Słuchacze polskiego rapu nie różnią zbytnio się od reszty społeczeństwa w kwestii podejścia wobec Ukrainy i widać coraz większą polaryzację poglądów w tym temacie, co pokazały też ostatnie wydarzenia w sejmie. Przekonał się o tym również Gural, którego niedawny wpis wywołał lawinę gorących dyskusji w komentarzach na socialach rapera.

Z Guralem można się zgadzać lub nie, ale trudno mu odmówić konsekwencji, jeśli chodzi o głoszenie poglądów politycznych. Od wielu lat widać gołym okiem, że weteran sceny jest mocno zafascynowany lewicową narracją i bliskie sercu są mu zwłaszcza: wartości Unii Europejskiej, otwarta polityka migracyjna i bezwarunkowe wspieranie Ukrainy. Jako ciekawostkę można dodać, że jego euroentuzjazm jest ciągle tak silny, że Dziadzior nie zabrał głosu w sprawie głośnej afery z tonami skażonego mięsa z Brazylii, które zalało Europę i ten proceder może trwać nadal, dzięki przepchnięciu butem przez Niemców umowy Mercosur.

Gural rozsierdził niedawno część swoich fanów, gdy stwierdził, że za akcję dyskredytującą zbiórkę na ciepło dla Kijowa odpowiadają „trolle”, „boty” i „fake newsy”. Raper najwyraźniej nie śledził najnowszych badań socjologicznych w kwestii trendów społecznych dla finansowania Ukrainy i nadział się na mocną kontrę części słuchaczy. Gural musi się od kilku dni nieustannie mierzyć z falą dezaprobaty części komentujących. W gąszczu krytyki pojawiają się również głosy wsparcia dla rapera, jednak nie są aż tak liczne.

Abram Montana ogłosił, że planuje start w wyborach prezydenckich w 2040 roku. Jego wizja obejmuje także radykalną zmianę – przeniesienie stolicy Polski z powrotem do Krakowa, a dokładniej do Nowej Huty.

Abram Montana rzucił polityczną deklarację i podobnie jak Mata, chce kandydować na urząd prezydenta w 2040.

– Wiesz mordo, ja ogólnie chcę za czternaście lat startować w wyborach prezydenckich w 2040 roku i chciałbym zostać prezydentem Polski – powiedział w rozmowie z Winim.

Jego głównym postulatem jest przywrócenie stolicy Polski do Krakowa.

– Ja jestem jakby lokalnym patriotą i chciałbym po prostu to, co powinienem wiedzieć, to chcę wiedzieć o tych terenach, bo w przyszłości chciałbym też wrócić stolicę Polski do Krakowa – dodaje.

Wini nie dowierzał i zapytał, „naprawdę?”

– Naprawdę, chociaż bardzo wielu Krakusów się wkurwia o to i oni wiedzą, że taki jest mój plan. I oni nie chcą, oni nie chcą stolicy w Krakowie, bo jest im dobrze. Mają tutaj spokój, nie mają tych krawaciarzy, hipsterów. Ale no, gdzieś taki jest mój plan i myślę, że właśnie jednak stolica Polski powinna tutaj wrócić do Krakowa i stricte tutaj też do Nowej Huty – tłumaczy artysta.

Wiz Khalifa nie zdołał odwrócić wyroku za posiadanie narkotyków w Rumunii, a sąd apelacyjny w Konstancy odrzucił jego odwołanie. Oznacza to, że dziewięciomiesięczna kara więzienia znów jest na stole po zatrzymaniu rapera na festiwalu Beach Please! w 2024 roku.

Wiz Khalifa próbował podważyć wyrok związany z posiadaniem narkotyków w Rumunii, ale jego działania nie przyniosły efektu. Sąd Apelacyjny w Konstancy odrzucił odwołanie złożone przez rapera i jego prawników.

Jeszcze pod koniec 2025 roku mówiło się, że raper będzie walczył o zmianę decyzji – i faktycznie to zrobił. Problem w tym, że rumuński wymiar sprawiedliwości nie dał się przekonać.

Od grzywny do kary więzienia

W kwietniu ubiegłego roku sąd niższej instancji ukarał autora „We Dem Boyz” grzywną w wysokości 3600 lejów, czyli około 830 dolarów, za „nielegalne posiadanie niebezpiecznych narkotyków”.

Sprawa jednak nie zakończyła się na finansowej karze. Prokuratura złożyła odwołanie – i wygrała. W grudniu zapadła decyzja o znacznie poważniejszej sankcji, która otworzyła drogę do wyroku 9 miesięcy więzienia.

Rumunia ma jedne z najbardziej restrykcyjnych przepisów narkotykowych w Europie. Samo posiadanie marihuany rekreacyjnej może oznaczać od trzech miesięcy do dwóch lat więzienia albo grzywnę.

Zatrzymanie po festiwalu Beach Please!

Prokuratura twierdzi, że raper miał przy sobie co najmniej 18 gramów marihuany podczas festiwalu Beach Please! w miejscowości Costinești.

Do zdarzenia doszło w lipcu 2024 roku. Khalifa był jedną z największych gwiazd line-upu, ale jego wieczór zakończył się zatrzymaniem na miejscu wydarzenia.

Po całej sytuacji raper publicznie odniósł się do sprawy w mediach społecznościowych i przeprosił Rumunię, jednocześnie podkreślając, że służby zachowały się wobec niego profesjonalnie.

– Wczorajszy koncert był niesamowity. Nie chciałem okazać braku szacunku Rumunii, odpalając jointa na scenie. Byli bardzo uprzejmi i mnie wypuścili. Wrócę wkrótce. Ale następnym razem bez wielkiego jointa – napisał żartobliwie.

Ekstradycja Wiza Khalify?

Na ten moment nie wiadomo, czy rumuńskie władze wystąpią o ekstradycję rapera. Taki scenariusz wciąż jest możliwy. W praktyce amerykańskie władze najczęściej odrzucają wnioski ekstradycyjne w sprawach nieagresywnych przestępstw narkotykowych – szczególnie gdy zagraniczne kary są surowsze niż te obowiązujące w USA.

Na razie sytuacja pozostaje zawieszona, ale jedno jest pewne – sprawa Wiz Khalify w Rumunii zrobiła się poważna i daleka od festiwalowego vibe’u.

J. Cole kontynuuje najbardziej bezpośrednią trasę, zamieniając na chwilę mikrofon na fartuch w kultowym Marathon Burger w Los Angeles. Artysta promuje „The Fall-Off” prosto z bagażnika starej Hondy, oddając przy tym hołd dziedzictwu Nipseya Hussle’a.

Wyobraź sobie, że wbijasz na szybką szamę do lokalu, a zamówienie przy kasie przyjmuje od ciebie jeden z największych graczy w grze. J. Cole znowu udowodnił, że marketingowe gierki i pompowanie ego to nie jego bajka, wbijając na pełnej do Marathon Burger w South Central LA. Raper zakasał rękawy, ogarniał zamówienia i wbijał się w interakcje z ekipą oraz fanami, podczas gdy z głośników leciały jego najświeższe bangery. Wszystko to dzieje się w ramach akcji Trunk Sale, gdzie Cole buja się po Stanach wysłużoną Hondą Civic i osobiście opycha płyty z najnowszym dropem – „The Fall-Off”.

Wybór miejscówki na mapie Miasta Aniołów nie był przypadkowy, bo Marathon Burger to coś więcej niż zwykła jadłodajnia z frytkami. To projekt odpalony w zeszłym roku przez brata Nipseya Hussle’a – Blacc Sama, który jest bezpośrednią kontynuacją wizji zamordowanej legendy zachodniego wybrzeża. Nipsey od 2010 roku budował imperium The Marathon, które łączyło muzykę, ciuchy i realny wpływ na dzielnicę. Cole, pojawiając się za ladą właśnie tam, wysłał jasny sygnał, że propsuje ideę „buy back the block”, czyli odzyskiwania i dofinansowywania własnych osiedli, o co Hussle walczył do samego końca.

Trasa Trunk Sale Tour to totalne odwrócenie tego, co znamy z wielkich stadionowych show, gdzie artysta jest odgrodzony od słuchaczy kordonem ochrony. Lider Dreamville postawił na maksymalny minimalizm i powrót do korzeni, pokazując, że mimo milionów na koncie, wciąż potrafi stać na tym samym poziomie co jego ludzie.

Oliver “Power” Grant, współzałożyciel zaplecza biznesowego Wu-Tang Clan i producent wykonawczy ich kultowego debiutu, zmarł w wieku 52 lat. To on wyłożył pieniądze na pierwszy singiel grupy i pomógł zbudować markę.

Architekt zaplecza Wu-Tangu

Śmierć Granta jako pierwszy potwierdził serwis Okayplayer. W komunikacie napisano: – Power pomógł zbudować globalne dziedzictwo oparte na niezależności, własności i kulturze. Jego wiara w kreatywną kontrolę i wzmacnianie społeczności pomogła ukształtować nie tylko grupę, ale dynastię, która na zawsze zmieniła muzykę.

Na oficjalnym Instagramie Wu-Tang Clanu pojawił się krótki wpis: – Rest in Power, Power. Z kolei Method Man dodał: – Spoczywaj w raju, mój bracie, bezpiecznej podróży! Pod postem dopisał jeszcze jedno zdanie: – Stary, nie jest ze mną okej.

Wyłożył kasę na pierwszy projekt

Gdy w 1992 roku ekipa szykowała się do wypuszczenia pierwszego numeru „Protect Ya Neck”, potrzebna była kasa. I wtedy wszedł on. W rozmowie z Passion of Weiss w 2011 roku mówił:

– Myślę, że wyłożyłem większość pieniędzy. Byłem bardziej gościem od finansów, a Ghost i RZA byli tymi od muzycznego talentu. Wszystko, czego się nauczyliśmy, to była szkoła ulicy – uczysz się w biegu i podpatrujesz tych, którzy naprawdę coś robią. Wiele rzeczy to były próby i błędy.

Rok później został producentem wykonawczym ich przełomowego albumu „Enter the Wu-Tang (36 Chambers)”. To wydawnictwo zmieniło zasady gry w rapie i na stałe wpisało się do kanonu kultury hip-hopowej.

Wu Wear – kiedy rap wszedł do galerii handlowych

Grant nie zatrzymał się na muzyce. Szybko zrozumiał, że Wu-Tang to nie tylko crew, ale brand z potencjałem globalnym. Założył Wu Wear – markę odzieżową, która w latach 90. była absolutnym sztosem.

– Byliśmy tak rozgrzani i na fali w tamtych pierwszych latach, że telefony dzwoniły bez przerwy w sprawie czegokolwiek związanego z Wu – wspominał w 2011 roku. – Wu było tak świeże i nowe, że pieniądze, które zarabiałem na muzyce, aktywnie wydawałem, próbując wystartować w biznesie.

Pod jego nadzorem Wu Wear podpisało umowę z Macy’s i otworzyło cztery sklepy w USA. W szczytowym momencie marka generowała 25 milionów dolarów rocznie. Grant tłumaczył fenomen prosto:

– Marka i logo Wu działały podprogowo. To jak kiedy widzisz Pepsi i mówisz: napijmy się Pepsi. Logo i Wu były jak międzynarodowy komunikator. To tak, jak z Gucci czy Louis Vuitton – rozpoznajesz to i ciągnie cię w tamtą stronę, bo to znajome. Identyfikujesz się z ludźmi przez tę estetykę.

Oliver “Power” Grant nie był twarzą z pierwszej linii, ale bez niego Wu-Tang mogłoby nie wyjść poza klatkę schodową na Staten Island. Był finansowym mózgiem, łącznikiem między ulicą a biznesem i jednym z ludzi, którzy zbudowali rapową dynastię od fundamentów.