Sprawdź nas też tutaj

Felieton

ROZKMINA: Eminem cz.1

Opublikowany

 

Eminema nie trzeba nikomu przedstawiać, słyszał o nim z całą pewnością każdy słuchacz rapu w naszym kraju. Nie zaszkodzi jednak przyjrzeć się dogłębnie jego drodze z samego dna na sam szczyt, twórczości, oraz obfitującemu w skandale i zawirowania życiu prywatnemu, żeby zrozumieć w całej okazałości jego fenomen. Zapraszam do zapoznania się z niesamowitą historią jednego z najbardziej utalentowanych i zarazem najciekawszych MC’s na świecie.

Marshall Bruce Mathers III – bo tak brzmi prawdziwe imię oraz nazwisko Eminema – przyszedł na świat 17 października w Missouri. Od samego początku życie nie rozpieszczało chłopaka – nie dość, że jego ojciec opuścił rodzinę kiedy przyszły MC miał zaledwie półtora roku, wychowywał się w biedzie, doświadczając rozmaitych upokorzeń ze strony wychowującej go samotnie, uzależnionej od alkoholu i środków przeciwbólowych cholerycznej matki. Przez długi czas żył z matką na walizkach, często zmieniając szkoły i nie mogąc nawiązać trwałych relacji z rówieśnikami, a jego życie było nieustającym pasmem udręk.

 

Największych upokorzeń młody Eminem doznawał w szkołach, gdzie nękany był przez czarnoskórych rówieśników. Pewnego dnia jeden z nich – De Aneglo Bailey – niemalże zakatował chłopka na śmierć w szkolnej toalecie, nieco wcześniej rzucając w niego śnieżką w której umieścił kamień. Pobicie zakończyło się dla niego krwiakiem mózgu i operacją, a także czasową utratą widzenia na jednym oku, ale szybko udało mu się dojść do pełni zdrowia. Na wydanym lata później, swoim pierwszym w pełni legalnym, długogrającym albumie ”The Slim Shady LP” zamieścił piosenkę pt. ”Brain Damage”, w której opisał całe zajście, trochę je koloryzując, jak sam powiedział w jednym z wywiadów, ”Żeby nie zanudzić słuchacza”, na wskutek czego niestety część odbiorców była zmieszana opowieścią, nie potrafiąc oddzielić zawartej w niej fikcji od prawdy.

Sam Eminem zapytany w jednym z wywiadów o to, czy jego zdaniem ludzie rozumieją jego wybujałe poczucie humoru które prezentuje w swoich piosenkach, odpowiedział ”Myślę, że młodzi ludzie łapią o co chodzi, za to starsza publika czasami się w tym gubi, traktując moje piosenki zbyt dosłownie. Nie obchodzi mnie to, jest to dla mnie wręcz zabawne, bo jeśli mówię, że ”Mózg zaczął wyciekać mi z czaszki”, i oni w to wierzą, to co z nimi jest nie tak? (…) Kiedy wyszedł pierwszy album N.W.A., zobacz jak wszyscy literalnie to przyjmowali. To była rozrywka, a ludzie zdawali się tego nie pojmować. Jeśli N.W.A. powiedzieli: ”Zastrzelimy Cię”, oni w to wierzyli. (…) Może Dre i Ice Cube byli wściekli kiedy pisali coś takiego, ale nie oznacza to że czują się tak bezustannie.”. Rzeczony utwór jest niesamowitym, czysto rapowym storytellingiem, w którym Eminem po raz pierwszy wypowiadał się z perspektywy nie tylko swojej ale i innych osób (szkolnego oprawcy, matki, pielęgniarki) starannie modulując przy tym swój głos w celu jak najlepszego oddania różnic w emocjonalnym pobudzeniu tych postaci.

Dwa lata po ukazaniu się ”The Slim Shady LP” De Angelo Bailey wytoczył Eminemowi proces o naruszenie dóbr osobistych, żądając miliona dolarów odszkodowania. Pozew ten został jednak odrzucony przez sędziego, który humorystycznie uzasadnił swoje postanowienie własnoręcznie skreśloną rymowanką: ”Bailey thinks he’s entitled to some monetary gain/Because Eminem used his name in vain” (”Bailey myślał że jest upoważniony do otrzymania finansowych dóbr/Bo Eminem użył nierozważnie jego imienia”).

 

Zanim Marshall Mathers usłyszał rap, chciał rysować komiksy. Miłością do czarnej muzyki zaraził go starszy o rok wujek Ronnie, który pewnego dnia pożyczył mu album ”Reckless” Ice-T. Przyszła gwiazda rapu miała wtedy zaledwie około 13 lat. Eminem od razu zafascynował się nowym odkryciem, decydując się na to, żeby samemu spróbować swoich sił w rapie. Za pseudonim artystyczny przyjął M & M (pierwsze litery jego imienia i nazwiska). Od tamtej pory spędzał całe swój wolny czas na pisaniu i nagrywaniu, szlifując swój warsztat twórczy do perfekcji. Wiele lat później, kiedy stał się już sławny, powiedział w jednym z wywiadów: ”Zbieram pomysły przez cały tydzień. (…) Zapisuję nieskładnie na kartkach papieru słowa, rymy oraz metafory. Kiedy zbierze się wystarczająco wiele materiału, łączę go w jedną całość. Robię to celowo, żeby w przypadku zgubienia zapisków uniemożliwić ewentualnemu znalazcy zorientowanie się w ich znaczeniu. Połowa zdania będzie tu, druga połowa tam. Nie wiem sam, kiedy zacząłem tak robić. (…) Definitywnie jestem perfekcjonistą. Tworzę swoją muzykę tylko dla siebie. Nie myślę o tym, czy spodoba się ona komukolwiek poza mną. Jeśli chociażby użyję niewłaściwie słowa ”the” – wrócę [do studia] i zmienię to. Przed wypuszczeniem muzyki w eter muszę przesłuchać ją milion razy upewniając się, że nie dostrzegam w niej żadnej usterki. (…) Pewne piosenki wymagają więcej czasu od innych do napisania ich, zależy to od tego, w jakim nastroju się aktualnie znajduje i o czym myślę. ”My Name Is…”’ było bardzo proste do napisania, wymyśliłem refren utworu zanim jeszcze zabrałem się do pisania zwrotek. Czasami piszę rapowe opowiastki, i muszę wracać do pisania ich w ciągu następnych dni. Napisania ”Brain Damage” zajęło mi kilka dni. (…) Tworzenie jest dla mnie formą terapii – nie tylko kiedy piszę, ale również kiedy rapuje. To jest sposób na zrzucenie ciężaru z serca.”.

W autobiografii rapera pt. ”The Way I Am” znalazło się wiele skanów jego rękopisów – ich widok rzeczywiście pokrywa się z tym co powiedział o nich sam Eminem, i robi wrażenie. Są doszczętnie zabazgrane drobnym maczkiem przy użyciu kolorowych długopisów. Sam Eminem dodaje w ksiażce: ”Czasami kiedy czytam swoje stare rękopisy, mam problem ze zrozumieniem, o co w nich chodzi, ale podczas procesu twórczego wiem dokładnie, co do czego pasuje”.

Ronnie popełnił samobójstwo w 1991 roku strzelając sobie w głowę, co pogrążyło Eminema w depresji. Ronnie również był zaangażowany w tworzenie muzyki, jednak nigdy nie starał się upatrywać w ewentualnym odniesieniu sukcesu w jej publikacji sposobu na życie. Eminem lata później chciał wykorzystać taśmę demo wujka na swojej płycie ”The Marshall Mathers LP”, ale pomysł ten konsekwentnie wybijała mu z głowy jego najbliższa rodzina, czego sam raper nie rozumiał, zdecydował się odpuścić jednak ten pomysł dla świętego spokoju. Nie omieszkał się jednak wspomnieć jego osoby w kilku swoich utworach, kazał sobie nawet wytatuować napis ”Ronnie R.I.P.” na swoim lewym przedramieniu.

 

W 1989 roku Eminem poznał Kim, która dziesięć lat później została jego żoną. Szybko przypadli sobie do gustu, i zostali parą. Ich związek od samego początku był bardzo burzliwy, wiele razy rozstawali się ze sobą, a potem wracali do siebie. W 1995 roku na świat przyszedł owoc ich miłości – córka Hailie Jade, co zmobilizowało Eminema do poszukiwań pracy kosztem dokładania starań do osiągnięcia sukcesu w muzyce. Z biegiem czasu Eminem poznał Proofa, który namówił go na branie udziału we freestyleowych bitwach, co pozwoliło mu zaistnieć oraz zyskać szacunek podchodzących do niego z niechęcią czarnoskórych MC’s. Eminem pracował w tym czasie w restauracji Gilbert’s Lodge, gdzie kucharzył oraz zmywał naczynia za małe pieniądze. Niestety, nie stać go było na utrzymanie rodziny, a jego praca twórcza nie przynosiła żadnych profitów, więc wraz z Kim kradli w sklepach drobne przekąski. W parze rosła frustracja spowodowana taką sytuacją, stale dochodziło między nimi do kłótni, a czasami nawet rękoczynów. Życie stawało się coraz bardziej nieznośnie, ale raper nie porzucił marzenia o odniesieniu sukcesu. Kilka lat później powiedział: ”Nie miałem nic do stracenia, ale wszystko do zyskania”.

W 1996 roku, nakładem małej, lokalnie działającej wytwórni Web Enterteiment, ukazał się pierwszy album Eminema – ”Infinite”. Materiał ten w niczym nie przypominał jego późniejszych dokonań muzycznych, był w porównaniu z nimi bardzo łagodny a jego tematyka koncentrowała się na problemach szarego życia codziennego. Album przeszedł niemal zupełnie bez echa, a także ściągnął na Eminema falę krytyki o to, że kopiuje styl znanych MC’s, takich jak chociażby NAS. Eminem był załamany komercyjnym, jak i artystycznym fiaskiem, które odniosła płyta, podobnie jak Kim, która rozgoryczona szybko wyprowadziła się od niego, i wytoczyła mu proces sądowy o zakaz kontaktowania się z Hailie. Raper nadal niestrudzenie brał jednak udział we freestyleowych potyczkach, z czasem załapując się do coraz poważniejszych, bardziej prestiżowych bitew.

 

Jedną z takich imprez było Scribble Jam w Ohio w 1997 roku. Po jakimś czasie pojedynkowania się na słowa Eminem natrafił na utalentowanego MC o ksywie Juice, który pokonał go w pierwszej rundzie, a potem przegrał z nim w drugiej. Podczas finałowej potyczki Eminem przegrał z Juicem, po tym jak ten poniżył go ewidentnie przygotowanym wcześniej, kompleksowo złożonym wersem, wygrywając trofeum. Po porażce Em wrócił do Detroit kompletnie zrezygnowany i spłukany. Jakiś czas później nagrał oryginalną wersję ”Rock Bottom” – piosenka znalazła się potem na ”The Slim Shady LP”. Eminem lata później przyznał w swojej biografii, że nagrywał utwór z myślą, że to ostatnie jego twórcze dokonanie. postanowił skończyć ze sobą, zażywając całe opakowanie Tyleonlu (lekarstwa przeciwbólowego) i popijając je wódką, zwymiotował jednak wszystko w łazience. Strach pomyśleć, co byłoby, gdyby raper wybrał skuteczniejszą metodę popełnienia samobójstwa. Niewiele brakowało, żeby jego gwiazda nigdy się nie narodziła, zmieniając oblicze hip-hopu, los chciał jednak inaczej. Po tym zdarzeniu raper dalej pracował nad swoją muzyką, z czasem udało mu się również zejść z Kim.

 

Bardzo pamiętnym dla rapera wydarzeniem było wzięcie udziału w freestyleowym trudnieju Rap Olympics w Los Angeles, w 1998 roku. Eminem pokonał bez trudu wszystkich MC’s, jednak podczas finałowej bitwy tłum okrzyknął zwycięzcą MC o ksywie Otherwize, którego freestyle był słaby zarówno pod względem technicznym jak i merytorycznym. Oponent zwyczajnie odgrażał się Eminemmowi. ’Nie pamiętam żadnych rymów w wykrzykiwanych przez niego w moim kierunku pogróżkach że zamknie mi ryj, zarżnie mnie, podetnie mi gardło” – wspomina w swojej biografii, dodając, że było to dosłownie coś w tylu: ”Kurwo zabiję Cię! Przewiercę Cię kurwa! Nienawidzę Cię! Zbesztam Cię z błotem!”. Pierwszą nagrodą był złoty Rolex oraz 500 dolarów, których raper bardzo potrzebował. Przegrana po raz kolejny załamała go, tym bardziej, co sam przyznał, że werdykt publiczności był bardzo niesprawiedliwy. Jego wizyta w Los Angeles nie poszła jednak zupełnie na marne – kiedy zdenerwowany zbierał się w drogę powrotną do domu, zaczepił go asystent Jimmiego Lovine, pracownika wytwórni Interscope Records, prosząc MC o jego taśmę demo. Ten zupełnie nie robiąc sobie nadziei cisnął w niego kasetą i odszedł.

 

Kiedy jakiś czas potem zajął pierwsze miejsce w konkursie „Freestyle Performer of the Year” w radiowym ”Wake Up Show”, zainteresował się nim sam Dr. Dre, a Jimmy Lovine podczas wymiany zdań na jego temat puścił słynnemu producentowi kasetę demonstracyjną Eminema, po czym Dre bez wahania postanowił odnaleźć go i podpisać z nim kontrakt. Zanim jednak do tego doszło, czekało na niego jeszcze pokonanie wielu trudności…


Jeśli szukasz biletów na koncerty hip-hop/rap, zdobędziesz je w 100% legalnie u naszych przyjaciół z Biletomat.pl

 

Felieton

Dwa Sławy – czy dobrze już było? – felieton

Zabawa formą vs wielowymiarowe metafory.

Opublikowany

 

dwa sławy

Od premiery najnowszej płyty Dwóch Sławów minęły już dwa miesiące. Zdążyłam się z nią solidnie osłuchać i dowiedzieć, co dobrze by było opisać. Opinie o projekcie – wprost mówiąc – nie są najlepsze, co duet wziął już na klatę. Moje zdanie jest jednak nieco inne więc zapraszam na łyżkę miodu w beczce dziegciu.

Kryzys wieku średniego?

Zacznę prosto z mostu – uwielbiam ten duet. Na ich wielowymiarowe metafory trzeba kupić drukarkę 3D. Zabawa słowem, luz i humor to cechy, które niewątpliwie muszę im przypisać i wcale nie muszą nikogo do tego przekonywać. Ale, co w sytuacji, gdy masz za sobą dziesięć lat punchline’ów, wszechobecnej beki i hashtagów, a fani czekają? Jasne, możesz zrobić kolejny taki sam album, który i tak nie ma podjazdu do debiutu. Stąd najnowszy projekt Astka i Rada jest totalnie zrozumiały – dajmy im działać i się rozwijać. Kryzys wieku średniego i te sprawy.

Zabawa formą

A tak serio – spodziewaliście się kiedyś, że łódzki duet mógłby zagrać swoje numery na imprezie Świętego Bassu albo zrobi manifest polityczny, który będziecie podśpiewywać pod prysznicem? Chcecie starych Sławów – włączcie „Ludzi Sztosów”, proste. I oczywiście – jak większość z Was – analizowałam ten album na Genusie, łapiąc się za głowę po wytłumaczeniu kolejnego wersu. Jednak… to było dekadę temu. Nikogo zatem nie powinno dziwić, że przyszedł u panów czas na zabawę formą, poniekąd wyniesioną z projektu club2020.

Najwyżej będzie stójka lub parter

Czy „Dobrze by było” jest krążkiem bez treści? Złośliwi powiedzieliby, że tak. Ale obiektywnie patrząc – numery „Myślałem, że będzie gorzej” czy wcześniej wspomniany bez nazwy „To nie jest kraj dla kabrioletów”, mają to, co tygryski lubią najbardziej. Jest więcej śpiewów, autotune’ów i wtyczek niż kiedykolwiek. I dobrze by było trochę odpuścić, wychillować i zaakceptować ten wytwór, spięty słuchaczu. A, że krążek buja i na żywo miałam okazję sama się przekonać na trasie – a jakże! – „Dobrze by było Tour”. Już 4 kwietnia w ich mothership (czytaj w Łodzi) zagrają finałowy koncert więc jeśli w domowym zaciszu denerwują Cię te chłopy, daj im szansę. Najwyżej będzie stójka lub parter.

Czytaj dalej

Felieton

Drugi koncert Quebonafide na Narodowym. Czy to jawne oszustwo? – felieton

Na pewno zachowanie nie po koleżeńsku.

Opublikowany

 

quebonafide

Organizacja pożegnalnego koncertu Quebonafide przypomina zabawę w kotka i myszkę. Na pewno jest brakiem poszanowania dla słuchaczy, którzy kupili bilet i właśnie się dowiedzieli, że ostatni koncert rapera będzie miał kilka dat.

Wyobraźmy sobie sytuację, że kupujemy limitowaną płytę artysty za 200 zł, który deklaruje, że nakład tysiąca sztuk nie będzie nigdy wznawiany. Tymczasem zamiast cieszyć się z „białego kruka” w domu dowiadujemy się jeszcze w dniu zakupu, że z powodu dużego zainteresowania płytą postanowiono dotłoczyć drugi tysiąc egzemplarzy. Podobne do tej sytuacje już się zdarzały, ale płyty były dotłaczane po kilku latach. Tym niemniej, mamy tu do czynienia ze złamaniem umowy między artystą a słuchaczem, czyli ze zwykłym oszustwem.

Pierwszy, drugi… i trzeci – „ostatni koncert” Quebonafide

Podobnie jest z koncertem Quebonafide. W przeciągu bardzo krótkiego czasu, słuchacze mogą czuć się oszukani i to aż dwukrotnie. Za pierwszym razem, kiedy „Ostatni koncert Quebonafide” miał się odbyć online. Po kilku tygodniach, kiedy wykupiono bilety na wydarzenie, dowiedzieliśmy się, że wcale nie będzie to ostatni koncert, bo ostatni odbędzie się dzień później na PGE Narodowym. Kombinacje alpejskie, przesuwanie startu sprzedaży zakupu biletu to temat na zupełnie oddzielny wątek, ale to co się dzisiaj wydarzyło i jak zostały potraktowane osoby, które kupiły bilety na wydarzenie online powinno skończyć się co najmniej bojkotem ze strony odbiorców.

To jednak nie koniec kpin ze słuchaczy.

Pierwszy, drugi i trzeci – „ostatni koncert” Quebonafide

Oszustwo na drugi koncert?

W czwartek, w zaledwie parę godzin bilety na ostatni koncert Quebonafide na Narodowym zostały wyprzedane. Jeżeli ktoś miał szczęście, to po kilku godzinach walki z systemem bileterii i zacinającej się stronie kupił bilety. To nic, że będzie siedział gdzieś za przysłowiowym filarem, w ósmym rzędzie z daleka od sceny. Miał świadomość i satysfakcję, że warto było się pomęczyć, bo miało to być jedyne takie wydarzenie – unikalne, tak przynajmniej go zapewniano. Więc zamiast wcisnąć „Esc” postanowił wziąć nawet to najsłabsze miejsce, bo będzie częścią historii. Nic bardziej mylnego.

Po kilku godzinach ogłoszono, że „ostatni koncert” Quebonafide będzie miał jeszcze jedną datę. Dzień wcześniej raper zagra jeszcze jeden koncert. Dzień wcześniej! Przecież to brzmi jak absurd. Tuż po zakupie biletu, zmieniane są zasady gry i umowy między raperem a słuchaczem. Wygląda to jak celowe działanie i wprowadzenie kupującego bilety w błąd. Który koncert więc będzie tym ostatnim. Ten 27 czy 28 czerwca?

Quebonafide z ostatniego koncertu robi sobie trasę koncertową, choć przy zakupie biletu z nikim się na to nie umawiał. Ba, sugerował unikalne i jedyne tego typu wydarzenie. Tymczasem osoby, które walczyły dzisiaj o bilety będą musiały pocieszyć się zmęczonym artystą po występie dzień wcześniej i zleakowanym koncertem na TikToku.

Opinie słuchaczy
Opinie słuchaczy
Opinie słuchaczy

Czytaj dalej

Felieton

Zaginiona córka Magika. Kamka z „Rap Generation” to przyszłość sceny? – felieton

Uczestniczka programu zdobyła uznanie jurorów i widzów.

Opublikowany

 

kamka

Za nami dwa pierwsze odcinki programu „Rap Generation”, po którym sporo emocji budzi Kamka – skromna raperka z klasycznym sznytem.

Kamka „zaginiona córka Magika”

Kamka wykonała w programie utwór „To nie GTA”. Spodobał się on Pezetowi, Malikowi i Leosi. Pierwsze recenzje występu Kamki wśród widzów są bardzo, ale to bardzo pozytywne – mówi się już wprost o nowej świeżości na scenie. Nie tylko komentatorzy hip-hopowi są pełni optymizmu, ale także słuchacze. Pod nagraniami z Kamką pojawiają się prawie same propsy:

  • Lepszego flow nie słyszałem w polskim rapie od lat.
  • Vibe jak Paktofonika.
  • Zaginiona córka Magika.
  • Malik jest w szoku, że można tak rymować.
  • Leosia w końcu usłyszała prawdziwy damski rap.
  • Rzadko mam ciary od muzy, dzięki młoda za emocje.

Czy Kamka to przyszłość sceny?

Pojawienie się newschoolu i nowej fali raperów zrewolucjonizowało scenę, ale nie spowodowało, że weterani tworzący klasyczny odłam zaczęli zdychać z głodu. Po kilku latach tryumfu młodej fali, dinozaury sceny zaczynają brać coraz głębszy oddech. Młodzi wracają do oldschoolu, co widać chociażby po ilości koncertów starych wyjadaczy. To też bardzo dobra wiadomość dla Kamki, która dała się poznać z klasycznej strony.

Najpopularniejsze raperki w kraju to twórcy newschoolowi, balansujący na granicy rapu i popu. Kamka jest ich przeciwieństwem i z automatu zdobyła przychylność sporej części odbiorców, którzy – powiedzmy sobie szczerze – nie przepadają za rapem Bambi, Young Leosię czy Oliwki Brazil. Dobrze poprowadzona Kamka może stać się jedną z głównych sił na polskiej scenie rapowej. To idealny czas na kobiecy trueschool – słuchacze o to zabiegają jak nigdy dotąd, rzygając cukierkowością i zbyt przesadną wulgarnością.

Kim jest Kamka

Kamka, czyli Kamila Podziewska to 20-latka pochodząca z Suwałk, która obecnie mieszka w Warszawie. Swoje numery publikuje od 1.5 roku, chociaż pierwsze teksty zaczęła pisać już w szkole podstawowej. W ostatnim czasie publikuje coraz więcej muzyki i nie boi się eksperymentować z różnymi gatunkami. Raperka może liczyć na wsparcie mamy, siostry, ojczyma i babci. Z tatą nie utrzymuje kontaktu.

Łączy rap z wojskiem

Kamila od lat interesuje się wojskowością. To studentka Akademii Sztuk Wojennych. Przez ostatnie dwa lata służy w Wojskach Obrony Terytorialnej: wyjeżdża na granice, poligony i ćwiczenia.

Czytaj dalej

Felieton

Sentino spadł Truemanowi jak z nieba. Uwiarygadnia scamy – felieton

„Udawany milioner, największy pozer i scamer”.

Opublikowany

 

trueman sentino
fot. kadr z wideo yt/TrueMan

Trueman został menagerem Sentino, pomógł wydać mu książkę, wypuścili razem płytę i przy jego medialności promuje swoje biznesy. Co najważniejsze – Sentino uwiarygadnia je, a ten może docierać do nowej grupy docelowej, którą łatwo scamować.

Trueman to postać pozująca na milionera, która uchodzi za płynnie poruszającego się po biznesach internetowych i kryptowalutowych. Za każdą z jego działalności ciągnie się jednak potężny smród, a na największych forach o zarabianiu w sieci jest określany przez użytkowników jako scamer, czyli oszust.

Sprzedawca ebooków

Początkowo internetowa działalność Truemana opierała się na tworzeniu filmów na temat innych twórców. Szybko jednak przeszedł do sprzedaży własnych ebooków. W 2020 roku ukazał się „Milioner 2021”. W ebooku obiecywał jak zarabiać setki złotych dziennie na afiliacji kont bankowych. Osoby, które dały się namówić na zakup magicznej wiedzy Truemana, twierdzą, że poradniki finansowego influencera to same ogólniki i oczywistości. Wszystko, co znajduje się w jego książkach, znajdziemy na pierwszym lepszym kanale o finansach.

I tak np. promowany przez niego projekt kryptowalutowy ScanDeFi okazał się być pump and dumpem, czyli oszustwem finansowym, który polega na sztucznym podbijaniu cen aktywów (w przypadku Truemana, cenę podbijały jego kontakty z influencerami), żeby potem na górce szybko je sprzedać, zostawiając innych inwestorów z bezwartościowymi udziałami. Na kryptowalucie zarobił oczywiście tylko Trueman, a straciły osoby, które mu uwierzyły, że zarobią. Z przekazów medialnych wiemy, że wzbogacił się na tym o ok. 180 tys. zł.

Punktem zwrotnym w jego karierze było podjęcie współpracy z Amadeuszem Ferrarim, który był idealnym uwiarygodnieniem działalności Truemana w sieci. Dzięki niemu mógł docierać do nowej grupy odbiorców i pomnażać na niej swój majątek. Jak sam mówił, w wieku 20 lat miał na koncie podobno 4 mln zł. Prowadził też rzekomo 12 firm. Jego nazwiska próżno jednak było szukać w KRS czy CEIDG, a jedyną działalność jaką miał, była ta otworzona w 2022 roku.

Trueman o sobie

„Oscamował tyle ludzi. Łapią się na to dzieciaki”

Wśród społeczności skupionej wokół zarabiania w Internecie Trueman jest spalony, mając opinię scamera, z którym nie warto wchodzić w żadną współpracę.

„Ten gość opiera się tylko na farmazonach. Łapią się na to dzieciaki, które myślą, że jak kupią ebooka to będą robić kasę jak ich idole z Internetu. Tu nie ma żadnej wartości.”

„Gościu przecież tyle ludzi oscamował, czy to na fake krypto, bukmacherka czy kij wie co jeszcze. Tak jak wszystko inne, zapewne jego aktualna działalność opiera się na wyłudzeniu jak największej kasy i rozpoczęcie kolejnego „biznesu”.”

Opinie o Truemanie na make-cash.pl

Sentino – uwiarygadniacz

Co więc można zrobić w sytuacji, kiedy branża nie chce mieć z tobą nic wspólnego? Poszukać odbiorców w innej, robiąc biznes na tych, którzy cię jeszcze nie znają i próbować założyć własną społeczność. Pomóc w tym może ten, który ma już wierną grupę fanów, czyli w tym przypadku Sentino.

Obecnie Trueman działa jako menager Sentino. Pomógł wydać mu książkę, razem również wydali płytę „BNP”. Współpraca z raperem otworzyła mu nowe możliwości i dotarcie do całkiem innej grupy odbiorców i to liczonej w setkach tysięcy. Bazując na stałej grupie słuchaczy Sentino i jego muzyki, Trueman chce spieniężyć swoją współpracę z raperem kolejnym biznesem – BNP.Global. To społeczność, która ma zrzeszać „scammerów, finesserów oraz hustlerów”.

Nowy biznes Truemana i Sentino

Sentino wydaje się być do tego idealną postacią, która od lat polaryzuje środowisko rapowe, ale ma też zaufane grono fanów. Panowie zaczęli właśnie promować nowy biznes, oczywiście pokazując jak bardzo są zarobieni, bo nic nie działa tak na wyobraźnię, jak kupno bransoletki za 20 tys. zł czy okularów za 5 tys. zł

Oferta BNP Global to zero konkretów i same ogólniki. Osoba, która zarabia na jakimś biznesie nie ujawnia swoich metod zarobków, chyba, że metodą na zarabianie jest sprzedawanie takich właśnie ebooków.

– Idziemy jeszcze po najdroższą torbę, która jest w Louis Vuitton dostępna, która jest w cenie samochodu polskiego rapera – mówi Sentino w pierwszym vlogu reklamowym, którego zadaniem jest napędzić jak największą ilość osób do zakupu dostępu do nowej platformy Truemana.

Niestety, po komentarzach widać, że współpraca Treumana z Sentino jest strzałem w dziesiątkę. Tylko nieliczni dopatrują się w ich biznesie czegoś niepokojącego. Dodatkowo jakiś czas temu pojawiła się informacja o pogodzeniu się Sentino z Malikiem i ich spotkaniu w Paryżu, do czego miał doprowadzić sam Trueman. Czy szef GM2L będzie kolejną osobą, która ma uwiarygadniać szemrane biznesy, czas pokaże.

Odbiorcami Truemana są teraz najwierniejsi fani Sebastiana

Czytaj dalej

Felieton

Lacazette ratuje niemiecki rap – felieton

Młodego rapera propsują m.in. Capital Bra, Celo, Abdi, Loredana i Kolja Goldstein.

Opublikowany

 

Przez

lacazette

Niemiecki rap od pewnego czasu nie ma zbyt wiele do zaoferowania i to samo zdanie podziela raperka Loredana. Ciężko robi się na sercu słuchaczy, nie ma co ściemniać, że niemiecka scena była po francuskiej jedną z najmocniejszych w Europie, a tu ledwie kilku artystów nadaje się do konsumpcji. Obecnie albumy wpadają w jedno ucho i tak samo szybko wylatują drugim. Treści oraz teksty nie trenują mózgu, nie bawią, ani nie intrygują. Jadąc w Sbahnie grzebiesz coś na telefonie i nawet nie wiesz, czego słuchasz. Do czasu aż pojawił się Lacazette, który zmusza odbiorcę do poświęcenia mu inkluzywnej uwagi.

„LID” – album roku 2024

Nazywa siebie samego ratunkiem niemieckiego rapu i raczej nie będzie musiał składać od tego apelacji. Nikt nie zarzuci mu niekompetencji albo ghostwritingu. Jego album “LID” bardzo szybko po premierze usytuował się na 5 miejscu top albumów. Muzyk nie był żadną wielką figurą undergroundu. Zrobiło się o nim bardziej głośno, kiedy kawałek “H&K” puszczał w samochodzie Capital Bra, co w pewnym stopniu pomogło newcomerowi na uzyskanie pierwszego rozgłosu. Typ pojawił się tak naprawdę znikąd i nie wiemy o nim zbyt dużo. Od początku wspierają go Gringo i Kalazh44, którzy propsują ciężką pracę chłopaka związanego z Labelem Baklava Music. Celo i Abdi w jednym z wywiadów również przychylnie odnieśli się do berlińczyka. Ten duet obok Haftiego, to ojcowie Straßenrap w Niemczech.

Okładka albumu „LID”

Milion euro zysku

Pochodzący ze Steglitz- Zehlendorf raper nie postawił na typową ścieżkę kariery. Zazwyczaj jako newbie robisz drop dwóch kawałków i czekasz po dobrze przyjętej premierze na deal z Universal albo Sony. Lacazette natomiast, nagrał aż 13 klipów w bardzo podobnej, ulicznej, zimnej stylistyce mrocznego Berlina, które na YouTube przyniosły mu ok. 1 miliona euro zysku. Estetyka dość już znana, ale przedstawiona w innej, ciekawej perspektywie, owiana tajemnicą i zawadiackim spojrzeniem muzyka.

Inteligentny uliczny rap

Lucky sprawił, że niemiecki rap dostarcza słuchaczowi i szerokiej grupie wiekowej odbiorców, dużej przyjemności. Streetrap doczekał się w końcu chwytliwych i inteligentnych wersów, przeplatanych ironicznym humorem. Grek lubi czasem znikąd wypuścić zaskakujący, humorystyczny punchline jak: “Dostawca jest Niemcem, ale biega jak Hakimi” (“Läufer ist Deutscher doch rennt wie Hakimi”) czy “Przyjdę do Twojego akwarium Cię wyłowić” (“Ich komm’ in dein Aquarium, dich rausfischen”), “Bycie mądrym jest niebezpieczne, niebezpieczne nie jest mądre” ( “Schlau sein ist gefährlich, gefährlich ist nicht schlau”).

Trafnych fraz posiada on tak wiele, że musiałabym zrobić dla was jakąś best of listę. Dykcja Lacazette jest wybitnie on point, dlatego myślę, że ze spokojem zrozumiecie jego teksty, nawet jeśli Wasz niemiecki nie jest na wygórowanym poziomie.

Lacazette

Wyróżnia się na monotonnej scenie niemieckiego rapu

Wallah! Na albumie nie znajdziecie autotune, za to solidne beaty w klasycznej stylistyce, uwaga to nie jest codeinowy rap, afrobeat albo hiphopop. Fabuła traktuje o dealowaniu i używkach, zarabianiu hajsu, refleksjach oraz demonach. Mimo to raper ugryzł ten temat w inny, swój sposób, bez monotonnych adlibów o double cup czy fat ass. Lucky postawił na dobrze napisane teksty, przekaz i porządny warsztat, co słychać przez to jak buduje zdania czy zgrabnie łączy rymy. W kunsztowny sposób akcentuje słowa, wyróżniając go tym pośród monotonnej sceny niemieckiego rapu. Po pierwszym odsłuchu jego twórczości byłam pewna, że to jakiś streetowo doświadczony, grubo po 30-tce typ. Bity są bardzo klasyczne jak na obecne czasy i trendy. Obecnie wielu niemieckich artystów, takich jak Loredana wrzucają na Instagram jego utwory. Respekt oddał mu także sam wielki Kolja Goldstein, który koleguje się z managerem Lacazette.

Lacazette

210 mln streamów

Zawadiacki i charyzmatyczny raper, który nazywa swoich słuchaczy Matrosen ma w sobie pewną aurę, która spodobała się szerszemu gronu odbiorców, dając mu 210 milionów streamów albumu na Spotify. Przywraca to wiarę w to, że ludzie są głodni dobrej muzyki, a album Luckiego leci non stop on repeat!

Beaty wyprodukowali min: jroc, 808swerve, Sam4prod, yung.rox, jaydon6jam, goldfinger030, murdsdrum, maccrazy1.

Lacazette „LID” – odsłuch albumu

Czytaj dalej

Popularne

Copyright © Łukasz Kazek dla GlamRap.pl 2011-2025.
(Ta strona może używać Cookies, przeglądanie jej to zgoda na ich używanie.)

error: