Sprawdź nas też tutaj

Felieton

5 powodów, dla których czekamy na nowego Sokoła

„Wojtek Sokół” to jedna z najbardziej wyczekiwanych płyt roku.

Sokół

Opublikowany

 

Za pasem nie tylko jedna z najbardziej atrakcyjnych premier lutego czy 2019 roku. To premiera, na którą wytrawni słuchacze ZIP Składu, WWO, czy TPWC czekają od wielu lat. My również wypatrujemy jej z rumieńcami na twarzy, dlaczego?

Pierwsza solowa płyta

Przede wszystkim dlatego, że to jego pierwsze w pełni solowe wydawnictwo. Przy postaci takiej rangi jak Sokół brzmi to zabawnie, ale takie są fakty. Wcześniejsze produkcje – nawet te na pozór solowe – etykietowane były logiem WWO albo TPWC. Albumów nagrywanych z Marysią Starostą również nie możemy podciągnąć pod solowe wydawnictwa. Tak więc po niemal 20 latach od wydania „Chleba powszedniego” jego współtwórca powraca z materiałem sygnowanym swoją ksywką.

Doświadczenie i otwarta głowa

Dlatego, że są przesłanki do tego aby wierzyć, że forma Sokoła jest zwyżkowa. Reinterpretacja „Chcemy być wyżej” utwierdziła mnie w przekonaniu, że Wojtek jako jeden z nielicznych „dinozaurów” sceny nie jest oderwany od rzeczywistości, czuje obecne trendy, a przy tym nie brzmi karykaturalnie. Z drugiej strony dostaliśmy „Życie Warszawy 2” w mocno ulicznej obsadzie, w którym bohater naszego artykułu nadal czuje podwórkowy klimat i bez problemu odnajduje się w takiej konwencji. Połączenie doświadczenia, otwartej głowy i miejskiego sznytu? Bardzo proszę.

Sokół. Pseudonim Narrator

Dlatego, że nikt w Polsce nie opowiada tak jak Sokół i to jest jedyny konstant. Nie ważne czy 2002, 2007, 2012, 2015, czy 2019 poziom jego narracji jest wysoko ponad poziomem polskiego rapu i wiem, że połączenie slow-flow, chłodnej barwy głosu i bardzo dokładnych obserwacji, kolejny raz zrobi na mnie ogromne wrażenie. Nawet jeżeli się mylę to i tak będzie to bardziej interesujące niż nowy numer twojego ulubionego rapera (śmiech).

Odpowiedni ludzie

Dlatego, że Sokół potrafi otoczyć się odpowiednimi ludźmi. Mówiąc odpowiednimi mam na myśli takimi, którzy potrafią wnieść do jego wizji wartość dodaną. Nikt mi nie wmówi, że Taco Hemingway, Dawid Podsiadło, Andrzej Zaucha, albo Lena Osińska nie pasują do Sokoła. Kuriozum. To są osoby, które potrafią zrobić różnice. W kwestii producentów jest bardzo podobnie. W końcu nie dostajemy miksu Kubi, 2K, Michał Graczyk, Deemz. Współpraca z Magierą, DJem B, czy Dryskullem na pewno zrobi dobrze słuchaczom i scenie.

Prosto w końcu odżyje

W końcu dlatego, że taka premiera może być dobrym momentem zapalnym do tego, żeby Prosto wystartowało z kopyta. Wytwórnia, która w latach swoich świetności miała zakontraktowanych takich graczy jak VNM, KęKę, PMM, HI-Fi Banda, nagle straciła swoją wartość rynkową i została wyparta przez labele pokroju QueQuality, albo sub-labele. Miejmy nadzieję, że Prosto wróci ze zdwojoną siłą i dzięki nim światło dzienne ujrzą kolejne nietuzinkowe produkcje.

Szczegóły płyty są dostępne tu: „Wojtek Sokół”.


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

 

Felieton

Ciężkie przypadki Bedoesa i Winiego – cykl rapowo-naukowy

Dzisiaj walczymy z otyłością

Opublikowany

 

wini

Często słyszymy określenia „grube” i „tłuste” w kontekście wersów. A że jakie życie taki rap, tym razem w cyklu rapowo-naukowym pochylimy się nad jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób cywilizacyjnych, czyli otyłością. Aktualnie zmaga się z nią co piąty dorosły Polak, a wśród dzieci wskaźnik przekroczył już 15%. Z okazji dnia otyłości przyjrzymy się temu tematowi wraz z ekspertką z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zwłaszcza że na arenie hip-hopowej ostatnio pojawił się program odchudzający pewnego jegomościa.

Tak jak zostało wspomniane we wstępie – otyłość to choroba ciągnąca za sobą szereg innych powikłań. Jak możemy przeczytać w Stanowisku Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, „Wśród powikłań otyłości wymienia się przede wszystkim cukrzycę typu 2, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, miażdżycę, niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby, zespół bezdechu sennego, ale też przewlekłą chorobę nerek, zaburzenia płodności, chorobę zwyrodnieniową stawów, a także – o czym rzadko się pamięta – część nowotworów złośliwych.”. Tak, ja też wyłączam się przy 3 próbie przeczytania „dyslipidemia”, ale odchodząc już od chorób – sprawdźcie ile tego jest! A tutaj eksperci mówią jedynie o tych najbardziej popularnych. W tym samym dokumencie naukowcy zgodnie przyznają, że mamy tutaj styczność z chorobą pandemiczną.

Pewną kontrowersję wywołał niedawno Kanał Sportowy startując z projektem „Odpicuj Winiego” (o czym pisaliśmy tutaj). Abstrachując od tego, czy jest to próba desperackiego ratowania zasięgów po odejściu Stanowskiego, warto zaznaczyć, że jest to bardzo potrzebna próba ratowania samego Winicjusza. Nad szefem Stopro czuwa cała rzesza ekspertów więc mój komentarz nie wniesie tutaj za wiele. Skupmy się jednak na samym aspekcie zdrowotnym – pierwszym celem Winiego jest redukcja masy ciała o 18 kilogramów, zatrzymując się na liczbie 120. Jasne, są to duże cyfry jednak nie niemożliwe i to w stosunkowo krótkim czasie. Dlaczego? Ponieważ na zdrową redukcję tkanki tłuszczowej patrzymy pod kątem procentowym, a nie wagowym. Zalecenia mówią tutaj o spadku 1% masy tygodniowo.

Wini walczy z nadwagą od kilkudziesięciu lat

Jak to się mówi – najtrudniej jest zacząć. Jak zatem przygotować się do odchudzenia by zoptymalizować efekty? Zapytaliśmy o to panią doktor nauk medycznych Alicję Kucharską z Zakładu Żywienia Człowieka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:

Przede wszystkim trzeba zrozumieć i zaakceptować fakt, że będzie to proces i nie schudniemy z dnia na dzień.  O sukcesie zadecyduje trwała zmiana nawyków związanych z jedzeniem (co jemy, kiedy, dlaczego). Kluczem postępowania dietetycznego jest ustalenie odpowiedniego dla danej osoby deficytu energetycznego, który z jednej strony umożliwi redukcję, z drugiej zaś nie sprawi, że dieta będzie zbyt rygorystyczna i wymagająca wielu wyrzeczeń – wtedy jest duża szansa, na szybki powrót do starych nawyków. Dietę warto oprzeć po prostu na racjonalnym sposobie żywienia – postawić na warzywa, świeże owoce, zdrowe źródła białka (jaja, niesłodzone produkty mleczne, chude mięso, ryby, nasiona roślin strączkowych) oraz pełnoziarniste produkty zbożowe (razowy chleb, razowy makaron, grube kasze). Taki wybór produktów zapewni odpowiednią ilość białka i błonnika pokarmowego, które są szczególnie ważne dla uzyskania uczucia sytości. Należy wystrzegać się podejścia wszystko, albo nic – nawet jeśli zdarzają się potknięcia, konsekwencja i wytrwałość przyniosą oczekiwany rezultat.

Głównym powikłaniem otyłości jest cukrzyca typu 2. Z konsultacji Winiego z panią dietetyk dowiadujemy się, że jego poziom glukozy wynosi 180 mg/dl, co jest kosmicznym wynikiem (a sam pacjent mówi, że bywały i gorsze). Dla osób niewtajemniczonych – prawidłowa glikemia (czyli poziom cukru we krwi) na czczo u zdrowej osoby mieści się w przedziale 70-99 mg/dl. Na ten temat przyjdzie pewnie czas w osobnym artykule więc wróćmy jednak do samej otyłości.

Efekt jojo, słyszeli Państwo? Chociaż otyłość nie jest chorobą nieuleczalną, bardzo ciężko permanentnie z niej wyjść. Najgłośniejszym przykładem z naszej rodzimej sceny bez wątpienia jest Bedoes, którego widzieliśmy już w większości etapów redukcji i przyrostu tkanki tłuszczowej. Aktualnie jesteśmy świadkami kolejnej przemiany Borysa z Bydgoszczy. Rzeczą, za którą zdecydowanie należą się propsy, jest akcja dodająca pewności siebie w kontekście treningów na siłowni. Od siebie dodam jedynie, by osoby rozpoczynające walkę o lepszą sylwetkę i zdrowie wpierw skontaktowały się ze specjalistami. Duża nadwaga (oprócz problemów z kondycją) mocno obciąża stawy, przez co lepiej omijać chociażby przysiady.

Bedoes od lat zmaga się z otyłością

Przyczyny otyłości są nam wszystkim znane – zbyt duża ilość spożywanych kalorii i mały stopień aktywności fizycznej. Także – powoli już kończąc – dorzucę ciekawostkę przydatną przy piątkowym melanżu. Szpaku w numerze „Człowiek Motyl” nawinął – „Pięćdziesiąt kilo przytyłem w pół roku, bo piłem jak miałem problem„. Alkohol etylowy dostarcza w 1 gramie 7 kilokalorii, tym samym stając się drugą (po tłuszczu) najbardziej kaloryczną substancją. Pijąc drinka z napojem zero, upijemy się szybciej (przez użycie słodzika zamiast cukru) i dostarczymy mniej kalorii do organizmu (nie zapominajmy jednak, że alkohol wszelako szkodzi). Ekonomiczniej, zdrowiej, wszystko z umiarem i będzie si!

Szpaku przytył w krótkim czasie kilkadziesiąt kilogramów

Jeśli dobrnęliście do tego momentu to serdecznie dziękuję, ale i zaznaczam – bardzo powierzchownie liznęliśmy temat. Kibicuję i trzymam kciuki za Winiego, Bedoesa i w serduszku wierzę, że panowie zmotywują niejedną osobę. Dbajmy o swoje zdrówko i dobry przekaz niech się niesie!


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Felieton

Przestańcie pisać o rapie – felieton

Redakcje, które same wystawiły się do lirycznego spoliczkowania.

Opublikowany

 

Susk, Kanye West, Dorota Masłowska

Parafrazując Bałagana – z rapu czytam siebie i kolegów czasem. Nie zdarza mi się zaglądać na konkurencyjne portale o tematyce rapu, z resztą wy chyba też nie, skoro jeden za drugim upada. Tym bardziej stronię od mainstreamowych mediów dla których hip-hop jest jedną z wielu poruszanych tematyk. Czasami jednak warto wyjść ze swojej strefy komfortu, więc tak też zrobiłem. O zgrozo, za jaką cenę (i nie mówię o 1 zł za dostęp do Wyborczej). Dzisiaj wam opowiem, co podczas tej wycieczki odkryłem. A są tu rzeczy tak mocne, że rozchodzenie tego wymaga dystansu maratonowego. Nie będę przy tej okazji wsiadał w Deloreana i wyciągał kwestii sprzed wielu lat. Skupimy się na tekstach publikowanych na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy. To i tak nam spokojnie wystarczy.

Noizz – Polski rap LGBT+ rośnie w siłę. „Nie wiem, czy polscy słuchacze są gotowi”

Jak ostatni raz odwiedziłem Noizza to miałem przyjemność zobaczyć tam cały trening fikołków logicznych dotyczący sytuacji Young Leosi w 2022 roku. Dlatego idąc po linii najniższego oporu, zaczniemy sobie od tego portalu. Trafiłem tutaj na artykuł dotyczący LGBTQ+ w rapie, gdzie z wyrzutem przeczytamy zdania pokroju „artyści nadal niechętnie wypowiadają się na temat problemów mniejszości” lub “progres, który poczynił mainstreamowy rap pod tym względem, nie jest za wielki”. Zalatuje to trochę takim: macie rapować, o czym chcę, bo ja tak chcę. No ale mniejsza z tym, bo śmiesznie dopiero będzie. Pojawia się temat Susk, która opisana została w taki sposób:

“Jednak jej twórczość jest tematycznie dużo szersza, a flow czy dobór beatów niezwykle oryginalny, o czym przekonali się fani wytwórni, z których część zupełnie nie wiedziała, jak ugryźć muzykę Susk. Reagowano więc hejtem albo konsternacją.”

Postawmy sprawę jasno. Susk w SBM Starterze była jednym z najsłabszych peaków kiedykolwiek. Nie klei się tu nic. Pod względem technicznym lipa. Rymy albo proste, albo… proste. Poziom osoby, która napisała swój pierwszy tekst muzyczny. Ten niezwykle oryginalny dobór beatów (?) na których miewa problemy z tempem. Na jej poziomie artystów w podziemiu znajdę kilkadziesiąt. Jedyne co jej osobistość wyróżnia to poruszana tematyka. Nic więcej. Ale spoko, dopóki jesteście osobistościami reprezentującymi LGBTQ+ to będą was propsować na Noizzie. Autor tego tekstu inne opinie w tym wątku nazwie hejtem i fajrant, essa, pora na CSa. 

Na końcu tekstu pada masakryczne stwierdzenie: „Tak samo więc, jak w przypadku wielu queerowych artystów, piłka jest po stronie wytwórni — czy będą miały odwagę zainwestować w artystów łamiących hiphopowe stereotypy?”. No tylko, że w rapie to tak nie działa. Większość newcommerów przebija się własnym sumptem. Labele bardzo rzadko wykładają pieniądze w ciemno, zresztą pewnie też po to powstał SBM Starter, aby na żywym organizmie potwierdzić pewne predykcje. No tak, ale przynajmniej jest na co zrzucić winę w kwestii miernych zasięgów. To nie jest wcale tak, że nikt tego słuchać nie chce. To złe wytwórnie zarządzane przez PiS-owców i Konfederatów czy tam innych konserwatystów nie mają odwagi. A teraz spójrzmy prawdzie w oczy. Muzyka artystów przedstawionych w tym artykule pozostawia wiele do życzenia. Wieeeeele(e). W tym przypadku to nie „polscy słuchacze są niegotowi”, a sami artyści

Interia – Kanye West: jak zniszczyć karierę i wizerunek w pięciu krokach

Nie wiem, co tutaj jest bardziej absurdalne. Przedstawione powody tej śmiałej hipotezy, czy fakt jak szybko się ona felernie zestarzała. Chociaż nic w wymienionych przez redaktorkę kwestiach się nie zmieniło, więc domniemane zniszczenie kariery trwa, to jednak YE jest aktualnie top 1 artystą na świecie pod względem słuchaczy na Spotify. Jakby tego było mało, osiągnął to jako pierwszy niezależny artysta w historii. Do tego podbił jakiś tam Billboard, a jego merch zaliczył ponad ćwierć miliona zamówień w dobę. No dobra, każdemu się zdarzy pomylić. Gdyby chodziło tylko o ten fakt, pewnie bym tej części tekstu nie pisał. Powodem dla którego zabrałem się za omówienie tego artykułu, są tytułowe powody. Przyjrzyjmy się im. Na pierwszy ogień „zaprzyjaźnij się z Donaldem Trumpem”.

Pewnie oczekujecie w tej kwestii jakiś dogłębnych analiz z zakresu politologii lub socjologii, które ukażą, czemu to był taki zły ruch. No, tylko że autorka tego nie zrobiła. W sumie to nie zrobiła tak właściwie niczego. Wspomina o tym, że te persony się znają i gdzieś tam ich razem widziano. No i tyle. Nie pojawił się nawet jeden argument. Ogólnie rzecz biorąc, to autorka nie wykonała zbytnio swojej pracy, a miała jedno proste zadanie. Możemy jedynie domniemywać, dlaczego według tej dziennikarki znajomość Kanye z politykiem zniszczyła jego karierę. Wiecie, Donald Trump prezydentem Stanów Zjednoczonych był już jakiś czas temu, następnie ten urząd stracił (zdobywając 46,9% głosów), a jak donoszą styczniowe sondaże, to może nawet wróci na stołek. Także to nie jest więc tak, że West staje tutaj po stronie kogoś, kogo nienawidzi 90% społeczeństwa. Zakładam, że wychodzą tutaj po prostu poglądy polityczne autorki, których nie potrafi oddzielić od zawodu. Trochę zawód, faktycznie.

Pojawia się też argument „Szukaj problemów tam, gdzie ich nie ma” odnoszący się do spięcia z Billie Eilish, co zaowocowało tym, że raper nie zagrał jednego koncertu. Nie zagrał też pewnie kilku innych, jak każdy artysta na świecie. Nie widzę zbytniej korelacji do zniszczenia sobie kariery. Fani kalifornijskiej piosenkarki to też nie jest zbytnio target twórczości YE. Znów autorka zapomniała uargumentować swoją tezę. Kali jeść, Kali pić, a Kanye zły i Kanye fu. Czego nie rozumiecie? Bo ja całkiem sporo. Jest też pseudoargument zatytułowany „Publicznie pierze brudy”. Nie będę się już pastwił, niech ktoś tylko wytłumaczy autorce tekstu, na czym stoi 99% showbiznesu. Skoro pracuje w mediach, powinna o tym wiedzieć. A tak już nawiasem mówiąc, nie dać rady wypunktować Kanyego to jak nie poradzić sobie z kolorowanką i wychodzeniem poza linie. 

Wyborcza – Śmiali się z niej. Teraz ona wypowiada im wojnę. Słucham rapowego albumu Doroty Masłowskiej

Na sam koniec tekst tak bardzo absurdalny, że “Bekowo” w swoim prime’ie nie dowiozłoby takiego kontentu. Artykuł zaczyna się całkiem niewinnie. Gdzieś na przełomie felietonu, a recenzji autorka opisuje swoje doświadczenia z rapowym albumem Doroty Masłowskiej, który to wyszedł pod szyldem SBM Labelu. Porusza tam wiele kwestii dotyczących liryki (tylko i wyłącznie), z którymi nawet osobiście się zgadzam. Uważam nawet, że padło w tym tekście parę celnych uwag. Dlatego doczytałem tekst do końca. O zgrozo, co tam się na finishu dzieje. Dosłownie redaktorka Wyborczej obraża słuchaczy, którym twórczość Masłowskiej się nie spodobała. Nazywa ich zakompleksionymi incelami (osoby, które mimowolnie nie uprawiają stosunków seksualnych) albo wannabe-raperami

Dziennikarka prawdopodobnie umyślnie przez cały tekst omija kwestię tego, jak Dorota tragicznie rapuje. Wszystko po to, aby na końcu móc wybronić Masłowską określając całą krytykę jako bezpodstawny hejt. Wiecie, zakładamy klapki na oczy (lub uszy) i udajemy, że w muzyce nie chodzi o brzmienie. Naprawdę zadziwiające, że fani warszawskiej wytwórni specjalizującej się w rapie, mając styczność z rapowym albumem, to czepiają się rapu. No jakie to absurdalne, jakie niespodziewane. Autorka tego felernego tekstu rzuca inwektywami, bo jedyne argumenty którymi dysponuje to te ad personam. Dziennikarskie dno. Brakuje jeszcze akcji niczym rasowa influencerka i po przewertowaniu tysięcy komentarzy wybrać 5, które będą pasować do głoszonej narracji. Powoli zaczynam rozumieć skąd ta decyzja o masowych zwolnieniach z Agory. 

Oczywiście do dzisiejszej zabawy wybrałem pojedyncze teksty, które nie świadczą od razu o pracy całej redakcji. Przez jeden felerny tekst nie ma nawet co skreślać całego dorobku dziennikarskiego danej osoby, a co dopiero całej firmy. Skoro jednak te instytucje zdecydowały się na wypuszczenie takich publikacji, to de facto same się wystawiły do lirycznego spoliczkowania. Zasłyszałem ostatnio taką radę, aby nie inwestować w koncepcje lub instytucje, których nie rozumiemy. Analogicznie – przestańcie pisać o rapie, skoro się na nim nie znacie. Weźcie przykład z takiego TVP Info. Oni pod tagiem “rap” nie mają żadnej publikacji. Serdecznie i z całego serca im tego gratuluję. To chyba ta legendarna dobra zmiana. Dzisiaj w końcu było coś o rapie.


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Felieton

Z czym zmaga się Mata? O autyzmie słów kilka

Cykl rapowo-naukowy.

Opublikowany

 

mata

Chociaż młody Matczak nie udziela się w masowych mediach, od dzisiaj będziemy mogli obejrzeć go na antenie TVN. Wszystko to w ramach programu „Autentyczni”, którego głównym założeniem jest przedstawienie widzom postrzegania świata przez osoby w spektrum autyzmu. 50 osób z tym zaburzeniem rozwojowym miało okazję wcielić się w dziennikarzy i zadać artyście pytania. Jak się okazuje, Mata jest jednym z nich. Z czym zatem borykają się uczestnicy tego projektu?

Zacznijmy od poprawnego słownictwa. Autyzm nie jest chorobą, a właśnie zaburzeniem rozwojowym. Dlatego określenie „chory na autyzm” nie jest prawidłowe i zdecydowanie lepiej zamienić je na „osoba w spektrum autyzmu” bądź „osoba autystyczna”. Czym jest zatem to tajemnicze spektrum? Oznacza ono, że nie ma jednego podręcznikowego wzorca, a każda osoba ma inne nasilenia zachowań i cech. Skoro już mamy podstawy to przejdźmy do praktycznej części czyli z czym zmagają się zdiagnozowane osoby.

Wczytując się w badania, dowiadujemy się, że autyzm przejawia się na trzech płaszczyznach – interakcjach społecznych, komunikacji oraz ograniczonym, powtarzającym się repertuarze zachowań. Pierwsze objawy można zauważyć już w wieku dziecięcym (około 3 roku życia). Dzieci bardzo często unikają rozmów i kontaktu wzrokowego. Co ciekawe, zaburzenie to czterokrotnie częściej dotyka chłopców niż dziewczynki. Wracając jednak do samych utrudnień życiowych, osoby w spektrum mają liczne problemy w zrozumieniu emocji (swoich bądź innych osób) oraz w utrzymywaniu głębszych relacji. Nie zawsze rozumieją gesty czy mimikę twarzy towarzyszy. Nie wychwycają ironii lub sarkazmu, a metafory rozumieją dosłownie.

Autyści bardzo mocno przywiązują się do znanych sobie rzeczy czy zwyczajów. Niesamowicie mocno angażują się w swoje zainteresowania i należą do fanów rutyny i uporządkowanego stylu życia. Ich zmysły potrafią działać skrajnie – czuć mniej niż standardowy zjadacz chleba bądź posiadać bardzo dużą nadwrażliwość na dotyk, mocne światła bądź dźwięki.

Niestety, przyczyny autyzmu nie są do końca znane. Najwięcej mówi się o wpływie genetyki i czynników środowiskowych (takich jak wyższy wiek rodziców, infekcje wirusowe podczas ciąży, wcześniactwo, ciąże mnogie).

Skoro znamy już podstawowe fakty, wróćmy do bohatera, przez którego się tutaj zebraliśmy. Mata określił swoje bycie spektrum jako zaletę, a dokładniej padły takie słowa:

Dla mnie spektrum autyzmu jest systemem, który wgrany jest w różne głowy, w tym moją. To jest coś, co pozwala mi tworzyć, przeżywać świat na swój sposób i wydaje mi się, że to taka moja supermoc.

I z tym pozytywnym przekazem Was zostawiam. Zdrówka dla nas wszystkich i dobry przekaz niech się niesie!


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Felieton

Diaporama, perfidia, galimatias – taka sytuacja. Styk elokwencji i hip-hopu

Język podniosły, ale co za sobą skrywa?

Opublikowany

 

Głównym narzędziem raperów (oprócz autotune’a) zdecydowanie jest słowo i – w naszym wypadku – polszczyzna. Niejeden z twórców używa archaizmów czy wysublimowanych wyrazów, by wskazać swój wysoki poziom sprawności językowej. Zgromadziliśmy przykłady utworów i albumów, których tytułów nie słyszymy na co dzień, a wiedzy, co oznaczają poniższe słowa, nie posiada każdy. A to wszystko przy okazji Dnia Języka Ojczystego.

O.S.T.R. – „Diaporama”

Zacznijmy od rozszyfrowywania tytułu. Na pierwszy ogień leci ostatni projekt łódzkiej legendy, którego tajemnicza nazwa wskazuje audiowizualny spektakl. Charakteryzuje się on nałożeniem na siebie fotografii w taki sposób aby powstał jeden wspólny obraz. Zdjęcia są nieruchome, a widz może przeżywać historię poprzez narrację oraz montaż danych scen.

Zeamsone – „Perfidia”

Jak podaje Słownik Języka Polskiego, perfidia to wyrafinowana przebiegłość. Do synonimów tego słowa zaliczamy zakłamanie, ułomność czy podchwytliwość.

Osaka – „Galimatias”

To słowo najczęściej pada współcześnie i płynnie weszło do języka codziennego. Jednak jeśli pierwszy raz się z nim spotykacie, już tłumaczę – oznacza ono chaos, bałagan czy wszechobecny nieład.

Gedz – „Anatema”

Skoro już przebrnęliśmy przez tytuł artykułu, czas na kolejne muzyczne nowości. Zamykając trylogię, Gedz wypuścił „Anatemę”. Za tą tajemniczą nazwą kryje się klątwa i wykluczenie (w kontekście kościoła katolickiego). Patrząc na tracklistę, również możemy zauważyć nie tak oczywiste pozycje. Na trzecim miejscu znajduje się kawałek „Mizantrop”. Termin ten oznacza osobę niechętną do gatunku ludzkiego (całego, nie tylko danej persony). A cofając się o całą dekadę w dyskografii Kuby, natkniemy się na hitowy numer „akrofobia”, którego tytuł oznacza lęk przed przebywaniem na wysokościach  i upadku z nich.

Avi – Requiem

Cytując Oskara z PRO8L3Mu – „widzę, że jestem, napisałem requiem, zresztą ch*j wie, co to znaczy, nie wiem”. Także pozwolę sobie upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i odpowiedzieć zarówno Wam, jak i na ten wers z „National Geographic”. Oskar nieświadomie, a Avi już z pełnym przygotowaniem, stworzyli pieśni żałobne. W kościele katolickim i luterańskim tym terminem również określa się nabożeństwa ku czci zmarłego (zarówno w dzień śmierci, jak i na rocznice). 

Bisz – Potlacz

A taki tytuł mógł wybrać jedynie Bisz! Mało kto może mu dorównać w operowaniu słowem i sięganiu po te mniej popularne i bardziej zapomniane. Na szczęście autor już od dawna pokazuje, że „nie podnosi poziomu życia lecz poziom odbiorców” i już w pierwszych sekundach teledysku możemy poznać znaczenie zagadkowego tytułu. Potlacz to uroczyste zgromadzenie plemienne, organizowane przez społeczności indiańskie z północno-zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Jej celem było utrzymanie dotychczasowego prestiżu społecznego lub podwyższenia go, poprzez demonstracyjne rozdawanie i/lub niszczenie kosztowności. A to ci ciekawostka!

Tuzza Globale – Kosmopolita

Określenie to przewija się dosyć często w prasie czy barach (łącząc cytrynówkę z sokiem żurawinowym) i doskonale wpasowuje się w postacie Benito i Ricciego. I już tłumaczę dlaczego. Kosmopolita to tzw. obywatel świata, osoba dla której nieistotne jest pochodzenie bo jej ojczyzną jest cały świat. Patrząc na zamiłowanie i utożsamianie się z włoską kulturą, Tuzza jest dobrym przykładem użycia tego słowa, a człon „globale” tylko może podtrzymać nas w tej pewności.

Rover – Prestidigitator

A kogo tutaj odkopaliśmy!? Pamiętacie jeszcze tę postać? Gdy cała scena domagała się powrotu Kubana, ja wciąż wytrwale czekam na kolejny album Mateusza. Ale nie o prywatnych fantazjach teraz, a o słowach z kategorii „niecodzienne”. Kim jest prestidigiator? Jest to artysta cyrkowy, którego show opiera się na jego zręczności . Na tym samym albumie („Odźwierny”) znajdziemy też numer „surrealizm” – jest to kierunek w sztuce polegający na stworzeniu świata zaburzonego brakiem logiki i uporządkowanej rzeczywistości. Artyzm w rzeczy samej!

Filipek /Nullizmatyk – Harambe

Odbiegając od powagi i wyniosłości języka, wrzucam słowo – a bardziej określenie – którego osobiście nie znałam. Dokładniej, Harambe to imię goryla-rozbójnika, który posiadał swój własny małpi harem. Świat poznał go jednak przez smutną historię, gdy to na jego wybieg wtargnął czterolatek. Chociaż w tym starciu nikt nie ucierpiał, zwierzę zostało zastrzelone przez władze zoo, co wzbudziło liczne protesty i petycje obrońców praw zwierząt.

Planbe – „Fantasmagoria”

Zakończymy tak jak rozpoczęliśmy czyli albumem, tym razem jednak odniesiemy się do debiutu, a nie ostatniego wydania. Duet Planbe/Lanek stworzył płytę opowiadającą o złudzeniach i urojeniach przemieszanych z elementami fantastyki w świecie rzeczywistym. Fantasmagoria to również iluzja bądź wizja stworzona przez nadwrażliwą wyobraźnię.


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Felieton

Nie mam dwubiegunowości, czyli polscy raperzy vs bipolar

Cykl rapowo-naukowy.

Opublikowany

 

Coraz częściej w tekstach wszelakich twórców słyszymy o bipolarze. Nic w tym dziwnego, skoro na przestrzeni ostatnich lat ilość osób cierpiących na tę chorobę wzrosła z 3 do niemal 11%. Patrząc na obecną sytuację na polskiej scenie hip-hopowej, warto przyjrzeć się temu, co dotyka tak wielu raperów (zwłaszcza, że ikona najmocniej kojarzona z chorobą afektywną dwubiegunową wydała ostatnio książkę, a jej przedpremierowa recenzja znajduje się na naszym portalu). Zapraszam zatem na pierwszą odsłonę cyklu rapowo-naukowego.

Jak to nawinął Vixen (jeszcze za czasów starej pisowni pseudonimu): „wkręcam sobie jakąś vixę i mam chore fobie, dwubiegunowe afektywne wpisuję w Google”. Na szczęście ktoś już zrobił tę robotę i chętnie Wam opowiem, co przekazuje nam internetowy wujek. W najprostszych słowach, choroba ta opiera się na dwóch stanach – depresyjnym i maniakalnym. Jeszcze bardziej to uproszczając, możemy zamknąć się w maksymie, którą Oki nazwał numer – albo jest zajebiście, albo jest smutno. Od razu uspokajam – to, że jesteśmy rzucani z jednej skrajności w drugą, nie sprawia z automatu, że posiadamy to zaburzenie. Co się zatem za nim kryje?

Chociaż przyczyny nie zostały dokładnie ustalone, wielu naukowców zgodnie potwierdza tezę, jaką jest zbytnia dynamika i pośpiech w życiu, nierzadko łączone z nadmiarem alkoholu bądź innych używek. Bracia Kacperczyk przedstawiają tego typu skrajności, porównując je do piruetów w Cirque do Soleil. Chociaż nie wspominają tutaj nic o chorobowym podłożu, z bólem trzeba nadmienić, że to właśnie ich rówieśnicy najbardziej narażeni są na ChAD. Kolejną nie najprzyjemniejszą rzeczą zdecydowanie będzie fakt, że mówimy tutaj o zaburzeniu nieuleczalnym jednakże przy stałej współpracy z terapeutą, jest możliwość okiełznania częstej zmiany stanów maniakalno-depresyjnych.

Skoro już wiemy co nieco o bipolarze, rzućmy okiem, na użycie go w innych numerach. Motyw ten przebija się często u Opała, ale z całą moją miłością do Łukasza, muszę się przyczepić do wersu z numeru „Wallstreet”. Mianowicie słyszymy tam następujące słowa: „Skażony tą chorobą dwubiegunową – ja siedzę i gadam tu ze samym sobą”. Oczywiście, dialog z samym sobą jest rzeczą powszechną jednak w tym kontekście bardziej można połączyć ten objaw do schizofrenii. A, że czasu na research starczyło mi jedynie na jedno zaburzenie to większą polemikę na jej temat zostawię na później.

Pytając na instagramie (@ldi.felici27, zapraszam), wiele osób wspominało też o kawałkach, w których artyści zahaczają o borderline. I chociaż mechanizmy są podobne to jest pewna znacząca różnica pomiędzy tym zjawiskiem, a głównym tematem tekstu. Borderline to trwałe zaburzenie osobowości, a bipolar to zaburzenie nastroju. Najprościej to ujmując – osoby cierpiące na dwubiegunowość mają mocne wahania nastrojów, ale w okresie pomiędzy stanami, są stabilne emocjonalnie. Te z osobowością bordeline jednak potrafią mieć zmieniony sposób myślenia czy postrzegania świata i ludzi, niezależnie od sytuacji, a pod wpływem emocjonalnego bodźca, również szybko zmieniają nastrój. Ot, taka ciekawostka.

W odpowiedziach często padały też dwie – o ironio – skrajne postaci. Z jednej strony Filipek, który w 2019 roku wydał album „Bipolar”, a z drugiej Bedoes z utworem „Vogue”, który rozpoczyna tym słowem. Przykładów znajdziemy jeszcze bez liku jednakże chcę Was zostawić z nieco innym przekazem niż stworzenie nowej playlisty.

Nie każdy z nas ma okazję powiedzieć o swoich problemach głośno, ale każdy z nas może zostać usłyszany. Poniżej zostawiam Wam numeru Kryzysowego Numeru Zaufania, który czynny jest o każdej porze – 116 123. Nigdy nie jesteśmy sami, a szybka diagnoza może uratować niejedno żyćko. Zdrówka dla nas wszystkich i dobry przekaz niech się niesie!


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Felieton

Bonus RPK jako życiowy weteran oszukuje fanów – felieton

Zbiórka na rodzinę, flex hajsem i typowe cwaniactwo.

Opublikowany

 

Przez

bonus rpk
Okładka albumu "Życia weteran" / autor zdjęcia: Wojtek Koziara

Andrzej Duda nie pochylił się nad rzekomo niesłusznym wyrokiem 5,5 roku więzienia dla Bonusa RPK. Ułaskawienia nie było i raper musiał odsiedzieć 4 lata za kratami za handel narkotykami. Kamiński i Wąsik byli chyba na naukach u Popka. Mieli większe plecy, po których poklepywali się z głową państwa, a nawet mogli u niego przekimać. Odsiedzieli tylko 15 dni, czyli niewspółmiernie mniej od rapera. Wyszli na wolność, ale stracili mandat posła. Bonus wręcz przeciwnie – zyskał w oczach fanów stając się tym prawdziwym. Jego pik popularności to właśnie ten moment.

Zbiórka dla biednej rodziny i kanapka z hajsu

Po zatrzymaniu Bonusa byliśmy świadkami płaczu i rozpaczy. To naturalne, kiedy członek rodziny jest odseparowany od najbliższych i ma spędzić za więziennymi murami najbliższe lata. Tuż po zamknięciu rapera włączono jednak tryb żebraka. Trzeba przyznać, że dość szybko jego rodzina została bez kromki chleba, bo jak pamiętamy słowa jego małżonki: – Jak powiedziała nam Dominika „Wolałabym jeść suchy chleb, ale z Oliwierem niż najdroższe dania świata bez Niego – można przeczytać na stronie zbiórki, którą zorganizowano na rzecz rodziny muzyka.

Portale informowały wtedy. – W ciężkiej sytuacji znalazła się jego rodzina, żona Dominika oraz syn Kuba (…) Zebrana kwota pozwoli przetrwać Dominice i Kubusiowi ten najtrudniejszy czas – informowały w 2019 roku media i organizatorzy finansowej pomocy dla artysty.

Zbiórka dla rodziny Bonusa

Przypomnijmy, że chwilę wcześniej w jednym z oświadczeń czytaliśmy, że Bonus od lat jest przedsiębiorcą. – 10 lat prowadzę firmę, zatrudniam ludzi i płacę nie małe podatki – tłumaczył. Jeżeli płaci się duże podatki, to dochody też są odpowiednio wysokie. Ale jak to bywa z prywaciarzami: „Panie, ja jeszcze do tego dokładam”. Małżonki Kamińskiego i Wąsika też podobno ledwo wiązały koniec z końcem, bo na ich cel też od razu zorganizowano zbiórkę.

Zbiórka się nie powiodła. I to w obu przypadkach: rodziny rapera i rodziny polityków PiSu. Zebrano zaledwie ułamek kwoty, o którą się ubiegali. Całe szczęście z pomocą przybyli koledzy raperzy. Bez żadnego szyderstwa, to akurat inicjatywa godna pochwalenia. Najpierw Białas wydał płytę, z której zyski miały być przeznaczone dla rodziny aresztowanego, a całkiem niedawno podobny ruch wykonał Czerwin TWM. Brawo, tak się to powinno robić, a nie wystawiać od razu ręce po łatwy hajs, bo rodzin, które naprawdę ledwo wiążą koniec z końcem i przeżywają ogromne targedie jest w naszym kraju i tak za dużo.

Jak już się odsiedziało swoje, to w końcu można na tym zacząć zbijać kapitał. Bo gdzie jak nie w Polsce i w polskim rapie. Bonus wie jak to robić. Miał czas, żeby to dokładnie przemyśleć i zaplanować. Jedną z pierwszych rzeczy po wyjściu z więzienia jest… profesjonalna sesja zdjęciowa w Areszcie Śledczym Warszawa – Białołęka. Pokazanie się na tle więzienia to strzał w dziesiątkę, który sprawdza się w rap grze od lat. I tu klops! Kanapka z hajsu, z którą flexują się zazwyczaj newschoolowcy nie przypadła do gustu fanom ulicznego brzmienia. Czyżby poczuli się zrobieni w jajo, okantowani albo wpuszczeni w maliny? Raper pozujący z plikiem pieniędzy, który chwilę wcześniej żebrał od słuchaczy kilka srebrników to chyba nie był dobry pomysł.

– Niedawno zbierali ci na rodzinę hipokryto. Wracaj tam gdzie twoje miejsce – brzmi jeden z wielu podobnych komentarzy, które znajdziemy pod poniższym zdjęciem.

Oszustwo na stronie z preorderem

Raper w końcu uruchomił też preorder nowej płyty. Zrobił to całkiem szybko, chcąc zapewne skorzystać z szumu związanego z jego wyjściem z zakładu. Strona preorderowa odpalona w piątek tuż przed weekendem to kolejny punkt dla marketingowca. Raczej nikt nie myśli, że w 2024 roku coś dzieje się przypadkiem. Każdy, nawet najmniejszy ruch jest omawiany i konsultowany godzinami z najlepszymi specjalistami w swoim fachu. To, w jakiej formie zostanie to podane ostatecznie odbiorcy i jaką aure się wokół tego zbuduje, to już inna para kaloszy. Tu mamy do czynienia akurat z porządnym i niepodważalnym backgroundem, bo nikt nie zarzuci przecież Bonusowi, że nie siedział za kratami. Być prawie jak więzień polityczny to w dzisiejszych czasach duża nobilitacja.

Wracając do wspomnianego oszustwa. Bonus postanowił stworzyć wrażenie, że zainteresowanie jego płytą jest duże i tym samym zwiększyć jej sprzedaż. Uruchomił na stronie Ciemnej Strefy z preorderem krążka – licznik osób aktualnie przeglądających witrynę. To prosty zabieg marketingowy mający za zadanie wzbudzić w nas poczucie, że jest to produkt porządany przez wiele osób i warto go kupić. Problem w tym, że licznik wcale nie pokazuje ilości faktycznych osób, które są o krok od kliknięcia przycisku „Kup teraz”.

Tak wygląda licznik na stronie płyty z preorderem

– To prosty skrypt, który na pewno nie pokazuje prawdziwych osób przeglądających stronę. Jest wpisany na sztywno i ma rotować liczby z konkretnego, wcześniej ustalonego zakresu – mówi w rozmowie z GlamRap.pl osoba na codzień zajmująca się budową stron www.

Co to dokładnie oznacza? Ilość osób przeglądających stronę z preorderem według tego licznika nigdy nie spadnie poniżej 5 i nie będzie większa niż 25. Tak zostało to ustalone w skrypcie strony. W każdej chwili oczywiście te zakresy można zmienić na dowolne inne. Zakresy są nieduże. Tutaj raper też wykazał się dużą przebiegłością. Większe liczby mogłyby wzbudzić podejrzenie wśród słuchaczy, a tak nikt nie powinien mieć wątpliwości.

Kod nie zlicza odwiedzających, tylko wyświetla losowe liczby od 5 do 25

– Każdy użytkownik może tak naprawdę samemu sprawdzić, że to fejk. Wystarczy otworzyć stronę na dwóch różnych kartach i zobaczyć, że na każdej karcie jest wyświetlana inna liczba aktualnie przebywających na stronie osób – dodaje.

Więzienie podobno nie resocjalizuje, ale na pewno uczy kombinatorstwa. Jeżeli też chcecie się go nauczyć, to wystarczy sięgnąć po rady życiowego weterana. Żeby się tylko nie okazało, że wasze cwaniactwo ma krótkie nogi i nie jesteście artystą kombinatorem tylko zwykłym bałamutnikiem.


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

Czytaj dalej

Popularne

Copyright © Łukasz Kazek dla GlamRap.pl 2011-2024.
(Ta strona może używać Cookies, przeglądanie jej to zgoda na ich używanie.)