. Fajnie było nawiązać do tego, co nas kształtowało wtedy, a nie było do końca rapowe. Nasz album to coś w stylu interpretacji archaizmów, które odkrywamy na nowo dla naszych słuchaczy. Nie było przy tym zamiaru robienia z tego całej serii wydawnictw, gdyż nie mieliśmy pojęcia jak ludzie na to zareagują. To czy jesteśmy prekursorami pokaże czas. Nam chodziło przede wszystkim o przygodę z konceptem oraz dobrą zabawę przy jego realizacji co udało nam się w 100%.
Obaj jesteście dość zapracowani. Jestem ciekaw czy tytuł albumu nawiązuje do pracy w szybkim tempie?
Można w sumie tak stwierdzić. Major nadał okrutne tempo pracy, bo wydaje mi się, że materiał zrealizowaliśmy od 1 utworu do premiery albumu w nie więcej niż 3 miesiące.

Prace postępowały etapami?
Z uwagi na to, że Major przebywa na co dzień w Norwegii, ustaliliśmy sobie daty spotkań gdzie realizowaliśmy materiał. Było parę sesji, podczas których zrealizowaliśmy całość. Ja starałem się na bieżąco tworzyć muzykę, którą następnie wysyłałem, a po nagraniach wokali dopracowywałem. Co ciekawe, na albumie są dźwięki z prawdziwych maszynek, których używano w latach 90’tych i z których wydobywano charakterystyczne brzmienia. Tę zasadę koniecznie chciałem zachować – stąd w obrębie samych utworów rzeczywiście były etapy jak szkic, nagranie wokali i dopracowanie brzmień.
Decydując się na współdziałanie w duecie trzeba zakładać kompromisy. Było dużo sprzeczek podczas tworzenia materiału?
Nie przypominam sobie, bo jak wspomniałem wychowywaliśmy się wśród takich brzmień i bardziej polegało to na zasadzie „A spróbujmy to albo tamto”, ponieważ ciekawiło nas co z tego wyniknie. Mieliśmy nielimitowany dostęp do oryginalnych dźwięków, kompromisy jako takie nie były potrzebne. Bardziej bazowało to regułę „Podoba się – bądź nie” i tak lecieliśmy z tematem.
Było tak, że np. Major chciał mieć nawiązanie do jakiegoś hitu z lat 90’tych, a Matheo kategorycznie się temu sprzeciwiał?
Jeśli chodzi o pomysły muzyczne to schedę przejąłem ja (przyp. red. Matheo). Wysyłałem propozycję w jaką stronę moglibyśmy uderzyć, bądź też omawialiśmy sobie wcześniej jakieś odnośniki z poszukiwań, które odbyłem. Oczywiście im bardziej pokręcony pomysł tym lepiej, aczkolwiek umówmy się, że Major ma swój gust oraz wizję w czym może się sprawdzić, co też uwzględniałem, więc nie było żadnego problemu z dograniem się.

Tak współpraca zawsze rozwija, a przede wszystkim w momencie, kiedy wcześniej nie było mowy o jakichś większych projektach. Powiedzcie – czego nauczyliście się od siebie?
Ja przede wszystkim zajebiście wspominam nagrywki i dogadywanie pomysłów, bo Major okazał się być pewnym siebie i świadomym artystą, który bardzo sprawnie i skutecznie realizuje swoje oraz moje założenia. Nie robiliśmy niczego na siłę, ani nie nastawialiśmy się, że cała płyta musi być przesycona hitami (co w obrębie tego konceptu nawet nie wiadomo co oznacza). Nie potrzeba było nagrywać 50ciu take’ów oraz nie było powracania do zrealizowanego materiału tylko łapanie najlepszych momentów, co mam nadzieję udziela się przy odsłuchu albumu.
Album to również duża ilość gości. Trudno promować go koncertowo w oryginalnej konfiguracji. Macie jakiś patent na trasę koncertową?
Na ten moment nie, aczkolwiek promowanie nowego materiału to tak naprawdę włączanie go do przekroju wcześniej już znanych utworów.
Współpraca Major/Matheo będzie mieć swoją kontynuację?
Jest to wielce prawdopodobne. Plany zostały poczynione. Spodziewajcie się niespodziewanego.
Album „Nitro” to wybuchowa mieszanka ulicznego sznytu z brzmieniem multiplatynowych albumów opartych o koncept kultowych dźwięków rodem z lat 90. Album wypełniony nitro bengeremi uzyskał od nas ocenę 8.3/10 (recenzja). W pięciu punktach wynotowaliśmy także, dlaczego warto zapoznać się z tym materiałem: 5 powodów, dlaczego warto sprawdzić „Nitro” Majora & Matheo
Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Wywiad
Zdunekk z Rap Generation: „Mam nadzieję, że będę jak Arab po Żywym Rapie” – wywiad
Raperka pójdzie w stronę Oliwki Brazil czy Young Leosi?

Zdunekk dotarła do finału programu Rap Generation, pokazując wachlarz swoich umiejętności. Nie udało jej się jednak wygrać. Co zamierza robić dalej?
Ponad 10 lat temu w programie „Żywy Rap” realizowanym przez Hemp Gru, najmocniej wybił się Arab, choć to nie on wygrał rapowe show. Zdunekk ma nadzieję, że jej kariera rozwinie się podobnie.
– Nie chcę się też stawiać gdzieś najwyżej, bo to nie ja ten program wygrałam – mówi skromnie raperka w rozmowie z Oskarem Brzostowskim dla GlamRap.pl.
Wywiad
Favst: „Każdy w Polsce powinien przesłuchać ten utwór”
Seria szybkich pytań do producenta, który zaangażowany jest w program „Rap Generation”.

Podczas spotkania prasowego programu „Rap Generation”, złapaliśmy się z Favstem, który odpowiedział na serię szybkich pytań.
Favst to jeden z producentów, który współpracuje z finalistami programu „Rap Generation”. To m.in. pod jego okiem uczestnicy show przygotowywali swoje numery, które zostaną zaprezentowane w finale. Wtedy też dowiemy się, kto zgarnie kontrakt z Warner Music Poland.
Tymczasem Favsta zapytaliśmy m.in. o to, co jest najbardziej przereklamowane w show-biznesie, jaki numer powinien przesłuchać każdy Polak czy, co jadł na śniadanie. Producent powiedział także, że w tym roku zamierza wydać coś „ciekawego i kontrowersyjnego”.
Poniżej wideo:
Rap Generation – odcinki
W każdym odcinku zobaczymy występy najbardziej obiecujących artystów, wyłonionych spośród ponad 800 zgłoszeń. Każdy uczestnik dostaje swoją szansę – 90 sekund na scenie, by przekonać do siebie jury. Zanim jednak wejdzie do gry, na ekranie pojawia się jego krótki profil, dzięki czemu widzowie mogą lepiej poznać jego historię.
Po każdym odcinku trzech najlepszych uczestników – tych, którzy zdobędą najwyższe oceny jurorów – przechodzi do kolejnego etapu i wprowadza się do RAP HOUSE. To tam zaczyna się prawdziwa walka o finał!
Odcinki są dostępne na platformie Prime Video.
- Piątek 7 marca – odc. 1-2
- Piątek 14 marca – odc. 3-4
- Piątek 21 marca – odc. 5-6
- Piątek 28 marca – odc. 7-8
Rap Generation – na czym polega
Każdy juror może przyznać maksymalnie 25 punktów w każdej kategorii, co oznacza, że najlepszy występ może zgarnąć 100 punktów. Średnia ocen jurorów wyświetla się w rankingu danego odcinka, pozwalając widzom i uczestnikom na bieżąco śledzić wyniki.
Jury ocenia uczestników w czterech kluczowych kategoriach:
- Technika – precyzja, rytm, dykcja
- Flow – styl, dynamika, swoboda na bicie
- Teksty – kreatywność, przekaz, zabawa słowem
- Charyzma – osobowość, energia, sceniczna pewność siebie
Goście specjalni i mentorzy
Gośćmi specjalnymi poszczególnych odcinków będą min. Tede, Włodi, Abradab, a także bardziej newschoolowi twórcy jak Oliwka Brazil i Bambi. Z producentów będą to: Czarny HiFi, Deemz, Favst, Matheo i Francis.
Warsztaty w Rap House poprowadzą Sir Mich, VNM i Mr. Polska.
Wywiad
Tau o Słoniu: „Nie poważam jego rapu, nie słucham” – wywiad
W rozmowie m.in. o: Tede, Ostrym, Kalim, Zbuku, Sariusie, Kacprze HTA i Grande Connection.

Z kieleckim raperem udało nam się nam porozmawiać na żywo pod koniec tamtego roku. Poniżej prezentujemy blisko godzinny zapis tej rozmowy, w której pada wiele ksywek i poruszono w nim kilka wartościowych tematów.
– Co myślę o rapie Słonia? Nie poważam. To znaczy nie słucham, bo mi się nie podoba – mówi Tau w rozmowie z Oskarem Brzostowskim dla GlamRap.pl. Podczas rozmowy Tau wymienia także pseudonim jeszcze jednego rapera, z którego rapem mu nie po drodze.
Kielczanin wypowiedział się też na temat własnej twórczości. Jak mówi, przez decyzję, którą podjął jest z urzędu pozbawiony pewnych narzędzi, które umożliwiłyby mu wywindować swoją twórczość jeszcze wyżej.
– Ja z uwagi na to, że poszedłem tą radyklaną ścieżką, nie mogę mieć w klipie agresji, przemocy, nie mogę nikogo upokarzać, nikomu ubliżać, nie mogę mieć dragów, klamek czy rozebranych kobiet (…) Jak się człowiek zastanowi i popatrzy na najbardziej popularne polskie teledyski, to jest treść tych hitów – tłumaczy.
Tau mówi w wywiadzie także o:
- Beefach Tedego
- Czy O.S.T.R. to jego kolega?
- Relacjach z Sariusem, Fabijańskim, Bezczelem i Zbukiem
- Nagrywkach z Kalim i Kacprem HTA
- O Grande Connection
- Dlaczego usunąłby siebie ze sceny?
Wywiad
Wujek Samo Zło: „Tede nie umie się bić? To nie do końca prawda” – wywiad
Godzinna rozmowa z Wujkiem m.in. na temat TVP, Jędkera, freestyle’u i nowej płyty.

Tede jest obecnie w epicentrum konfliktu z Szalonym Reporterem i Arkiem Tańculą, którzy chcą go namówić na walkę. Tymczasem na temat bitewnych umiejętności warszawskiego rapera wypowiedział się Wujek Samo Zło.
Pod koniec roku przeprowadziliśmy rozmowę na żywo z Wujkiem, w której oczywistym jest, że poruszyliśmy m.in. temat Tedego i ich konfliktu. – Tede miał opinię takiego, co się nie bije i jest c**ą, a w Lublinie miałem z nim taką akcję, że wiem, że nie jest to do końca prawda. Jest duży chłop i też potrafi machać rękami – mówi WSZ w rozmowie z Oskarem Brzostowskim dla GlamRap.pl.
Czy Wujek chciałby zawalczyć z TDF-em? – Top nie jest moja waga, ale jakby przytył parę kilo, a ja bym schudnął, to może. Ale wolałbym załatwić to po rapowemu – tłumaczy.
Podczas rozmowy poruszyliśmy m.in. takie wątki jak:
- Zapowiedź dissu na Tedego.
- Praca w TVP i wynagrodzenie.
- Konflikt z Jędkerem i chęć walki.
- Najlepszy freestyle’owiec?
- Co WSZ ma wspólnego z Krzysztofem Rutkowskim i Mini Majkiem.
- Skąd ksywka Cygan.
Wywiad
Rabo: „Wychowali mnie mama, tata i Wojtek Sokół” – wywiad
Rozmawiamy z raperem, który nagrał płytę inspirowaną znanymi bajkami.

W ubiegłą sobotę ukazał się album Rabo „Życie to nie bajka”. To twórca znanego kanału związanego z filmami animowanymi Disneya, Pixara i DreamWorks. Mieliśmy okazję porozmawiać z byłym dziennikarzem programu „Uwaga!” na temat jego projektu.
Polećmy klasykiem na początek – jak zaczęła się Twoja przygoda z rapem?
Cóż… okres, gdy miałem 9 lat i kolega przyniósł do szkoły Grupę Operacyjną pozwolę sobie pominąć (śmiech). Oficjalnie wszystko zaczęło się rok później, gdy ojczym pożyczył mi swoją empetrójkę, bym się nie nudził w autokarze podczas wycieczki szkolnej. Znajdowała się tam „Droga” od Hemp Gru, którą momentalnie się zachwyciłem. Potem już poszło. Ogólnie jestem z pokolenia dzieciaków, dla których rap był jak łyk świeżego powietrza w świecie przepełnionym smogiem. Gdybym na pewnym etapie nastoletniego życia nie usłyszał, że „Damy radę”, to nie wiem, czy bym dał. Gdybym nie podśpiewywał sobie, że „Bierzemy sprawy w swoje ręce” albo że „Każdą porażkę obracam w sukces”, to też pewnie wszystko wyglądałoby inaczej. Nie bez powodu czasem żartuję sobie, że wychowali mnie mama, tata i Wojtek Sokół (śmiech). I coś w tym jest.
A skąd pomysł, by samemu zacząć rapować?
Od zawsze marzyłem, by być częścią tej kultury. Przez wiele lat prowadziłem kanał na YouTube, gdzie opowiadałem o różnych ciekawostkach, szokujących teoriach i absurdach związanych z filmami animowanymi, głównie ze stajni Disneya, Pixara i DreamWorks i gdy przekroczyłem magiczną barierę 100 000 subów, chciałem przygotować dla widzów coś specjalnego. Uznałem wtedy, że to dobra okazja, by zadebiutować i tak powstał utwór „Sto tysięcy powodów”. Odbiór był pozytywny, więc zacząłem doskonalić swój warsztat i dziś, po 5 latach od tamtego wydarzenia, myślę, że rozwinąłem się już na tyle, by przedstawić się szerszemu gronu słuchaczy.
No właśnie, niedawno do sieci trafiła Twoja EPka „Życie to nie bajka”, oparta na ciekawym patencie. Opowiedz o tym.
Od jakiegoś czasu kiełkował mi w głowie pomysł na płytę związaną z tym, czym zajmowałem się na co dzień. W końcu postanowiłem się za to zabrać i efektem tego jest album inspirowany znanymi animacjami, takimi jak „Toy Story”, „Auta” czy „Król Lew”. Bajki te stanowiły jednak jedynie punkt wyjścia do opowiadanych historii, dzięki czemu mogłem zgrabnie połączyć moje osobiste przeżycia z fabułą wspomnianych filmów. Przykładowo w utworze „Simba” opowiedziałem o swojej drodze do sukcesu, która ciągle trwa, niestety (śmiech). Refren oparłem na słynnej frazie Mufasy „Kiedyś to wszystko będzie Twoje”, którą kojarzy niemal każdy, a której, co ciekawe, Mufasa nigdy do Simby nie wypowiedział. Taki bajkowy efekt Mandeli.
Tu, gdzie jestem, konsekwentnie rządzi prawo dżungli
Walczę mężnie, bo lwie serce w mojej piersi dudni
Wygram ze złem, wsparcie wielkie mam od wiernych kumpli
Dzieło zwieńczę happy endem, będą ze mnie dumni!
Zanim jednak zdecydowałeś się wrócić do ksywki Rabo, wydałeś dwie EP-ki pod innym pseudonimem na osobnym kanale, którego prawie nikt nie zna.
I całe szczęście (śmiech). Faktycznie, w 2020 roku postanowiłem wypuścić pierwszą EP-kę, ale czułem podskórnie, że mimo iż teraz wydaje mi się to cudowne, to za parę lat zapewne będę wolał o tym zapomnieć. I faktycznie – dziś, gdy patrzę na swoje poprzednie projekty, na czele z tym starszym, to widzę, jak wiele rzeczy mógłbym zrobić lepiej. Ale cóż – chyba właśnie na tym polega rozwój. Ostatecznie dobrze mi zrobiło te parę lat w takim klasycznym podziemiu – miałem czas, by spokojnie progresować, a jednocześnie mało kto musiał być tego świadkiem (śmiech).
To teraz trochę z innej beczki – jak YouTuber trafia do redakcji Uwagi! TVN?
Faktycznie, jest to historia dość oryginalna. Niecałe 2 lata temu przechodziłem najgorszy okres mojego życia. To było chwilę po wypuszczeniu EPki „To The Ground”, która zresztą odzwierciedla ówczesny stan mojej psychiki. Z przyczyn niezależnych ode mnie, musiałem odejść jakiś czas wcześniej z YouTube’a, co wywróciło moje życie do góry nogami. Moim planem ₿ na życie był wtedy rynek kryptowalut, który jednak dał mi wielką lekcję pokory i plany bycia kryptomilionerem musiałem odłożyć na później. Ostatecznie znalazłem się w sytuacji, w której byłem bezrobotny, samotny i bez perspektyw. Wysłałem CV do wielu firm, by zaczepić się gdziekolwiek. Odpowiedziały mi dwie – jakieś Call Center i… McDonald’s (śmiech). Wybrałem pracę na słuchawce i – jak się potem okazało – ta jedna decyzja odmieniła moje życie.
Dlaczego? I jak to się łączy z pracą dziennikarza?
Już tłumaczę. W wielkim skrócie firma, w której zacząłem pracować, okazała się być jedną wielką kuźnią oszustów i prężnie działającą machiną okradającą starszych i schorowanych ludzi na grube miliony złotych. Gdy tylko zrozumiałem, w czym biorę udział, chciałem się zwolnić, ale ostatecznie tego nie zrobiłem. Uznałem, że więcej zdziałam, jeśli zostanę tam przez pewien czas, przemęczę się i zdobędę jak najwięcej dowodów na to, co tam się wyprawia. Ostatecznie wyszło lepiej, niż przypuszczałem. Odezwałem się do redakcji Uwagi! opisując całą sprawę i dostarczając im materiały. Podjęli temat i wspólnie zrealizowaliśmy 5-częściowy cykl reportaży o tytule „Szatańska Loża VIP”. Efekt był taki, że po pierwsze – złodziejska firma upadła, po drugie – wielu osobom odpowiedzialnym za ten niemoralny proceder postawiono zarzuty, a po trzecie – dostrzeżono we mnie potencjał i zaproszono do redakcji na staż. Reszta jest już historią. Szaloną, jak całe moje życie.
W takim razie gratuluję, dobra robota.
Dzięki. Swoją drogą na mojej najnowszej EP-ce nawiązuję do tych zdarzeń w kawałku „Pinokio”. Utwór ogólnie opowiada o poczuciu wyobcowania wśród rówieśników, o byciu niepasującym elementem układanki, ale także o potrzebie osiągnięcia wielkiego sukcesu, by mój Gepetto był ze mnie dumny i by nigdy mu niczego nie zabrakło. Myślę, że metafora jest zrozumiała dla wszystkich. Za to sama końcówka drugiej zwrotki jest właśnie o wspomnianej chwilę wcześniej historii. Pamiętam, że wszyscy przestrzegali mnie, bym się w to nie pakował, bo może stać mi się krzywda. Ja jednak miałem przekonanie, że w takich sytuacjach należy działać, nie bacząc na konsekwencje. I tak też zrobiłem. Na razie wszystko ze mną w porządku i mam nadzieję, że tak zostanie. A jeśli nie, to przynajmniej pozostanie po mnie muzyka.
Będę bronił starszych oraz kobiet, cóż
Nawet jak przypłacę to niejedną blizną
Nie chcę być prawdziwym chłopcem już
Od kiedy zostałem prawdziwym mężczyzną
-
News4 dni temu
Kizo viralem za granicą. Fani zdruzgotani, a szkoły angielskiego chcą się wybić
-
teledysk5 dni temu
Dzień po wygranej w „Rap Generation”, Destro debiutuje z nowym singlem
-
News3 dni temu
Liroy pokazał środowy palec kibicom z Radomia
-
News5 dni temu
Suja naubliżał Fenomenowi i Mor W.A. W tle wątek relacji na linii Legia – Arka
-
News3 dni temu
Kizo komentuje viral z zegarkiem
-
News5 dni temu
Pih miał wypadek – ledwo wyszedł z tego cało
-
News3 dni temu
Fragment kłótni Brauna i Winiego rozbił bank interakcji w sieci
-
News3 dni temu
Koziołek za 100 zł zawiązał buty swojemu rywalowi