Sprawdź nas też tutaj

Felieton

ROZKMINA: Beef is Beef (cz.3)

Opublikowany

13 lat temu

 

Część 1 i część 2.

Bardzo interesujący beef wybuchł pomiędzy Pihem, a Panem Duże Pe. Konflikt zaczął się, kiedy podczas imprezy charytatywnej Christmas Rappin, zagaił Piha Flinstone, prosząc go o wyjście na zewnątrz klubu i ręczne rozwiązanie jakiegoś konfliktu. Pih zgodził się na to, i poszedł za swoim rozmówcą na zewnątrz, wraz z eskortującymi tego drugiego znajomymi, wśród których znalazł się również Duże Pe. Ziomkowie Flinta nawoływali go do zostawienia Piha w spokoju, ale ten twardo uparł się do stanięcia z nim twarzą w twarz. Pih widząc, że jego oponent zaczyna się przed nim rozklejać oraz mając świadomość, że przyszedł na imprezę wraz z żoną będącą w ostatnich miesiącach ciąży, postanowił nie robić zamieszania i nie dał się sprowokować. Kilka godzin później, Pih wraz z Pyskatym czekali przed lokalem na wyjście jednego z uczestników imprezy, z którym Pyskaty miał do rozwiązania konflikt, ale ten długo nie pojawiał się i panowie ostatecznie odpuścili, i poszli coś zjeść. Ich wyczekiwanie zostało odebrane przez Pana Duże Pe jako zasadzka na niego samego, więc kiedy skłóceni już wtedy MC’s spotkali się przypadkowo pod budką z kebabem nieco później, ten z obawy o swoje życie zadzwonił po znajomych karateków, którzy wdali się z Pihem w bójkę, podczas czego on sam zwyczajnie uciekł. Pih postanowił więc podejść do sprawy inaczej – nagrywając wymierzony w Duże Pe utwór ”Prosto w Twarz”. Poruszył sacrum, snując domysły na temat metod wychowawczych jego rodziców: ”Mama twoja rozpoczęła procedurę represji/Zamiast ciebie tato żłopał z jej piersi/Karmiony miękkim chujem, swojego miejsca szukasz/Jak to jest być gównem na Piha butach”, oraz czepiając się jego dziewczyny: ”Nie jesteś mężczyzną, nie miałeś nigdy kobiety/Przy twojej udałbym orgazm, splunął jej na plecy”. Przytoczył również zasłyszaną historię z której wynika, że Duże Pe po jednej z bójek sfingował swoją śmierć, żeby nie oberwać mocniej: ”Osiedle cię wypluło, ulica drwi z ciebie/W twoim głosie konfidencjonalne podniecenie/Słyszałem historię prosto z Bemo/Dostałeś wpierdol, udawałeś martwego”.

W dissie nie zabrakło również celnych punchy skierowanych prosto w jego osobę: ”Chcesz być jak Common, chcesz być jak Afu-ra/A jesteś zwykły kondom na miarę swojego chuja/Pastuchu much, egipska plago kurwa/Twoja płyta to życie w odbycie, pamiętnik gówna”. Duże Pe odpowiedział numerem pt. ”Koniec”, w którym również przywołał zabawny, rzekomo mający miejsce naprawdę, motyw z życia swojego oponenta: ”Co ty? Wyzywasz od żebraków leszczu/To wy składaliście się na kurwę w sześciu”. Odniósł się też do wersów Piha profanujących sprawy, których poruszać się w konfliktach rapowych z definicji nie powinno: ”Jedziesz mi po dziewczynie i po rodzicach/Kurwo wyleczę cię z chęci do życia/Zdychaj, jedź, potem wij się jak kurwa/Umrzesz na AIDS, obyś konał przez lata/Ja tu wymiatam, Ty tu wymiotujesz”, na co Pih odpowiedział w ”Co?!” jeszcze brutalniej: ”Życzysz mi AIDS, to mi nie grozi synek/Dopóki pod kluczem trzymasz swoją dziewczynę”, po czym wyjaśnił, co miał na myśli twierdząc, że Ojciec dużego Pe karmił go swoim nasieniem: ”Nie jadę po rodzinie, powtórzę jaśniej knocie/Byłeś nadprogramowy, niepotrzebny w miocie”.

W sposób zupełnie bezpardonowy sprowadził go do zera – albo mówiąc brutalniej, do dwóch zer – zarzucając mu brak osobowości: ”HOP KIDS zjadają Cię charyzmą” (Hop Kids to utworzony z kilkorga dzieci w wieku od 11 do 13 lat zespół hip-hopowy, zorganizowany przez Sławomira Sokołowskiego, polskiego producenta muzycznego odpowiedzialnego w znacznej mierze za sukces grupy Just5 oraz Gabriela Fleszara). Pih nawinął również w horrorcore’owym stylu: ”Jesteś jak wpadka, niechciana ciąża/Robi Ci skrobanie, marnie na łyżce wyglądasz”. Duże Pe odpowiedział utworem ”P.S. Święto Zmarłych”, prezentującym już znacznie niższy poziom. Utwór był poprawny z muzycznego punktu widzenia, jednak zabrakło w nim wykwintnych wersów znieważających przeciwnika. Właściwie jedynym bardzo celnym ciosem mu zadanym było odniesienie się do słów Piha, w których wychwalał się lirycznym potraktowaniem go nożem w plecy i chujem w serce: ”Ludzie nie wierzą co za kretyn/Wbija chuja w serce, bo go nie chcą kobiety”. Odpowiedź Piha w formie utworu ”Nie wiesz, co Spotka Cię Jutro” była tym razem totalnie miażdżąca i nie pozostawiła złudzeń co do tego, kto w Beefie wysunął się na prowadzenie. Pih wyśmiał pozorne cwaniactwo Duże Pe przypominając mu, jak ten podczas incydentu pod budką z kebabem sprowadził na pomoc swoich kolegów: ”Nóż ci w plecy kurwo i nieważne co potem/Wołasz kumpli na pomoc i nazywasz siebie kotem”. Sprawnie zarzucił mu zniewieściałość w wersach zawierających multum rymów: ”To co robisz, ten onanizm to nie rap to origami/Za który pijani fajni many wcisną Ci za stanik”, po czym upokorzył go łebsko nawiązując do związku frazeologicznego ”Rzucać mięsem”, oznaczającego dosadne przeklinanie: ”Masz przejebane, w Wawie cisza spokój Ci się marzy/Chuj z mięsem, będziesz spierdalał ze sceny od warzyw”. Wyśmiał także jego zażyłość z Mezem, insynuując że sięga ona płaszczyzny życia daleko poza zawodowej: ”Mezo Ci opowie co to życia szkoła/Od jego ud na głowie nosisz zakola”. Wielkim – i bardzo trafnym – zarzutem w stosunku do duże Pe było odniesienie się do wersów, w których pomiędzy wierszami dał Pihowi do zrozumienia, że ten posuwa się za daleko w swoich atakach na niego, ocierając się o zachowania penalizowane: ”Karalne groźby, błagalne prośby/Nie dadzą nic jak punche są banalne”.

Odpowiedź ze strony Piha była druzgocąca, bowiem zarzucił mu w niej skłonności do denuncjacji: ”Karalne groźby? Jak konfident słowa dobierasz/Chcesz widzieć mnie w pace? Masz gadkę frajera”. W jednym z wywiadów Pih zapytany o to, jakie będzie zakończenie Beefu, odparł: ”Wiem, że podnoszony jest zarzut wobec mnie, że chcę uciec się do przemocy, ale prawda jest taka, że to mnie próbowano przekonać przemocą. Nie chcę nic mówić o tym, jakie rozwiązanie by mnie satysfakcjonowało. Biorąc pod uwagę ostatnie oświadczenie jego kolegów z wytwórni – verby, którzy zakładają sprawy ludziom za to, że Ci jadą im na necie, oraz to, że już ta łajza raz zwróciła uwagę na moje karalne groźby, lepiej będzie jak pozostawię odpowiedź w sferze niedomówień.”. Duże Pe odpowiedział w dwóch numerach – jednym zatytułowanym ”Jutro”, co było zgrabnym odniesieniem do nazwy poprzedniego dissu Piha, i krótkim trackiem pt. ”Errata do Post Scriptum”, którego publikacją zrobił z siebie pośmiewisko, ponieważ zarzucił Pihowi że ten gra rap bez DJ-a, nie zdając sobie sprawy z tego, iż jest zupełnie wręcz odwrotnie. Pih powiedział w jednym z wywiadów: ”Żeby się upewnić specjalnie sięgnąłem po swoje dwa ostatnie albumy: „O Nas, Dla Was” z Chadą i „Krew, Pot i Łzy”. W sumie na 37 tracków, 18 jest oskreczowanych. W zasadzie mogę powiedzieć, że połowa została nagrana z DJ’ami. Gdybym policzył wszystkie swoje kawałki, w które wkład mieli DJ’e okazałoby się, że jest ich więcej niż ten cwany gapa nagrał w swoim życiu utwórów w ogóle.”. Na ”Krew, Pot i Łzy”, oficjalnym, solowym longplay Piha również znalazł się utwór upokarzający Duże Pe – ”Pocałunek Śmierci”.

Teoretycznie na tym Beef dobiegł końca, jednak jego konsekwencje były dla Pana duże Pe dużo dalsze. Na składance ”Rap Eskadra 3”, wydanej w wytwórni płytowej w której wydawał również duże Pe – UMC Records – , znalazł się jeden z utworów Piha go dissujących – ”Co?!”. Sam Pih opowiedział w jednym z wywiadów o kulisach zamieszczenia tego numeru na kompilacji: ”Nie jest żadną tajemnicą mój układ w sprawie Rapeskadry z Remikiem. Znalazłem się na tej płycie pod warunkiem, że będzie na niej mój diss na pe. To był warunek sine qua non. Nie ma na płycie „Co!!!” to nie ma mnie w ogóle, ani jednego wersu. Tak się ustawiliśmy i zależało mi na tym, żeby dis się tam znalazł. Remik słowa dotrzymał, a ja nie mam żadnych wyrzutów sumienia.” – powiedział, dalej dodając: – ”(…) Mam 2 kawałki na tej składance i w obydwu jadę po tym pedale. Dwa kawałki diss’ujące tego leszcza na płycie, którą wydaje jego wytwórnia. Tu chodzi o szacunek. O to, ile on znaczy, albo inaczej – o to, że nic nie znaczy. Dodatkowo Remik wziął też bardzo osobisty dla mnie utwór „Cokolwiek” i gitara.”. Ostatecznie na albumie ukazał się tylko jeden z zapowiadanych wcześniej 2 dissowych utworów – ”Co?!”.

 

Jednym z najbardziej spektakularnych – chociaż krótkich – beefów w historii polskiego rapu był konflikt Donia z Chadą, w którym nie wiedzieć czemu udzieliła się także HiFi Banda, stając po stronie Warszawskiego MC. Konflikt zaczął się od zaczepki w stronę Donia ze strony Chady, który w utworze ”A Pamiętasz Jak?” poniżył oponenta: ”Doniu w sumie jak dziś wtedy także był nikim/Liroy zgarnął te zasłużone dwa Fryderyki”. Doniu ustosunkował się do tych wersów dopiero kilka miesięcy później, w numerze ”Gram Swoje”, zamieszczonym na jego albumie ”Dialogimuzyka” wydanym 30 maja 2011 roku, prawdopodobnie starając się wypromować swój album na fali popularności toczonego beefu. Doniu zarapował: ”Grasz koncerty z playbacku? Kopiujesz Agrro Berlin/klamki na video jesteś wtórny, mizerny/Za plecami twoje ziomki szafują minami/A my drzemy łacha bo ich DJ lizał się z chłopcami”. Na koniec trzeciej zwrotki, skierowanej do Chady, dał mu do zrozumienia, że ten zapewne nie odpowie na jego zarzuty zasłaniając się panującą powszechnie opinią w środowisku hip-hopowym, że osobom powiązanym z nurtem hip-hopolo nie należy odpowiadać: ”Pamiętaj że to wstyd odpowiadać mi dziś/Jestem poza układami idę tam gdzie chce iść!” Wykonał również zaczepkę w stronę Tedego, który nagrał z Natalią Lesz utwór ”Glam Rap”: ”Nie robię gniotów jak Tedunio i Natalia Lesz/Nagrasz coś na siłę treść odparowuje wiesz/Mieć to coś nie jak gość na cudzej stypie/Pić z nimi wódkę ale odpierdalać lipę”.

Doniu zwrócił również uwagę na powszechne zjawisko MC’s, którzy swoją karierę opierają tylko na prawieniu wszem i wobec o tym, jak mocno są niekomercyjni i oddani uprawianej przez siebie sztuce: ”Uwieram jak wenflon a beze mnie pół sceny/Nie ma o czym pisać, marne hieny tego chcemy?/Połowa z was chciała przeżyć chociaż setkę/Z tego co wyrwałem życiu zapiętemu na okrętkę/Czuć tonę zawiści w toni nienawiści/W morzu rozpaczy, bo nie umiecie żyć inaczej”. Na odpowiedź ze strony Chady trzeba było czekać całe dwa miesiące, a kiedy już nadeszła w postaci utworu ”Sześciogwiazdkowy Skurwiel”, wprawiła wszystkich zainteresowanych w osłupienie udzieleniem się na niej HiFi Bandy oraz słabymi punchline’ami ze strony prowodyra. Chada zarapował na przykład: ”Jesteś jedną z tych cip, która zjeżdża na harem/Zanim kurwo się sprujesz, opierdol pałę starej”, dodając: ”Gdzie grasz suko koncerty? Wpadnę tam by cię skreślić/Nie wywyższaj się kurwa jak masz wzrost metr trzydzieści/No i może to lepiej, twoje ziomki to chwalą/Nie muszą stać na palcach gdy ci lachę podają”.

Znacznie lepiej wypadli Hades oraz Diox. Ten ostatni wykonał apel w stronę słuchaczy, nawołując do zapamiętania mu sprzedania się i sprzeniewierzenia muzyki: ”Mez, Doniu, Liber – suki grają w jednej lidze/Hejterze bronisz ich? Znaczy, że im wybaczyłeś/Hejterze bronisz ich? To zamach na muzykę/Frajerze pierdol się, za zamach na moje życie/Ty, weź mnie nie żałuj, gdy zdradzę ideały/Ale do tego momentu lepiej nie otwieraj japy”. Do utworu zrealizowano dynamiczny teledysk, który niewątpliwie przyczynił się do jego popularności. W następstwie publikacji dissu Doniu zaskoczył wszystkich zainteresowanych rzeczonym konfliktem, w ciągu dwóch dni publikując dissowy numer pt. ”W Ryj”, zilustrowany zabawnym teledyskiem. Odpowiedź Donia była zupełnie sprzeczna z jego grzecznym imidżem, do którego zdążył przyzwyczaić słuchaczy muzyki rap – raper znieważył Chadę przy użyciu m. in. takich słów, jak ”cwel”, ”kurwa”, ”dziwka”, ”mamisynek”, ”pizda”, ”kurwistrzał”. Doniu zarzucił Chadzie bycie cwelem: ”Z dupą rozpruta, prosiłbyś o ibuprom/Olfen na ból jąder, rozjechana kurwo”, dodając jeszcze: ”A zapomniałem, ta twoja przeszłość/Połowa ludzi się z tą kurwą obeszło/Jeśli przez siatkę z Tesco pizgałeś gały/No to masz obsesje, nikt nie jest doskonały”. Wyśmiał również zaangażowanie przez Chadę w beef pomiędzy nimi HiFi Bandy oraz prędkość z jaką odpowiedział na zaczepkę skierowaną w swoją stronę: ”Kolegów do pomocy –  spisz z nimi w nocy?/Może dać kocyk? Weź kurwa posyp/Wciągnę cię, wysram zanim się otrząśniesz/W końcu kilka wersów piszesz dwa miesiące”. Na sam koniec utworu odniósł się zaś do Dioxa, udowadniając mu, że nie obawia się jego osoby ani na płaszczyźnie muzycznej, ani poza nią: ”OK. Dwa słowa jeszcze do Pizdioxa, Słyszałem, że chcesz ponagrywać sobie coś w studiu La Bomba, Ja mieszkam niedaleko, to wpadnę, się poprzyglądam”. Nie ulega wątpliwości, że Doniu zmiażdżył swojego oponenta, który nie dość, że w swojej odpowiedzi skierowanej do niego nie zawarł żadnych kunsztownych panczy, to jeszcze odpowiedział mu dopiero po dwóch miesiącach, i to uciekając się do pomocy zaprzyjaźnionych MC’s.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Tagi
 

Felieton

Łatwogang stał się nietykalny. Sięga po nasze pieniądze na lek, który nie działa? – felieton

Zamiast porządnego researchu, streamer bazuje głównie na emocjach.

Opublikowany

3 tygodnie temu

 

24 maja 2026

Przez

łatwogang

Łatwogang po sukcesie swojej akcji charytatywnej wszedł poziom wyżej i zaczął apelować do rządu o refundację terapii dla dzieci z DMD. Problem w tym, że chodzi o lek, którego skuteczność podważają europejskie instytucje, a emocjonalna presja na polityków zaczyna wymykać się spod kontroli, bo za wszystko tym razem mamy zapłacić my wszyscy.

Polacy będą sponsorować amerykańskich lekarzy?

Nie mam problemu ze zbiórkami. Serio. Jeśli ktoś chce wydać własne pieniądze na eksperymentalną terapię dla chorego dziecka – jego sprawa. Ludzie potrafią się jednoczyć, pomagać i to jest piękne. Pierwsza akcja Łatwoganga zrobiła gigantyczne wrażenie i ciężko było nie mieć szacunku do skali mobilizacji. Tyle że teraz to już zupełnie inna bajka.

Bo kiedy streamer z milionowymi zasięgami zaczyna naciskać na refundację terapii przez państwo, przestaje chodzić wyłącznie o dobre serce. Wtedy w grę wchodzą pieniądze podatników, decyzje medyczne i odpowiedzialność za przekaz, który większość z nas łyka bez żadnego researchu tylko dlatego, że tak powiedział Łatwogang.

Lek Elevidys, o którym mowa, nie został dopuszczony w Europie. Europejska Agencja Leków stwierdziła wprost, że nie wykazano korzyści ze stosowania preparatu. To nie teoria z TikToka, tylko stanowisko jednej z najważniejszych instytucji medycznych na świecie. Terapia dostała jedynie warunkową zgodę FDA w USA i to pod bardzo konkretnymi ograniczeniami. Lek można podawać wyłącznie określonej grupie dzieci, a wokół terapii pojawiają się też informacje o ciężkich skutkach ubocznych, nawet przypadkach śmiertelnych. Nie uśmiecha mi się więc z mojej własnej kieszeni sponsorować amerykańskich lekarzy i ich lek, który nie wiadomo czy działa, a z raportów wynika, że działa słabo.

Emocje i presja

Mimo tego Łatwogang i jego pobratymcy w komentarzach nakreślili prostą narrację: kto ma wątpliwości, ten jest przeciwko chorym dzieciom. No bo jak to, NA CHORE DZIECI NIE DASZ?

Przekaz ten zaczyna coraz mocniej opierać się na emocjach i presji moralnej, którą napędzają też ludzie w komentarzach, zamiast na spokojnej rozmowie o faktach. Jeśli zadasz pytanie o skuteczność terapii, jesteś potworem. Jeśli przypomnisz, że państwo nie drukuje własnych pieniędzy, tylko wydaje kasę obywateli, dostajesz łatkę człowieka bez serca.

Łatwogang ewidentnie działa pod wpływem emocji i gigantycznej fali uwielbienia. Problem polega na tym, że internet bardzo szybko robi z influencerów moralnych liderów. Wystarczy jedna viralowa akcja i nagle streamer staje się dla ludzi większym autorytetem niż lekarz. To już nie jest tylko „pomaganie dzieciom”. To próba wpływania na politykę zdrowotną państwa przez presję społeczną i emocjonalne filmiki.

Bo jeśli dziś każda internetowa mobilizacja ma wymuszać refundację terapii odrzuconej przez europejskich ekspertów, to jutro będziemy podejmować decyzje zdrowotne na podstawie lajków, a nie badań.

Dobry chłopak, ale działa na emocjach

Działalność internetowa Łatwoganga pokazała nam, że to zwykły, dobry chłopak, ale działa bardzo spontanicznie i często pod wpływem silnych emocji. Osoby z jego otoczenia mówiły otwarcie po pierwszej zbiórce, że wszystko u niego jest totalnym spontanem. 9-dniowy stream mógł się w ogóle nie udać, bo nie było żadnego szczegółowego planu, a transmisję odpalono na starym komputerze, który w każdej chwili mógł się wyłączyć. Ostatnia akcja rowerowa również wyglądała na zrobioną na prędce, co wiedzieliśmy po wielu wpadkach ze sprzętem.

*Powyższy felieton jest bardzo niepopularną opinią, bo Łatwogang w kilka tygodni stał się osoba nietykalną w Polsce, podobnie zresztą jak Bedoes, o którym innym razem.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

B.R.O. tworzy śpiewających influencerów, a teraz mówi, że „mainstream to znajomości, pieniądze i sztucznych uśmiech”

Większego zaorania w ostatnim czasie nie było.

Opublikowany

4 tygodnie temu

 

16 maja 2026

Przez

bro

B.R.O. wydał całkiem dobry technicznie numer „Maszyna”, który jednak nie broni się lirycznie. Strzały w powietrze, które przebiły oba kolana Broskiego.

Jedną z największych bolączek polskich raperów są strzały w powietrze. Kogo oni nie rozliczają w numerach. Wszystko im się nie podoba. Kiedy jednak podamy konkretne ksywy, które możemy dopasować do ich linijek 1:1, nabierają wody w usta albo się głupio tłumaczą.

Najświeższym przykładem pier***nia totalnych głupot jest B.R.O., który wymierzył linijki w mainstream, zapominając, że z takimi ludźmi chętnie i cały czas współpracuje, bo kosi z nich – pewnie – nieprzyzwoite pieniądze.

„Pływałem w głównym nurcie, czytaj w tym brudnym gównie. W którym rządzi pieniądz, znajomości no i sztuczny uśmiech. Jeśli go nosisz jesteś pustym głupcem. Bo to jak uprawiać prostytucję, mówiąc że to duży sukces” – nawija.

B.R.O. jest naczelnym ghostwriterem sztucznie stworzonych influencerów. Współpracuje głównie z Ekipą Friza, który uczy od podstaw swoich podopiecznych wspomnianych przez rapera „sztucznych uśmiechów” albo przesadzonych reakcji. W taki sposób buduje armię contentowych produktów, które zamiast własnego języka dostają gotowe teksty, gotowe emocje i gotowe schematy zachowań. Wszystko po to, żeby kamera widziała luz, a algorytm dostał dokładnie to, co lubi najbardziej: przesadę, krzyk i wiecznie przyklejony uśmiech.

B.R.O. cały czas działa z Frizem i Wersow i wciąż pisze teksty im oraz ich influencerom, których akapit wyżej porównuje do „prostytutek”, bo sztuczny uśmiech i znajomości chyba do nich pasują w 100% – prawda?

Dalej w numerze nie jest wcale lepiej: „Słucham wasze zwrotki wszystkie pocięte jak rozbi” – znów strzela w powietrze i kolejny raz wers ten można przypisać do jego „podopiecznych”, którzy bez pocięcia zwrotek byliby asłuchalni nawet dla 10-latków.

Może B.R.O. to maszyna, ale zaczęła już dawno rdzewieć, po tym pamiętnym piwie wylanym na głowę przez Belmondziaka.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Robią z nas złodziei. Kupując smartfona, zapłacimy więcej, a kasa pójdzie m.in. do raperów – felieton

Nowa, stara opłata, który uderzy we wszystkich, ale tylko niektórzy na niej zarobią.

Opublikowany

1 miesiąc temu

 

2 maja 2026

Przez

opłata reprograficzna

Rząd rusza z aktualizacją opłaty reprograficznej. Nowe zasady obejmują m.in. smartfony i laptopy, a pieniądze mają trafić do artystów, w tym do raperów. No i kto tu kogo okrada?

Ministerstwo dumnie ogłasza

Minister kultury Marta Cienkowska podpisała rozporządzenie, które aktualizuje zasady pobierania opłat od urządzeń używanych do kopiowania i odtwarzania treści. – Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to!” – przekazała w komunikacie opublikowanym na portalu X.

Smartfony i laptopy objęte opłatą!

Na czym polega zmiana? Lista sprzętów objętych opłatą została dostosowana do tego, jak dziś konsumujemy muzykę, filmy i inne treści. Do gry wchodzą m.in. smartfony, laptopy, tablety, telewizory oraz dekodery z pamięcią albo funkcją nagrywania. W praktyce chodzi o urządzenia, które realnie służą do kopiowania lub przechowywania materiałów chronionych prawem autorskim.

Czyli co, jesteśmy złodziejami?

Po chłopsku, twórcy ustawy chyba uważają, że jesteśmy złodziejami, bo z góry zakładają, że nielegalnie słuchamy muzyki, przegrywając ją sobie na telefony lub korzystając z nielegalnych źródeł streamingu. Ciekawe jakie to nielegalne źródła mamy w czasach powszechnego dostępu do Youtube i Spotify.

Żeby jednak było miło i fajniusio pani minister rozszerzoną opłatę ubrała w ładne słowa: – Giganci sprzętowi dzielą się swoimi zyskami z polskimi twórcami – podkreśliła.

Jak to dokładnie działa – wyjaśniamy

Kupujesz np. telefon albo pendrive. W cenie jest już opłata reprograficzna. Producent/importer przekazuje ją do organizacji, a organizacje dzielą pieniądze między twórców. Artyści dostają część pieniędzy, jeśli są zarejestrowani w takich organizacjach jak ZAiKS czy STOART, a ich muzyka jest uwzględniona w podziale. Gotówka jest rozdzielana według określonych zasad.

Ministerstwo uspokaja, jesteśmy spokojni

Ministerstwo ma życzeniowe myślenie na temat wzrostu cen elektroniki w związku z rozszerzoną opłatą. W uzasadnieniu projektu czytamy: – Biorąc pod uwagę stosunkowo niski poziom opłat przyjęty w projekcie rozporządzenia, należy uznać, że wpływ na sytuację konsumentów nie będzie znaczący.

Wszyscy jednak dobrze wiemy, że opłata ta zostanie przeniesiona na końcowego użytkownika, i to my zapłacimy więcej za smartfona czy laptopa, a miliony pójdą do artystów i twórców,

Miliony złotych wpływów

W 2024 roku wpływy z opłaty reprograficznej wyniosły 35,8 mln zł. Po zmianach budżet dla twórców może wzrosnąć nawet do poziomu 150-200 mln zł rocznie. Według szacunków stawka opłaty ma wynosić od 1 do 3% wartości urządzenia.

Jakie to piękne, a ty co słuchaczu o tym myślisz?

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Czy Kanye West padł ofiarą podwójnych standardów?

„Równi i równiejsi”.

Opublikowany

2 miesiące temu

 

17 kwietnia 2026

Przez

kanye west

Chorzów to miasto, które wyjątkowo nie ma szczęścia do ludobójczej symboliki i rapu. Dopiero co ucichł temat wizerunku sympatyka Ruchu z tatuażem hitlerowskiej gapy na karku w teledysku Bonusa RPK, a teraz medialną burzę wywołały próby blokady koncertu Kanye Westa. Czy jednak nie można tu dostrzec pewnej niesprawiedliwości w ocenie amerykańskiej gwiazdy?

Nie lada zagwozdkę mają decydenci w kwestii zgody na organizację czerwcowego koncertu Kanye Westa. Już pojawiają się przecieki, że zielonego światła na imprezę nie będzie. Z jednej strony warto pokazać, że jesteśmy zupełnie inni kulturowo niż np. Niemcy, gdzie wielu zbrodniarzy nie poniosło żadnej odpowiedzialności po wojnie i mogli spokojnie wychowywać kolejne pokolenia naszych zachodnich sąsiadów, piastując ważne stanowiska publiczne. Z drugiej – czy osoba chora psychicznie musi być wiecznie stygmatyzowana z powodu odklejek z przeszłości, które mogły wywołać np. źle dobrane leki?

W zasięgowych głosach sprzeciwu przodują zwłaszcza minister Marta Cienkowska i Krzysztof Stanowski. Pytaniem otwartym pozostaje, dlaczego Stanowski nie był równie stanowczy, gdy ambasador Ukrainy wybielał na antenie Kanału Zero hitlerowskiego kolaboranta, Romana Szuchewycza, który uczestniczył w pogromach ludności cywilnej?

Z tęczową swastyką na szyi zaprezentował się fotoreporterom w 2015 roku Maciej Maleńczuk, a dziś jest przecież jednym z pupilów prorządowych mediów. Podobna akcja tyczy się Olgi Tokarczuk, która pozowała na tle krzyża przerobionego na hitlerowski symbol. Żadnej dyskusji nie wywołała też manifestacja byłego prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenko, który w 2023 roku udostępnił nagranie z czarnym słońcem na ramieniu, czyli ulubionym symbolem jednego z architektów obozów śmierci, Heinricha Himmlera. Czy w związku z tym możemy mówić wprost o zjawisku „równi i równiejsi”?

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Felieton

Czy uliczny rap ogłupia? Kawałki, których słuchamy, mogą zdradzać naszą inteligencję

Twoja playlista mówi więcej, niż myślisz.

Opublikowany

3 miesiące temu

 

23 marca 2026

Przez

raper

Nowe badanie Journal of Intelligence pokazuje, że to nie muzyka, a teksty kawałków mogą zdradzać poziom inteligencji słuchacza. Analiza danych ze smartfonów ujawnia subtelne powiązania między playlistą a zdolnościami poznawczymi.

Teksty ponad bitem – wniosek naukowców

Możemy zapomnieć o gadkach, że inteligencję zdradza słuchanie jazzu albo klasyki. Nowe badanie opublikowane w Journal of Intelligence wywraca ten schemat do góry nogami. Okazuje się, że klucz nie leży w gatunku ani brzmieniu, tylko w tym, co jest nawijane w kawałkach.

Naukowcy odkryli, że to właśnie warstwa liryczna daje więcej informacji o zdolnościach poznawczych niż tempo, melodia czy klimat numeru. Czyli nie chodzi o to, czy leci trap czy boom bap – tylko o to, jakie treści wchodzą do głowy.

58 tysięcy kawałków

Badacze wzięli na warsztat 185 osób i przez 5 miesięcy śledzili ich odsłuchy. Każdy numer, każda playlista – wszystko zapisane przez specjalną apkę.

W tym czasie uczestnicy przesłuchali łącznie ponad 58 tysięcy unikalnych utworów. Do tego doszły testy sprawdzające logiczne myślenie, słownictwo i zdolności matematyczne.

Smutniejsze numery, wyższe wyniki?

Wnioski? Ciekawe i trochę nieoczywiste. Osoby, które częściej sięgały po kawałki o mniej pozytywnym, bardziej refleksyjnym klimacie, miały wyższe wyniki w testach. Do tego dochodzą teksty skupione na „tu i teraz”, autentyczności i tematach związanych z domem – one też korelowały z wyższą inteligencją.

Z kolei tracki pełne społecznych odniesień i niepewnego języka częściej pojawiały się u osób z niższymi wynikami.

Studio > koncert? Też ma znaczenie

Osoby z wyższą inteligencją częściej wybierały kawałki z niskim wskaźnikiem „liveness”, czyli takie, które brzmią jak nagrane w studiu, a nie na żywo. Badacze tłumaczą to prosto – bardziej ogarnięci słuchacze mogą traktować muzykę jako coś do skupienia i analizy, a nie tylko do energii i chaosu koncertowego.

Słuchasz więcej – masz lepsze wyniki

Kolejna rzecz – ilość. Ci, którzy spędzali więcej czasu na słuchaniu muzyki, mieli statystycznie wyższe wyniki w testach. Podobnie jak osoby, które często sięgały po kawałki w innych językach niż ojczysty.

Playlista nie zrobi z Ciebie geniusza

Zanim ktoś zacznie układać playlistę „na inteligencję”, warto ostudzić hype. Związek między muzyką a inteligencją jest niewielki i czysto statystyczny. To nie działa tak, że słuchasz jednego typu numerów i nagle rośnie IQ.

Same w sobie te efekty prawdopodobnie nie są wystarczająco silne, aby miały praktyczne zastosowanie – mówią badacze.

Co to oznacza dla rapu

Badanie nie ocenia gatunków muzycznych typu rap, rock czy jazz jako „lepszych” lub „gorszych”. Bardziej chodzi o to, jakich treści się słucha i jak je przetwarza. W przypadku rapu ulicznego mamy zazwyczaj do czynienia z prostymi tekstami, ale z drugiej strony możemy je przetwarzać na rożne sposoby. W przypadku rapu technicznego i wielowarstwowych linijek, język, tematy i sposób narracji jest jednak dużo bardziej wyszukany.

Osoby słuchające bardziej refleksyjnych i złożonych treści – mają trochę wyższe wyniki. Osoby słuchające prostych i powierzchownych treści – mają je niższe.

Bilety na różne wydarzenia hip hop znajdziesz u naszych przyjaciół Biletomat.pl
Czytaj dalej

Popularne

Copyright © Łukasz Kazek dla GlamRap.pl 2011-2026.
(Ta strona może używać Cookies, przeglądanie jej to zgoda na ich używanie.)

error: