Sprawdź nas też tutaj

Felieton

ROZKMINA: Eminem cz.1

Opublikowany

13 lat temu

 

Eminema nie trzeba nikomu przedstawiać, słyszał o nim z całą pewnością każdy słuchacz rapu w naszym kraju. Nie zaszkodzi jednak przyjrzeć się dogłębnie jego drodze z samego dna na sam szczyt, twórczości, oraz obfitującemu w skandale i zawirowania życiu prywatnemu, żeby zrozumieć w całej okazałości jego fenomen. Zapraszam do zapoznania się z niesamowitą historią jednego z najbardziej utalentowanych i zarazem najciekawszych MC’s na świecie.

Marshall Bruce Mathers III – bo tak brzmi prawdziwe imię oraz nazwisko Eminema – przyszedł na świat 17 października w Missouri. Od samego początku życie nie rozpieszczało chłopaka – nie dość, że jego ojciec opuścił rodzinę kiedy przyszły MC miał zaledwie półtora roku, wychowywał się w biedzie, doświadczając rozmaitych upokorzeń ze strony wychowującej go samotnie, uzależnionej od alkoholu i środków przeciwbólowych cholerycznej matki. Przez długi czas żył z matką na walizkach, często zmieniając szkoły i nie mogąc nawiązać trwałych relacji z rówieśnikami, a jego życie było nieustającym pasmem udręk.

 

Największych upokorzeń młody Eminem doznawał w szkołach, gdzie nękany był przez czarnoskórych rówieśników. Pewnego dnia jeden z nich – De Aneglo Bailey – niemalże zakatował chłopka na śmierć w szkolnej toalecie, nieco wcześniej rzucając w niego śnieżką w której umieścił kamień. Pobicie zakończyło się dla niego krwiakiem mózgu i operacją, a także czasową utratą widzenia na jednym oku, ale szybko udało mu się dojść do pełni zdrowia. Na wydanym lata później, swoim pierwszym w pełni legalnym, długogrającym albumie ”The Slim Shady LP” zamieścił piosenkę pt. ”Brain Damage”, w której opisał całe zajście, trochę je koloryzując, jak sam powiedział w jednym z wywiadów, ”Żeby nie zanudzić słuchacza”, na wskutek czego niestety część odbiorców była zmieszana opowieścią, nie potrafiąc oddzielić zawartej w niej fikcji od prawdy.

Sam Eminem zapytany w jednym z wywiadów o to, czy jego zdaniem ludzie rozumieją jego wybujałe poczucie humoru które prezentuje w swoich piosenkach, odpowiedział ”Myślę, że młodzi ludzie łapią o co chodzi, za to starsza publika czasami się w tym gubi, traktując moje piosenki zbyt dosłownie. Nie obchodzi mnie to, jest to dla mnie wręcz zabawne, bo jeśli mówię, że ”Mózg zaczął wyciekać mi z czaszki”, i oni w to wierzą, to co z nimi jest nie tak? (…) Kiedy wyszedł pierwszy album N.W.A., zobacz jak wszyscy literalnie to przyjmowali. To była rozrywka, a ludzie zdawali się tego nie pojmować. Jeśli N.W.A. powiedzieli: ”Zastrzelimy Cię”, oni w to wierzyli. (…) Może Dre i Ice Cube byli wściekli kiedy pisali coś takiego, ale nie oznacza to że czują się tak bezustannie.”. Rzeczony utwór jest niesamowitym, czysto rapowym storytellingiem, w którym Eminem po raz pierwszy wypowiadał się z perspektywy nie tylko swojej ale i innych osób (szkolnego oprawcy, matki, pielęgniarki) starannie modulując przy tym swój głos w celu jak najlepszego oddania różnic w emocjonalnym pobudzeniu tych postaci.

Dwa lata po ukazaniu się ”The Slim Shady LP” De Angelo Bailey wytoczył Eminemowi proces o naruszenie dóbr osobistych, żądając miliona dolarów odszkodowania. Pozew ten został jednak odrzucony przez sędziego, który humorystycznie uzasadnił swoje postanowienie własnoręcznie skreśloną rymowanką: ”Bailey thinks he’s entitled to some monetary gain/Because Eminem used his name in vain” (”Bailey myślał że jest upoważniony do otrzymania finansowych dóbr/Bo Eminem użył nierozważnie jego imienia”).

 

Zanim Marshall Mathers usłyszał rap, chciał rysować komiksy. Miłością do czarnej muzyki zaraził go starszy o rok wujek Ronnie, który pewnego dnia pożyczył mu album ”Reckless” Ice-T. Przyszła gwiazda rapu miała wtedy zaledwie około 13 lat. Eminem od razu zafascynował się nowym odkryciem, decydując się na to, żeby samemu spróbować swoich sił w rapie. Za pseudonim artystyczny przyjął M & M (pierwsze litery jego imienia i nazwiska). Od tamtej pory spędzał całe swój wolny czas na pisaniu i nagrywaniu, szlifując swój warsztat twórczy do perfekcji. Wiele lat później, kiedy stał się już sławny, powiedział w jednym z wywiadów: ”Zbieram pomysły przez cały tydzień. (…) Zapisuję nieskładnie na kartkach papieru słowa, rymy oraz metafory. Kiedy zbierze się wystarczająco wiele materiału, łączę go w jedną całość. Robię to celowo, żeby w przypadku zgubienia zapisków uniemożliwić ewentualnemu znalazcy zorientowanie się w ich znaczeniu. Połowa zdania będzie tu, druga połowa tam. Nie wiem sam, kiedy zacząłem tak robić. (…) Definitywnie jestem perfekcjonistą. Tworzę swoją muzykę tylko dla siebie. Nie myślę o tym, czy spodoba się ona komukolwiek poza mną. Jeśli chociażby użyję niewłaściwie słowa ”the” – wrócę [do studia] i zmienię to. Przed wypuszczeniem muzyki w eter muszę przesłuchać ją milion razy upewniając się, że nie dostrzegam w niej żadnej usterki. (…) Pewne piosenki wymagają więcej czasu od innych do napisania ich, zależy to od tego, w jakim nastroju się aktualnie znajduje i o czym myślę. ”My Name Is…”’ było bardzo proste do napisania, wymyśliłem refren utworu zanim jeszcze zabrałem się do pisania zwrotek. Czasami piszę rapowe opowiastki, i muszę wracać do pisania ich w ciągu następnych dni. Napisania ”Brain Damage” zajęło mi kilka dni. (…) Tworzenie jest dla mnie formą terapii – nie tylko kiedy piszę, ale również kiedy rapuje. To jest sposób na zrzucenie ciężaru z serca.”.

W autobiografii rapera pt. ”The Way I Am” znalazło się wiele skanów jego rękopisów – ich widok rzeczywiście pokrywa się z tym co powiedział o nich sam Eminem, i robi wrażenie. Są doszczętnie zabazgrane drobnym maczkiem przy użyciu kolorowych długopisów. Sam Eminem dodaje w ksiażce: ”Czasami kiedy czytam swoje stare rękopisy, mam problem ze zrozumieniem, o co w nich chodzi, ale podczas procesu twórczego wiem dokładnie, co do czego pasuje”.

Ronnie popełnił samobójstwo w 1991 roku strzelając sobie w głowę, co pogrążyło Eminema w depresji. Ronnie również był zaangażowany w tworzenie muzyki, jednak nigdy nie starał się upatrywać w ewentualnym odniesieniu sukcesu w jej publikacji sposobu na życie. Eminem lata później chciał wykorzystać taśmę demo wujka na swojej płycie ”The Marshall Mathers LP”, ale pomysł ten konsekwentnie wybijała mu z głowy jego najbliższa rodzina, czego sam raper nie rozumiał, zdecydował się odpuścić jednak ten pomysł dla świętego spokoju. Nie omieszkał się jednak wspomnieć jego osoby w kilku swoich utworach, kazał sobie nawet wytatuować napis ”Ronnie R.I.P.” na swoim lewym przedramieniu.

 

W 1989 roku Eminem poznał Kim, która dziesięć lat później została jego żoną. Szybko przypadli sobie do gustu, i zostali parą. Ich związek od samego początku był bardzo burzliwy, wiele razy rozstawali się ze sobą, a potem wracali do siebie. W 1995 roku na świat przyszedł owoc ich miłości – córka Hailie Jade, co zmobilizowało Eminema do poszukiwań pracy kosztem dokładania starań do osiągnięcia sukcesu w muzyce. Z biegiem czasu Eminem poznał Proofa, który namówił go na branie udziału we freestyleowych bitwach, co pozwoliło mu zaistnieć oraz zyskać szacunek podchodzących do niego z niechęcią czarnoskórych MC’s. Eminem pracował w tym czasie w restauracji Gilbert’s Lodge, gdzie kucharzył oraz zmywał naczynia za małe pieniądze. Niestety, nie stać go było na utrzymanie rodziny, a jego praca twórcza nie przynosiła żadnych profitów, więc wraz z Kim kradli w sklepach drobne przekąski. W parze rosła frustracja spowodowana taką sytuacją, stale dochodziło między nimi do kłótni, a czasami nawet rękoczynów. Życie stawało się coraz bardziej nieznośnie, ale raper nie porzucił marzenia o odniesieniu sukcesu. Kilka lat później powiedział: ”Nie miałem nic do stracenia, ale wszystko do zyskania”.

W 1996 roku, nakładem małej, lokalnie działającej wytwórni Web Enterteiment, ukazał się pierwszy album Eminema – ”Infinite”. Materiał ten w niczym nie przypominał jego późniejszych dokonań muzycznych, był w porównaniu z nimi bardzo łagodny a jego tematyka koncentrowała się na problemach szarego życia codziennego. Album przeszedł niemal zupełnie bez echa, a także ściągnął na Eminema falę krytyki o to, że kopiuje styl znanych MC’s, takich jak chociażby NAS. Eminem był załamany komercyjnym, jak i artystycznym fiaskiem, które odniosła płyta, podobnie jak Kim, która rozgoryczona szybko wyprowadziła się od niego, i wytoczyła mu proces sądowy o zakaz kontaktowania się z Hailie. Raper nadal niestrudzenie brał jednak udział we freestyleowych potyczkach, z czasem załapując się do coraz poważniejszych, bardziej prestiżowych bitew.

 

Jedną z takich imprez było Scribble Jam w Ohio w 1997 roku. Po jakimś czasie pojedynkowania się na słowa Eminem natrafił na utalentowanego MC o ksywie Juice, który pokonał go w pierwszej rundzie, a potem przegrał z nim w drugiej. Podczas finałowej potyczki Eminem przegrał z Juicem, po tym jak ten poniżył go ewidentnie przygotowanym wcześniej, kompleksowo złożonym wersem, wygrywając trofeum. Po porażce Em wrócił do Detroit kompletnie zrezygnowany i spłukany. Jakiś czas później nagrał oryginalną wersję ”Rock Bottom” – piosenka znalazła się potem na ”The Slim Shady LP”. Eminem lata później przyznał w swojej biografii, że nagrywał utwór z myślą, że to ostatnie jego twórcze dokonanie. postanowił skończyć ze sobą, zażywając całe opakowanie Tyleonlu (lekarstwa przeciwbólowego) i popijając je wódką, zwymiotował jednak wszystko w łazience. Strach pomyśleć, co byłoby, gdyby raper wybrał skuteczniejszą metodę popełnienia samobójstwa. Niewiele brakowało, żeby jego gwiazda nigdy się nie narodziła, zmieniając oblicze hip-hopu, los chciał jednak inaczej. Po tym zdarzeniu raper dalej pracował nad swoją muzyką, z czasem udało mu się również zejść z Kim.

 

Bardzo pamiętnym dla rapera wydarzeniem było wzięcie udziału w freestyleowym trudnieju Rap Olympics w Los Angeles, w 1998 roku. Eminem pokonał bez trudu wszystkich MC’s, jednak podczas finałowej bitwy tłum okrzyknął zwycięzcą MC o ksywie Otherwize, którego freestyle był słaby zarówno pod względem technicznym jak i merytorycznym. Oponent zwyczajnie odgrażał się Eminemmowi. ’’Nie pamiętam żadnych rymów w wykrzykiwanych przez niego w moim kierunku pogróżkach że zamknie mi ryj, zarżnie mnie, podetnie mi gardło” – wspomina w swojej biografii, dodając, że było to dosłownie coś w tylu: ”Kurwo zabiję Cię! Przewiercę Cię kurwa! Nienawidzę Cię! Zbesztam Cię z błotem!”. Pierwszą nagrodą był złoty Rolex oraz 500 dolarów, których raper bardzo potrzebował. Przegrana po raz kolejny załamała go, tym bardziej, co sam przyznał, że werdykt publiczności był bardzo niesprawiedliwy. Jego wizyta w Los Angeles nie poszła jednak zupełnie na marne – kiedy zdenerwowany zbierał się w drogę powrotną do domu, zaczepił go asystent Jimmiego Lovine, pracownika wytwórni Interscope Records, prosząc MC o jego taśmę demo. Ten zupełnie nie robiąc sobie nadziei cisnął w niego kasetą i odszedł.

 

Kiedy jakiś czas potem zajął pierwsze miejsce w konkursie „Freestyle Performer of the Year” w radiowym ”Wake Up Show”, zainteresował się nim sam Dr. Dre, a Jimmy Lovine podczas wymiany zdań na jego temat puścił słynnemu producentowi kasetę demonstracyjną Eminema, po czym Dre bez wahania postanowił odnaleźć go i podpisać z nim kontrakt. Zanim jednak do tego doszło, czekało na niego jeszcze pokonanie wielu trudności…

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Tagi
 

Felieton

Oki wpadł we własne sidła? Niewygodne fakty po beefie z Kinnym Zimmerem – felieton

Hipokryta, który rzuca słowa na wiatr?

Opublikowany

1 tydzień temu

 

15 czerwca 2026

Przez

oki kinny zimmer kto wygrał beef

W czasie beefu z Kinnym Zimmerem Oki punktował rywala za współprace reklamowe i stawiał ultimatum organizatorowi Rap Stacji. Dziś oba te wątki wracają jak bumerang.

Kinny trafił w punkt? Tymbark potwierdza jego wersy

Jeszcze kilka miesięcy temu Oki celował w Kinny’ego Zimmera z ciężkimi argumentami. Jednym z najgłośniejszych zarzutów było rzekome sprzedawanie każdego numeru sponsorom.

„Dziękują mi Twoi fani – pierwszy track bez lokowania” – nawijał Oki, sugerując, że jego przeciwnik nie potrafi funkcjonować bez reklamowych współprac.

Dziś ten fragment wraca niczym bumerang. W klipie promującym „REKLAMACJA’47: CD1” można było zauważyć charakterystyczną niebieską butelkę Tymbarka. Już wtedy informowaliśmy, że za obecnością produktu może stać szersza współpraca. Teraz sprawa została oficjalnie potwierdzona. Do sklepów trafiły napoje Tymbark sygnowane ksywką Okiego o smaku kwaśnego jabłka.

tymbark oki

W tym kontekście szczególnie mocno wybrzmiewają wersy Kinny’ego Zimmera: „Na filmie do płyty lokujesz Tymbarka. Jak okaże się że macie deala, pęknie twoja bańka” – rapował.

Patrząc na rozwój wydarzeń, trudno nie zauważyć, że przewidywania Kinny’ego okazały się trafione.

Oki postawił ultimatum. Rap Stacja go zweryfikowała

To jednak niejedyny temat, który wraca przy okazji tamtego konfliktu. W trakcie beefu głośno było również o Rap Stacji. Oki szantażował Waldiego, organizatora festiwalu, że jeśli w line-upie pojawi się Kinny Zimmer, to on sam nie wystąpi.

Ostatecznie rzeczywistość zweryfikowała te deklaracje. W składzie imprezy znaleźli się obaj raperzy, a zapowiadane ultimatum nie zostało zrealizowane. Trudno więc pogodzić takie działania z wizerunkiem rapera, który podczas beefu tak chętnie rozliczał innych z autentyczności i konsekwencji.

Czy Oki przegrał beef?

To już kwestia indywidualnej oceny słuchaczy. Nie zmienia to jednak faktu, że zarzuty dotyczące hipokryzji i braku konsekwencji wracają do Okiego ze zdwojoną siłą, a jego przeciwnik nie zaliczył w trakcie beefu równie głośnych wpadek. Gdyby konflikt trwał dłużej, lista podobnych tematów mogłaby być jeszcze dłuższa.

Tym razem uznania w kierunku Okiego nie będzie ani słowem, ani oczami.

OKI
9 lipca 2026, 15:00
Rap Stacja Festiwal 2026 SCKiW Sława, Sława
od 490.00 zł
 Kup na Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Łatwogang stał się nietykalny. Sięga po nasze pieniądze na lek, który nie działa? – felieton

Zamiast porządnego researchu, streamer bazuje głównie na emocjach.

Opublikowany

1 miesiąc temu

 

24 maja 2026

Przez

łatwogang

Łatwogang po sukcesie swojej akcji charytatywnej wszedł poziom wyżej i zaczął apelować do rządu o refundację terapii dla dzieci z DMD. Problem w tym, że chodzi o lek, którego skuteczność podważają europejskie instytucje, a emocjonalna presja na polityków zaczyna wymykać się spod kontroli, bo za wszystko tym razem mamy zapłacić my wszyscy.

Polacy będą sponsorować amerykańskich lekarzy?

Nie mam problemu ze zbiórkami. Serio. Jeśli ktoś chce wydać własne pieniądze na eksperymentalną terapię dla chorego dziecka – jego sprawa. Ludzie potrafią się jednoczyć, pomagać i to jest piękne. Pierwsza akcja Łatwoganga zrobiła gigantyczne wrażenie i ciężko było nie mieć szacunku do skali mobilizacji. Tyle że teraz to już zupełnie inna bajka.

Bo kiedy streamer z milionowymi zasięgami zaczyna naciskać na refundację terapii przez państwo, przestaje chodzić wyłącznie o dobre serce. Wtedy w grę wchodzą pieniądze podatników, decyzje medyczne i odpowiedzialność za przekaz, który większość z nas łyka bez żadnego researchu tylko dlatego, że tak powiedział Łatwogang.

Lek Elevidys, o którym mowa, nie został dopuszczony w Europie. Europejska Agencja Leków stwierdziła wprost, że nie wykazano korzyści ze stosowania preparatu. To nie teoria z TikToka, tylko stanowisko jednej z najważniejszych instytucji medycznych na świecie. Terapia dostała jedynie warunkową zgodę FDA w USA i to pod bardzo konkretnymi ograniczeniami. Lek można podawać wyłącznie określonej grupie dzieci, a wokół terapii pojawiają się też informacje o ciężkich skutkach ubocznych, nawet przypadkach śmiertelnych. Nie uśmiecha mi się więc z mojej własnej kieszeni sponsorować amerykańskich lekarzy i ich lek, który nie wiadomo czy działa, a z raportów wynika, że działa słabo.

Emocje i presja

Mimo tego Łatwogang i jego pobratymcy w komentarzach nakreślili prostą narrację: kto ma wątpliwości, ten jest przeciwko chorym dzieciom. No bo jak to, NA CHORE DZIECI NIE DASZ?

Przekaz ten zaczyna coraz mocniej opierać się na emocjach i presji moralnej, którą napędzają też ludzie w komentarzach, zamiast na spokojnej rozmowie o faktach. Jeśli zadasz pytanie o skuteczność terapii, jesteś potworem. Jeśli przypomnisz, że państwo nie drukuje własnych pieniędzy, tylko wydaje kasę obywateli, dostajesz łatkę człowieka bez serca.

Łatwogang ewidentnie działa pod wpływem emocji i gigantycznej fali uwielbienia. Problem polega na tym, że internet bardzo szybko robi z influencerów moralnych liderów. Wystarczy jedna viralowa akcja i nagle streamer staje się dla ludzi większym autorytetem niż lekarz. To już nie jest tylko „pomaganie dzieciom”. To próba wpływania na politykę zdrowotną państwa przez presję społeczną i emocjonalne filmiki.

Bo jeśli dziś każda internetowa mobilizacja ma wymuszać refundację terapii odrzuconej przez europejskich ekspertów, to jutro będziemy podejmować decyzje zdrowotne na podstawie lajków, a nie badań.

Dobry chłopak, ale działa na emocjach

Działalność internetowa Łatwoganga pokazała nam, że to zwykły, dobry chłopak, ale działa bardzo spontanicznie i często pod wpływem silnych emocji. Osoby z jego otoczenia mówiły otwarcie po pierwszej zbiórce, że wszystko u niego jest totalnym spontanem. 9-dniowy stream mógł się w ogóle nie udać, bo nie było żadnego szczegółowego planu, a transmisję odpalono na starym komputerze, który w każdej chwili mógł się wyłączyć. Ostatnia akcja rowerowa również wyglądała na zrobioną na prędce, co wiedzieliśmy po wielu wpadkach ze sprzętem.

*Powyższy felieton jest bardzo niepopularną opinią, bo Łatwogang w kilka tygodni stał się osoba nietykalną w Polsce, podobnie zresztą jak Bedoes, o którym innym razem.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

B.R.O. tworzy śpiewających influencerów, a teraz mówi, że „mainstream to znajomości, pieniądze i sztucznych uśmiech”

Większego zaorania w ostatnim czasie nie było.

Opublikowany

1 miesiąc temu

 

16 maja 2026

Przez

bro

B.R.O. wydał całkiem dobry technicznie numer „Maszyna”, który jednak nie broni się lirycznie. Strzały w powietrze, które przebiły oba kolana Broskiego.

Jedną z największych bolączek polskich raperów są strzały w powietrze. Kogo oni nie rozliczają w numerach. Wszystko im się nie podoba. Kiedy jednak podamy konkretne ksywy, które możemy dopasować do ich linijek 1:1, nabierają wody w usta albo się głupio tłumaczą.

Najświeższym przykładem pier***nia totalnych głupot jest B.R.O., który wymierzył linijki w mainstream, zapominając, że z takimi ludźmi chętnie i cały czas współpracuje, bo kosi z nich – pewnie – nieprzyzwoite pieniądze.

„Pływałem w głównym nurcie, czytaj w tym brudnym gównie. W którym rządzi pieniądz, znajomości no i sztuczny uśmiech. Jeśli go nosisz jesteś pustym głupcem. Bo to jak uprawiać prostytucję, mówiąc że to duży sukces” – nawija.

B.R.O. jest naczelnym ghostwriterem sztucznie stworzonych influencerów. Współpracuje głównie z Ekipą Friza, który uczy od podstaw swoich podopiecznych wspomnianych przez rapera „sztucznych uśmiechów” albo przesadzonych reakcji. W taki sposób buduje armię contentowych produktów, które zamiast własnego języka dostają gotowe teksty, gotowe emocje i gotowe schematy zachowań. Wszystko po to, żeby kamera widziała luz, a algorytm dostał dokładnie to, co lubi najbardziej: przesadę, krzyk i wiecznie przyklejony uśmiech.

B.R.O. cały czas działa z Frizem i Wersow i wciąż pisze teksty im oraz ich influencerom, których akapit wyżej porównuje do „prostytutek”, bo sztuczny uśmiech i znajomości chyba do nich pasują w 100% – prawda?

Dalej w numerze nie jest wcale lepiej: „Słucham wasze zwrotki wszystkie pocięte jak rozbi” – znów strzela w powietrze i kolejny raz wers ten można przypisać do jego „podopiecznych”, którzy bez pocięcia zwrotek byliby asłuchalni nawet dla 10-latków.

Może B.R.O. to maszyna, ale zaczęła już dawno rdzewieć, po tym pamiętnym piwie wylanym na głowę przez Belmondziaka.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Robią z nas złodziei. Kupując smartfona, zapłacimy więcej, a kasa pójdzie m.in. do raperów – felieton

Nowa, stara opłata, który uderzy we wszystkich, ale tylko niektórzy na niej zarobią.

Opublikowany

2 miesiące temu

 

2 maja 2026

Przez

opłata reprograficzna

Rząd rusza z aktualizacją opłaty reprograficznej. Nowe zasady obejmują m.in. smartfony i laptopy, a pieniądze mają trafić do artystów, w tym do raperów. No i kto tu kogo okrada?

Ministerstwo dumnie ogłasza

Minister kultury Marta Cienkowska podpisała rozporządzenie, które aktualizuje zasady pobierania opłat od urządzeń używanych do kopiowania i odtwarzania treści. – Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to!” – przekazała w komunikacie opublikowanym na portalu X.

Smartfony i laptopy objęte opłatą!

Na czym polega zmiana? Lista sprzętów objętych opłatą została dostosowana do tego, jak dziś konsumujemy muzykę, filmy i inne treści. Do gry wchodzą m.in. smartfony, laptopy, tablety, telewizory oraz dekodery z pamięcią albo funkcją nagrywania. W praktyce chodzi o urządzenia, które realnie służą do kopiowania lub przechowywania materiałów chronionych prawem autorskim.

Czyli co, jesteśmy złodziejami?

Po chłopsku, twórcy ustawy chyba uważają, że jesteśmy złodziejami, bo z góry zakładają, że nielegalnie słuchamy muzyki, przegrywając ją sobie na telefony lub korzystając z nielegalnych źródeł streamingu. Ciekawe jakie to nielegalne źródła mamy w czasach powszechnego dostępu do Youtube i Spotify.

Żeby jednak było miło i fajniusio pani minister rozszerzoną opłatę ubrała w ładne słowa: – Giganci sprzętowi dzielą się swoimi zyskami z polskimi twórcami – podkreśliła.

Jak to dokładnie działa – wyjaśniamy

Kupujesz np. telefon albo pendrive. W cenie jest już opłata reprograficzna. Producent/importer przekazuje ją do organizacji, a organizacje dzielą pieniądze między twórców. Artyści dostają część pieniędzy, jeśli są zarejestrowani w takich organizacjach jak ZAiKS czy STOART, a ich muzyka jest uwzględniona w podziale. Gotówka jest rozdzielana według określonych zasad.

Ministerstwo uspokaja, jesteśmy spokojni

Ministerstwo ma życzeniowe myślenie na temat wzrostu cen elektroniki w związku z rozszerzoną opłatą. W uzasadnieniu projektu czytamy: – Biorąc pod uwagę stosunkowo niski poziom opłat przyjęty w projekcie rozporządzenia, należy uznać, że wpływ na sytuację konsumentów nie będzie znaczący.

Wszyscy jednak dobrze wiemy, że opłata ta zostanie przeniesiona na końcowego użytkownika, i to my zapłacimy więcej za smartfona czy laptopa, a miliony pójdą do artystów i twórców,

Miliony złotych wpływów

W 2024 roku wpływy z opłaty reprograficznej wyniosły 35,8 mln zł. Po zmianach budżet dla twórców może wzrosnąć nawet do poziomu 150-200 mln zł rocznie. Według szacunków stawka opłaty ma wynosić od 1 do 3% wartości urządzenia.

Jakie to piękne, a ty co słuchaczu o tym myślisz?

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Czy Kanye West padł ofiarą podwójnych standardów?

„Równi i równiejsi”.

Opublikowany

2 miesiące temu

 

17 kwietnia 2026

Przez

kanye west

Chorzów to miasto, które wyjątkowo nie ma szczęścia do ludobójczej symboliki i rapu. Dopiero co ucichł temat wizerunku sympatyka Ruchu z tatuażem hitlerowskiej gapy na karku w teledysku Bonusa RPK, a teraz medialną burzę wywołały próby blokady koncertu Kanye Westa. Czy jednak nie można tu dostrzec pewnej niesprawiedliwości w ocenie amerykańskiej gwiazdy?

Nie lada zagwozdkę mają decydenci w kwestii zgody na organizację czerwcowego koncertu Kanye Westa. Już pojawiają się przecieki, że zielonego światła na imprezę nie będzie. Z jednej strony warto pokazać, że jesteśmy zupełnie inni kulturowo niż np. Niemcy, gdzie wielu zbrodniarzy nie poniosło żadnej odpowiedzialności po wojnie i mogli spokojnie wychowywać kolejne pokolenia naszych zachodnich sąsiadów, piastując ważne stanowiska publiczne. Z drugiej – czy osoba chora psychicznie musi być wiecznie stygmatyzowana z powodu odklejek z przeszłości, które mogły wywołać np. źle dobrane leki?

W zasięgowych głosach sprzeciwu przodują zwłaszcza minister Marta Cienkowska i Krzysztof Stanowski. Pytaniem otwartym pozostaje, dlaczego Stanowski nie był równie stanowczy, gdy ambasador Ukrainy wybielał na antenie Kanału Zero hitlerowskiego kolaboranta, Romana Szuchewycza, który uczestniczył w pogromach ludności cywilnej?

Z tęczową swastyką na szyi zaprezentował się fotoreporterom w 2015 roku Maciej Maleńczuk, a dziś jest przecież jednym z pupilów prorządowych mediów. Podobna akcja tyczy się Olgi Tokarczuk, która pozowała na tle krzyża przerobionego na hitlerowski symbol. Żadnej dyskusji nie wywołała też manifestacja byłego prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenko, który w 2023 roku udostępnił nagranie z czarnym słońcem na ramieniu, czyli ulubionym symbolem jednego z architektów obozów śmierci, Heinricha Himmlera. Czy w związku z tym możemy mówić wprost o zjawisku „równi i równiejsi”?

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Popularne

Copyright © Łukasz Kazek dla GlamRap.pl 2011-2026.
(Ta strona może używać Cookies, przeglądanie jej to zgoda na ich używanie.)

error: