Klip promuje album "Sens".

10 numerów jak 10 palców obu rąk. Rąk, które można zacisnąć w pięści i wznieść w geście protestu, którymi można wygrażać systemowi i bić piątki z myślącymi podobnie kamratami, którymi można też machać nad głową, pod sceną, w trakcie trwania koncertu. Debiutancki album warszawskiego rapera podpisującego się ksywką Kazan daje powody by wykonywać co rusz inną z tych czynności.

„Sens” bowiem w intrygujący sposób buduje pomost pomiędzy wywrotowym klimatem lat 90. a pełną ułudy atmosferą chwil obecnych, pomiędzy protest songiem a kąśliwym bragadoccio, pomiędzy ulicą a klubem. Biorąc na warsztat klasyczne produkcje 600 Volta czy Ybeata i syntetyczne rytmy DJ’a B czy R.A.U.’a, pochodzący z Ochoty MC prezentuje pełne spectrum swoich mikrofonowych umiejętności i tematów, które zajmują jego myśli i zeszyt rymów.

Wspierany przez takich starych załogantów jak Pono, Ero, W.E.N.A. czy Jeżozwierz, Kazan dowodzi, że późne debiuty pozwalają nie tylko wyszlifować swój warsztat i dobrać z rozwagą współpracowników, ale również wypracować swój styl, zbudować świadomość i znaleźć sens, którego nie sposób doszukać się w poczynaniach tak wielu zaślepionych sukcesem, młodych nawijaczy. Kazan bowiem to naprawdę stary lis, zasłużony dla sceny bohater drugiego planu, którego dusza artysty znalazła wreszcie ujście w formie pierwszego albumu.

Albumu na którym żółć wylewa się z wersów, nowy porządek wyłapuje klika celnych ciosów na swą zgniłą szczękę, a zwykłe, szare dni zwykłych, szarych podwórek co rusz dają pretekst by pisać kolejny tekst.
 

Premiera płyty 1 grudnia.