Felieton
FETTY WAP – BIG BANG THEORY, POWRÓT MEEK MILL’A I TYGA SPRZEDAJĄCY MNIEJ OD KAENA
Fetty Wap lata po wszystkich radiostacjach. Meek Mill wykręca jedną z najwyższych sprzedaży w tym roku, a Tyga sprzedaje mniej od KaeNa i wbija na melanż do Sopotu.
Komercyjny sukces Trap Queen to nie subiektywny wymysł, a rzeczywistość. Liczby mówią same za siebie: drugie miejsce na Billboard Hot 100, ok. 2 mln sprzedanych kopii (podwójna platyna), notowanie na listach w 14 innych krajach (Kanada, Dania i Belgia jako TOP10) i ponad 150 mln wyświetleń.
Świat oszalał na punkcie kawałka Fetty’ego (a.k.a. cyklopa) i póki co Hype nie maleje, a laski zamiast obiad wolą gotować crack. Pytanie brzmi – co jest takiego oryginalnego w tym numerze?
Gdy pierwszy raz go odsłuchałem, był już mega hitem, szczerze się zdziwiłem. Ani tu polotu na miarę Black and Yellow, bit jak masę innych Rich Homie Quanów, a tu taki Meksyk. W dodatku typ brzmi… no bez szału, let’s face it, było już paru takich. To mi mniej więcej przeszło przez głowę. Porównanie do hitu Wiz’a nie bez przyczyny – sukces, przynajmniej w stanach oba kawałki odniosły podobny. Posłuchałem innych tracków i zacząłem się w ten cały wyjący styl nawijania wkręcać, po czym okazało się, że Fetty jest jednak jedyny w swoim rodzaju. Tak oto "Trap Queen” stał się najbardziej pożądanym imprezowm bangerem. Ok., ale mimo wszystko, to się nie nadaje na aż taki hit single… A może jednak?
Podstawowe pytanie brzmi: Dlaczego kawałek jest takim hitem? Odpowiedź jest prosta. Wsłuchajcie się w treść tego numeru. Nic szczególnego? Ok., to wsłuchajcie się drugi raz. Jak Fetty nazywa tam kobiety? „She’s my trap QUEEN..”, „And I get high with my BABY, I’ll be In the kitchen cookin pies with my BABY”.
Oczywiście „Hoe” też się trafi, ale nie tak często jak u innych. I dlatego płci pięknej łatwiej jest identyfikować się z tym numerem. A jak się podoba paniom i dobrze się do tego bawią, to spodoba się panom. Kawałek nie dewaluuje pozycji kobiet, a raczej ją gloryfikuje, co w tej kulturze nie jest często spotykane, a określenie „bitch” zamiast „girl” weszło tak bardzo w krew, że raperki same się tak nazywają. Więc tym prostym zabiegiem stylistycznym (choć jak mniemam niezamierzonym) Fetty zrobił różnicę, która zadecydowała o tym, że teraz lata po top 10 Overseas, a mógł równie dobrze skończyć w okolicach 100 miejsca w stanach, bo sporo tam tego typu muzyki.
Co dalej? Fetty ma się dobrze, pytanie co teraz. Ilu takich widzieliśmy, którzy zwijali się po jednym singlu? Trynidad James niech posłuży za archetyp tego typu osobnika. Teraz w takim obliczu stoi m.in. T-Wayne, autor genialnego freestyle’u „Nasty” (9. na ogólnym billboardzie i echo poza tym numerem). Fetty również mógłby tak skończyć ale… chyba się tak nie stanie. Ma duży Hype, regularnie pokazuje się w TV, a jego drugi singiel „679” zadebiutował na 34. miejscu, notując numer jeden wśród nowych utworów w zestawieniu. W drugim tygodniu wspiął się na 19 pozycję, czyli wyrównał wynik takich hitów jak np. „My Nigga” autorstwa YG. Każdy kawałek w TOP40 w stanach to numer znany w całym kraju. Poza tym nowy singiel notuje się także Kanadzie. Wygląda na to, że Fetty przygotowuje się do pierwszego albumu studyjnego i ma duże szanse, by wejść w grę na dobre. Osobiście mu tego życzę, bo ostatnio nie schodzi u mnie z odsłuchów i życzę mu powodzenia. Trzeba jednak pamiętać, że hitowe single nie zawsze mają przełożenie na hitową sprzedaż (idealny case to Sage the Gemini i jego pierwsza płyta). Jakie będą dalsze losy cyklopa? Najbliższe miesiące pokażą, wiele zależy też od włodarzy labelu „300”, z którym Fetty ma kontrakt.
Meek Mill – z Thug Story w Love Story.
Spójrzmy prawdzie w oczy – raper z MMG nie był najpopularniejszą postacią w ostatnich dwóch latach. Jego pierwszy album ze świetną sprzedażą, ale bez singli zapewnił mu rozgłos na parę miesięcy w 2012, do tego należy dołożyć mixtape-arceydzieło Dreamchasers 2, który poprzedzał płytę. Potem nadeszła era zwrotki K Dota z Control, albumów J cole’a, Big Sean’a czy młodych zawodników z labelu „300”. A o Meek’u jakoś nie było głośno, może z wyjątkiem kilkumiesięcznego aresztu. Jego własny label (You’re signed to one nigga, that signed to another nigga, that signed to three niggas now that’s a Bad luck #KingPush) stracił kilku raperów, a sam zainteresowany nie puszczał singli, które trzymałyby go w ogólnym airplayu. Dodatkowo słaba sprzedaż kumpli z MMG (Wale 90k w pierwszym tyg, Ross >80 k albumu „Hood Billionaire”) spowodowała, że zacząłem zastanawiać się, w którą stronę zmierza label grubego oficera z Miami. Aż nagle stał się cud.
Cud ma jakieś 160 cm wzrostu, implanty na całym ciele i jedną z najmocniejszych person w całym show biznesie. Jedni się do niej ślinią, inni twierdzą, że jest paskudna. Jedni ją kochają, inni nienawidzą, ale nikt nie przechodzi obojętnie. Nicki Minaj! Meek Mill złowił złotą rybkę, przynętą był pokaźny pierścionek zaręczynowy. Meek i Nicki stali się parą, a raper z Filadelfii wrócił na okładki kolorowych magazynów.
Tak oto Meek wyszedł z paki, pojeździł z Nicki po stanach jako artysta wspomagający trasę (i tu się chyba cała ich przygoda zaczęła tak na serio) i znowu był na topie. Chapeu Bas dla managementu za trasę z Nicki, która pozwoliła mu wrócić do show bizu i zrobić rozgłos wokół siebie. Potem przyszedł czas na album. Meek był z powrotem w grze. Obyło się bez kosztownej, kilkumiesięcznej promocji – mixtape’ów z listą gości i producentów wartych w sumie więcej niż niejeden label czy klipów za grube setki tysięcy dolców u Directora X czy Hype’a Williamsa. Zimą jeden promo singiel z Big Sean’em i ASAP Ferg’iem. Na wiosnę poszło info o dacie nowego albumu. Potem okładka na Instagramie. W maju drugi promo singiel (nie znalazł się na albumie, ale za to już jest grany w krakowskich klubach #PotwierdzoneInfo). Cała promocja nie była szeroko zakrojona (zresztą powoli odchodzi się od promowania albumów na rok przed premierą. Case: #StayTrippy od pierwszego singla do wydania ponad 11 miesięcy, sprzedaż 64k w pierwszym tyg). Tak było i tutaj. Efekt?
https://www.youtube.com/watch?v=NtXSsVNcLUE
Jedynka na Billboard 200 z 216 000 sprzedanych egzemplarzy (fizyki + digitsy) w pierwszym tygodniu. Więcej niż ostatnie albumy Wale i Rozaya razem. Impreza w siedzibie MMG będzie trwała jeszcze parę tygodni, zwłaszcza że w drugim tygodniu poszło kolejne 97k i dzięki temu „Dreams Worth More Than Money” utrzymało pierwszą pozycję na liście najpopularniejszych albumów w stanach.
Profesjonalną ocenę płyty pozostawiam krytykom muzycznym, nie o tym tutaj. Po krótce – jest się czym jarać, parę numerów przewijam, ale ogólne wrażenie jest dobre, choć to nie to, co w przypadku Dreamchasers 2. Radiówka z Krzyśkiem Brązowym i narzeczoną jak najbardziej spoko, największy sukces singlowy Meek’a póki co (32. na billboardzie po dwóch tygodniach). Producenci dali radę z jednym minusem – beat do numer „classic” wyprodukował Danja – od tego gościa należy oczekiwać dużo więcej niż to co tu pokazał. Nie wiem czemu nie dodano tu kawałków z promo singli, bo obydwa były świetne. Niemniej producenko naprawdę jest dobrze, a album pokazał, że można przeżyć bez beatu od DJ Mustarda czy Mike Will’a.
Meek Mill wrócił do gry na dobre i chyba prędko jej nie opuści. Oby na kolejny album nie trzeba było czekać trzech lat.
Tyga – Gold Album, który… nigdy nie będzie złoty.
Co najwyżej aluminiowy. Tyga po kilku odważnych ruchach (odejściu od YMCMB, założeniu swojego labelu oraz wydaniu płyty z Krzyśkiem Brązowym w RCA) zaliczył… flop. Ale nie flop jak Nelly z ostatnim albumem (15k w pierwszym tyg). Nawet nie taki jak Troy Ave i jego 3,700 w pierwszym tyg. Tygrys sprzedał… 2,2k!
Naprawdę? Gość wraz ze swoim ex labelem wydaje single z tej płyty od 2 lat (2013 „słynny” feat z Bieberem, next 2014 hookah, 40 mill, make it work i w 2015 dwa kawałki z płyty, które wyszły jakoś w maju), jest masę przesunięć premiery, w międzyczasie Tyga ratuje się dobrym albumem z Chrisem Brownem, po to, by cztery miesiące później wydać surprise release album? Nie tak to się robi, bracia i siostry. Nie wydajesz solowego albumu-niespodzianki po tym, jak cztery miesiące temu latałeś po radiach i klubach ze swoim AYO czy Bitches & Marijuana z płyty z innym wykonawcą. Ludzie już się osłuchali z tamtym albumem, już im się lekko przejada, i to nie jest czas na to, żebyś wydawał swoje solo, bo póki co słuchacze Tygi mają go lekko dość! Na chwilę muszą od Tygrysa odpocząć, więc poczekaj do świąt, wtedy sprzedaż zawsze idzie w górę, Ty ogarniesz albo hajs na promo albo Deal z jakimś dużym wydawnictwem i rób takie rzeczy, ale nie w obecnej sytuacji! Duży flop, serio nie chciałbym być w jego skórze. Trochę wstyd patrzeć na zestawienie dorobku i obok dwóch poprzednich naszpikowanych bangierami płyt zobaczyć „to coś”. Co do singli to nie ma nawet o czym dyskutować. Pleazer wyłączyłem po 30 sekundach, Hollywood niggaz po minucie. Nie da się słuchać. Reszty póki co nie sprawdziłem, ale po „singlach” obawiam się o jakość tego albumu.
Jak tygrys opłaci teraz swoje białe Royce Rolls’y, aventadory i kocią karmę? O to należy zapytać samego zainteresowanego.
Felieton
Oki wpadł we własne sidła? Niewygodne fakty po beefie z Kinnym Zimmerem – felieton
Hipokryta, który rzuca słowa na wiatr?
W czasie beefu z Kinnym Zimmerem Oki punktował rywala za współprace reklamowe i stawiał ultimatum organizatorowi Rap Stacji. Dziś oba te wątki wracają jak bumerang.
Kinny trafił w punkt? Tymbark potwierdza jego wersy
Jeszcze kilka miesięcy temu Oki celował w Kinny’ego Zimmera z ciężkimi argumentami. Jednym z najgłośniejszych zarzutów było rzekome sprzedawanie każdego numeru sponsorom.
„Dziękują mi Twoi fani – pierwszy track bez lokowania” – nawijał Oki, sugerując, że jego przeciwnik nie potrafi funkcjonować bez reklamowych współprac.
Dziś ten fragment wraca niczym bumerang. W klipie promującym „REKLAMACJA’47: CD1” można było zauważyć charakterystyczną niebieską butelkę Tymbarka. Już wtedy informowaliśmy, że za obecnością produktu może stać szersza współpraca. Teraz sprawa została oficjalnie potwierdzona. Do sklepów trafiły napoje Tymbark sygnowane ksywką Okiego o smaku kwaśnego jabłka.

W tym kontekście szczególnie mocno wybrzmiewają wersy Kinny’ego Zimmera: „Na filmie do płyty lokujesz Tymbarka. Jak okaże się że macie deala, pęknie twoja bańka” – rapował.
Patrząc na rozwój wydarzeń, trudno nie zauważyć, że przewidywania Kinny’ego okazały się trafione.
Oki postawił ultimatum. Rap Stacja go zweryfikowała
To jednak niejedyny temat, który wraca przy okazji tamtego konfliktu. W trakcie beefu głośno było również o Rap Stacji. Oki szantażował Waldiego, organizatora festiwalu, że jeśli w line-upie pojawi się Kinny Zimmer, to on sam nie wystąpi.
Ostatecznie rzeczywistość zweryfikowała te deklaracje. W składzie imprezy znaleźli się obaj raperzy, a zapowiadane ultimatum nie zostało zrealizowane. Trudno więc pogodzić takie działania z wizerunkiem rapera, który podczas beefu tak chętnie rozliczał innych z autentyczności i konsekwencji.

Czy Oki przegrał beef?
To już kwestia indywidualnej oceny słuchaczy. Nie zmienia to jednak faktu, że zarzuty dotyczące hipokryzji i braku konsekwencji wracają do Okiego ze zdwojoną siłą, a jego przeciwnik nie zaliczył w trakcie beefu równie głośnych wpadek. Gdyby konflikt trwał dłużej, lista podobnych tematów mogłaby być jeszcze dłuższa.
Tym razem uznania w kierunku Okiego nie będzie ani słowem, ani oczami.
Felieton
Łatwogang stał się nietykalny. Sięga po nasze pieniądze na lek, który nie działa? – felieton
Zamiast porządnego researchu, streamer bazuje głównie na emocjach.
Łatwogang po sukcesie swojej akcji charytatywnej wszedł poziom wyżej i zaczął apelować do rządu o refundację terapii dla dzieci z DMD. Problem w tym, że chodzi o lek, którego skuteczność podważają europejskie instytucje, a emocjonalna presja na polityków zaczyna wymykać się spod kontroli, bo za wszystko tym razem mamy zapłacić my wszyscy.
Polacy będą sponsorować amerykańskich lekarzy?
Nie mam problemu ze zbiórkami. Serio. Jeśli ktoś chce wydać własne pieniądze na eksperymentalną terapię dla chorego dziecka – jego sprawa. Ludzie potrafią się jednoczyć, pomagać i to jest piękne. Pierwsza akcja Łatwoganga zrobiła gigantyczne wrażenie i ciężko było nie mieć szacunku do skali mobilizacji. Tyle że teraz to już zupełnie inna bajka.
Bo kiedy streamer z milionowymi zasięgami zaczyna naciskać na refundację terapii przez państwo, przestaje chodzić wyłącznie o dobre serce. Wtedy w grę wchodzą pieniądze podatników, decyzje medyczne i odpowiedzialność za przekaz, który większość z nas łyka bez żadnego researchu tylko dlatego, że tak powiedział Łatwogang.
Lek Elevidys, o którym mowa, nie został dopuszczony w Europie. Europejska Agencja Leków stwierdziła wprost, że nie wykazano korzyści ze stosowania preparatu. To nie teoria z TikToka, tylko stanowisko jednej z najważniejszych instytucji medycznych na świecie. Terapia dostała jedynie warunkową zgodę FDA w USA i to pod bardzo konkretnymi ograniczeniami. Lek można podawać wyłącznie określonej grupie dzieci, a wokół terapii pojawiają się też informacje o ciężkich skutkach ubocznych, nawet przypadkach śmiertelnych. Nie uśmiecha mi się więc z mojej własnej kieszeni sponsorować amerykańskich lekarzy i ich lek, który nie wiadomo czy działa, a z raportów wynika, że działa słabo.
Lek Elevidys został przetestowany na 125 dzieciach i nigdy nikomu się nie polepszyło.
— Brat Pid (@brat_pid73861) May 24, 2026
Jak się wpisze nazwę leku w wyszukiwarce, to pierwsze co wychodzi to dokument niedający pozwolenia na obrót w Europie.
Koszt dla jednej osoby to kilkanaście milionów złotych. pic.twitter.com/zNX0jPUvaQ
Emocje i presja
Mimo tego Łatwogang i jego pobratymcy w komentarzach nakreślili prostą narrację: kto ma wątpliwości, ten jest przeciwko chorym dzieciom. No bo jak to, NA CHORE DZIECI NIE DASZ?
Przekaz ten zaczyna coraz mocniej opierać się na emocjach i presji moralnej, którą napędzają też ludzie w komentarzach, zamiast na spokojnej rozmowie o faktach. Jeśli zadasz pytanie o skuteczność terapii, jesteś potworem. Jeśli przypomnisz, że państwo nie drukuje własnych pieniędzy, tylko wydaje kasę obywateli, dostajesz łatkę człowieka bez serca.
Łatwogang ewidentnie działa pod wpływem emocji i gigantycznej fali uwielbienia. Problem polega na tym, że internet bardzo szybko robi z influencerów moralnych liderów. Wystarczy jedna viralowa akcja i nagle streamer staje się dla ludzi większym autorytetem niż lekarz. To już nie jest tylko „pomaganie dzieciom”. To próba wpływania na politykę zdrowotną państwa przez presję społeczną i emocjonalne filmiki.
Bo jeśli dziś każda internetowa mobilizacja ma wymuszać refundację terapii odrzuconej przez europejskich ekspertów, to jutro będziemy podejmować decyzje zdrowotne na podstawie lajków, a nie badań.
Dobry chłopak, ale działa na emocjach
Działalność internetowa Łatwoganga pokazała nam, że to zwykły, dobry chłopak, ale działa bardzo spontanicznie i często pod wpływem silnych emocji. Osoby z jego otoczenia mówiły otwarcie po pierwszej zbiórce, że wszystko u niego jest totalnym spontanem. 9-dniowy stream mógł się w ogóle nie udać, bo nie było żadnego szczegółowego planu, a transmisję odpalono na starym komputerze, który w każdej chwili mógł się wyłączyć. Ostatnia akcja rowerowa również wyglądała na zrobioną na prędce, co wiedzieliśmy po wielu wpadkach ze sprzętem.
*Powyższy felieton jest bardzo niepopularną opinią, bo Łatwogang w kilka tygodni stał się osoba nietykalną w Polsce, podobnie zresztą jak Bedoes, o którym innym razem.
Felieton
B.R.O. tworzy śpiewających influencerów, a teraz mówi, że „mainstream to znajomości, pieniądze i sztucznych uśmiech”
Większego zaorania w ostatnim czasie nie było.
B.R.O. wydał całkiem dobry technicznie numer „Maszyna”, który jednak nie broni się lirycznie. Strzały w powietrze, które przebiły oba kolana Broskiego.
Jedną z największych bolączek polskich raperów są strzały w powietrze. Kogo oni nie rozliczają w numerach. Wszystko im się nie podoba. Kiedy jednak podamy konkretne ksywy, które możemy dopasować do ich linijek 1:1, nabierają wody w usta albo się głupio tłumaczą.
Najświeższym przykładem pier***nia totalnych głupot jest B.R.O., który wymierzył linijki w mainstream, zapominając, że z takimi ludźmi chętnie i cały czas współpracuje, bo kosi z nich – pewnie – nieprzyzwoite pieniądze.
„Pływałem w głównym nurcie, czytaj w tym brudnym gównie. W którym rządzi pieniądz, znajomości no i sztuczny uśmiech. Jeśli go nosisz jesteś pustym głupcem. Bo to jak uprawiać prostytucję, mówiąc że to duży sukces” – nawija.
B.R.O. jest naczelnym ghostwriterem sztucznie stworzonych influencerów. Współpracuje głównie z Ekipą Friza, który uczy od podstaw swoich podopiecznych wspomnianych przez rapera „sztucznych uśmiechów” albo przesadzonych reakcji. W taki sposób buduje armię contentowych produktów, które zamiast własnego języka dostają gotowe teksty, gotowe emocje i gotowe schematy zachowań. Wszystko po to, żeby kamera widziała luz, a algorytm dostał dokładnie to, co lubi najbardziej: przesadę, krzyk i wiecznie przyklejony uśmiech.
B.R.O. cały czas działa z Frizem i Wersow i wciąż pisze teksty im oraz ich influencerom, których akapit wyżej porównuje do „prostytutek”, bo sztuczny uśmiech i znajomości chyba do nich pasują w 100% – prawda?
Dalej w numerze nie jest wcale lepiej: „Słucham wasze zwrotki wszystkie pocięte jak rozbi” – znów strzela w powietrze i kolejny raz wers ten można przypisać do jego „podopiecznych”, którzy bez pocięcia zwrotek byliby asłuchalni nawet dla 10-latków.
Może B.R.O. to maszyna, ale zaczęła już dawno rdzewieć, po tym pamiętnym piwie wylanym na głowę przez Belmondziaka.

Felieton
Robią z nas złodziei. Kupując smartfona, zapłacimy więcej, a kasa pójdzie m.in. do raperów – felieton
Nowa, stara opłata, który uderzy we wszystkich, ale tylko niektórzy na niej zarobią.
Rząd rusza z aktualizacją opłaty reprograficznej. Nowe zasady obejmują m.in. smartfony i laptopy, a pieniądze mają trafić do artystów, w tym do raperów. No i kto tu kogo okrada?
Ministerstwo dumnie ogłasza
Minister kultury Marta Cienkowska podpisała rozporządzenie, które aktualizuje zasady pobierania opłat od urządzeń używanych do kopiowania i odtwarzania treści. – Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to!” – przekazała w komunikacie opublikowanym na portalu X.
Polscy twórcy latami czekali na tę decyzję. Dziś z satysfakcją ogłaszam: mamy to! Właśnie podpisałam rozporządzenie dot. opłaty reprograficznej. To był trudny proces, pełen lobbingu i fake newsów o rzekomych "nowych podatkach". Prawda jest prosta: pożegnaliśmy lata 90. (faksy i…
— Marta Cienkowska (@MartaCienkowska) April 30, 2026
Smartfony i laptopy objęte opłatą!
Na czym polega zmiana? Lista sprzętów objętych opłatą została dostosowana do tego, jak dziś konsumujemy muzykę, filmy i inne treści. Do gry wchodzą m.in. smartfony, laptopy, tablety, telewizory oraz dekodery z pamięcią albo funkcją nagrywania. W praktyce chodzi o urządzenia, które realnie służą do kopiowania lub przechowywania materiałów chronionych prawem autorskim.

Czyli co, jesteśmy złodziejami?
Po chłopsku, twórcy ustawy chyba uważają, że jesteśmy złodziejami, bo z góry zakładają, że nielegalnie słuchamy muzyki, przegrywając ją sobie na telefony lub korzystając z nielegalnych źródeł streamingu. Ciekawe jakie to nielegalne źródła mamy w czasach powszechnego dostępu do Youtube i Spotify.
Żeby jednak było miło i fajniusio pani minister rozszerzoną opłatę ubrała w ładne słowa: – Giganci sprzętowi dzielą się swoimi zyskami z polskimi twórcami – podkreśliła.
Jak to dokładnie działa – wyjaśniamy
Kupujesz np. telefon albo pendrive. W cenie jest już opłata reprograficzna. Producent/importer przekazuje ją do organizacji, a organizacje dzielą pieniądze między twórców. Artyści dostają część pieniędzy, jeśli są zarejestrowani w takich organizacjach jak ZAiKS czy STOART, a ich muzyka jest uwzględniona w podziale. Gotówka jest rozdzielana według określonych zasad.
Ministerstwo uspokaja, jesteśmy spokojni
Ministerstwo ma życzeniowe myślenie na temat wzrostu cen elektroniki w związku z rozszerzoną opłatą. W uzasadnieniu projektu czytamy: – Biorąc pod uwagę stosunkowo niski poziom opłat przyjęty w projekcie rozporządzenia, należy uznać, że wpływ na sytuację konsumentów nie będzie znaczący.
Wszyscy jednak dobrze wiemy, że opłata ta zostanie przeniesiona na końcowego użytkownika, i to my zapłacimy więcej za smartfona czy laptopa, a miliony pójdą do artystów i twórców,
Miliony złotych wpływów
W 2024 roku wpływy z opłaty reprograficznej wyniosły 35,8 mln zł. Po zmianach budżet dla twórców może wzrosnąć nawet do poziomu 150-200 mln zł rocznie. Według szacunków stawka opłaty ma wynosić od 1 do 3% wartości urządzenia.
Jakie to piękne, a ty co słuchaczu o tym myślisz?
Chorzów to miasto, które wyjątkowo nie ma szczęścia do ludobójczej symboliki i rapu. Dopiero co ucichł temat wizerunku sympatyka Ruchu z tatuażem hitlerowskiej gapy na karku w teledysku Bonusa RPK, a teraz medialną burzę wywołały próby blokady koncertu Kanye Westa. Czy jednak nie można tu dostrzec pewnej niesprawiedliwości w ocenie amerykańskiej gwiazdy?
Nie lada zagwozdkę mają decydenci w kwestii zgody na organizację czerwcowego koncertu Kanye Westa. Już pojawiają się przecieki, że zielonego światła na imprezę nie będzie. Z jednej strony warto pokazać, że jesteśmy zupełnie inni kulturowo niż np. Niemcy, gdzie wielu zbrodniarzy nie poniosło żadnej odpowiedzialności po wojnie i mogli spokojnie wychowywać kolejne pokolenia naszych zachodnich sąsiadów, piastując ważne stanowiska publiczne. Z drugiej – czy osoba chora psychicznie musi być wiecznie stygmatyzowana z powodu odklejek z przeszłości, które mogły wywołać np. źle dobrane leki?
W zasięgowych głosach sprzeciwu przodują zwłaszcza minister Marta Cienkowska i Krzysztof Stanowski. Pytaniem otwartym pozostaje, dlaczego Stanowski nie był równie stanowczy, gdy ambasador Ukrainy wybielał na antenie Kanału Zero hitlerowskiego kolaboranta, Romana Szuchewycza, który uczestniczył w pogromach ludności cywilnej?
"I przejdzie Panu przez gardło, żeby powiedzieć, że Roman Szuchewycz jest zbrodniarzem wojennym?" – zapytała @abojke ambasadora Ukrainy @VasylBodnar w wywiadzie dla @OficjalneZero.
— Stowarzyszenie „Wspólnota i Pamięć” (@WspolnotaPamiec) January 11, 2026
"Nie, nie powiem tego" – usłyszała w odpowiedzi.
Ambasador zaprzecza samemu sobie. Z jednej… pic.twitter.com/9F0rMzvgEf
Z tęczową swastyką na szyi zaprezentował się fotoreporterom w 2015 roku Maciej Maleńczuk, a dziś jest przecież jednym z pupilów prorządowych mediów. Podobna akcja tyczy się Olgi Tokarczuk, która pozowała na tle krzyża przerobionego na hitlerowski symbol. Żadnej dyskusji nie wywołała też manifestacja byłego prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenko, który w 2023 roku udostępnił nagranie z czarnym słońcem na ramieniu, czyli ulubionym symbolem jednego z architektów obozów śmierci, Heinricha Himmlera. Czy w związku z tym możemy mówić wprost o zjawisku „równi i równiejsi”?
Поїздка на фронт для мене — це завжди найголовніша подія тижня. Хедлайнер в розкладі.
Після парламентської діяльності, перемовин з міжнародними партнерами щодо підтримки України, акумулювання та розподілу благодійної допомоги та іншої тихої роботи в тилу, ця подія — великий… pic.twitter.com/5aucKuX5c7— Петро Порошенко (@poroshenko) September 10, 2023
-
News1 dzień temuDziwne zachowanie Sokoła na koncercie w Gdańsku wywołało falę spekulacji
-
News3 dni temuPih skomentował odebranie orderu Zełeńskiemu
-
News3 dni temuVNM po życiowym przełomie. „1,5 miesiąca temu było ze mną bardzo źle”
-
News10 godzin temuPolak, który trafił na europejskie listy
-
News2 dni temuMiasto Gdańsk na oficjalnej stronie informuje, że Edziowi grożą gangsterzy z Chicago
-
News3 dni temuBobby Shmurda czekał na to całe życie. Jego ojciec wyszedł z więzienia po 30 latach
-
News2 dni temuWspólnik Bonusa RPK ostrzega, kto może stracić na odebraniu orderu Zełeńskiemu
-
teledysk1 dzień temuNowy Polak jara jak Snoop Dogg